Hard Work Achievement Quotes Novels & Stories

Kung bakit naman kasi sa maling tao pa? Dumaan ang mga araw at naging maayos naman ang lahat. Maraming mga gawain, pero dahil pinili ko ang maging guro, kailangan kong tanggapin na hindi lahat ay nakukuha at natatapos nang madali. Ang sabi nila, kapag mahal mo ang ginagawa mo, kahit marami at mahirap ang proseso, willing ka pa rin na gawin ito.

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

“Sige, pero kailangan mo ng sapat na lakas. Minsan, kailangan talagang mag-effort para marating ang mga magagandang tanawin.” “Challenge accepted!” sagot ni Cearina, ang kanyang boses ay puno ng determinasyon. “Walang susuko! Kahit gaano kahirap, kakayanin ko!” Nakita ni Ezekiel ang apoy na nag-aapoy sa kanilang harapan. Naisip niyang sa kabila ng malamig na interaksyon, tila nagiging mas mainit ang kanilang usapan. “Minsan kasi, ang mga bagay na mahirap ay nagiging mas rewarding. Para bang may mas malaking halaga ang mga nakamit na natin,” ani Ezekiel.

At ang susunod ko ngayon na hakbang ay ang pagbutihin ang pagtatrabaho ko para mabigyan ng magandang buhay ang mga magulang ko. Sila ang dahilan kung bakit ako nagsusumikap sa pag-aaral na kahit wala man akong natanggap na award sa paaralan pero yung salitang natanggap ko ng buong puso ang diploma ko ay isang malaking achievement na iyon sa akin. "Kahit nasa malayo na tayo ay dapat magtetext pa rin tayo ha," si Jenisa. "Dapat lang talaga na nagpapansinan pa rin tayo kahit na nasa ibang mundo man tayo dalhin ng tadhana." Sabat ko.

"Sa gitna ng mga itinapon ng iba, naghahanap ako ng pag-asa. At natagpuan ko ito sa isang lumang tiket. Ang tiket na iyan ang nagbigay sa akin ng pera, kapangyarihan, at pagkakataon na maging 'diyos' sa isang mundo na minsan ay nasa ilalim ko. Sa panahong iyon, ang pangarap ko ay ang maging matagumpay, ang maging malakas, at ang maging mayaman." "Ngunit ang lahat ng iyon ay nagbago. Natuklasan ko na ang tunay na tagumpay ay hindi nasusukat sa halaga ng pera. Ang totoong lakas ay hindi nasusukat sa bilang ng mga kalaban na iyong natalo. Ang totoong kayamanan ay hindi nasusukat sa laki ng iyong bahay o sa bilis ng iyong sasakyan."

"Totoo na nga ‘to, Amara. At mas marami pa tayong sabay na tatahakin. Pero ngayon pa lang, gusto kong ipaalala sa’yo, hindi mo kailangang hintayin ang ‘someday’. Kasi ‘yung someday mo, nangyayari na ngayon." Ngumiti ako habang tinanggap ang mug. "At ikaw ang dahilan kung bakit." Lumuhod siya at hinaplos ang tiyan ko kahit alam naming wala nang laman iyon. "Ikaw ang dahilan kung bakit ko natutunang hindi puro trabaho ang sukatan ng tagumpay. Na minsan, ang totoong tagumpay, ay ‘yung makita kang ngumingiti sa bawat umaga. O marinig ang tawa ni baby tuwing hapon. O simpleng makasabay kang kumain ng tahimik."

mariin niyang sinabi sa akin. Natahimik ulit ako. "Yes, I am ambitious. I was. I want to climb to the top to prove to myself that it's never about the money, or the name. It's about the hard work. I want to make my own name." Matalim ko siyang tinitigan. "l want to prove to myself that hardwork makes people successful, despite the lack of opportunities." "You married me to get a benefits, kahit na pabagsak na ang kompanya namin! Dahil para mas tumaas ang sales mo!"

ani ng kanyang ina na umiinom ng tubig. “Hindi po talaga ako tumigil Tita hanggat hindi ko natutupad ang mga pangarap ko. Nakipagsapalaran ako sa mga banyaga para sa lahat ng ito. Dugo at pawis din po ang naging puhunan ko.” “This is the reward for all your hard work. You are now a successful businessman,” sagot niya naman. “Salamat.”

Sa bawat rejection at bawat simpleng accomplishment, naramdaman niya ang tinatawag na personal na tagumpay. Naglakad siya sa mga opisina, nag-fill out ng resumes, at nagpakilala sa mga bagong kakilala. May ilan na nagbigay ng ngiti at may ilan na nagbigay ng pagdududa sa kanyang kakayahan. Ngunit hindi siya sumuko. Napagtanto niya: ang tunay na yaman ay hindi sa pera o posisyon, kundi sa tiwala sa sarili at sa tapang na harapin ang bagong simula.

And I smiled bago ako sumagot sa kanya. “First of all, kung talagang pangarap mo yan, pagsikapan at pagtrabahuan mo yan. Dahil hindi yan darating sa inyo, served in golden platter! You have to work hard and dedicate your time to learn! It’s an unending stage at kahitay pangalan ka na, kailangan mag-aral ka pa rin for you to survive! Be patient at pag hawak mo na nag tagumpay, be grateful! Keep your feet on the ground and of course, learn to love the craft and learn to respect the people around you dahil hindi mo kakayanin ang lahat ng nag-iisa!” Masigabong palakpakan ang pumuno sa studio and I was even given a standing ovation by the audience.