Hawthorne 소설 & 이야기

Kaya naman ibinalik ko na lamang sa lalagyan. Ang huli kong binuksan ay ang galing kay Nicolo. Kuwintas iyon. Wala sana akong balak na isuot iyon ngunit naisip kong baka maging dahilan lamang iyon ng tampuhan namin. Kaya't tumayo ako at humarap sa salamin. Isinuot ko ang kuwintas at pinakatitigan ko ang pendant na may nakaukit na letter S.

Dito niya rin ipinakilala sa akin si Haiver. This is the place where I had the best friendship. Hindi ko naiwasang mapangiti nang mapait habang papasok sa loob. Alam kong nandito na si Rye sapagkat nakita ko ang nakaparadang sasakyat sa likod. Bukas na ang pinto kaya ang tanging ginawa ko na lamang ay pumasok. It was the smell of dust and feeling of nostalgia that welcomed me. Ang lahat ng bagay ay kinukumutan ng makakapal na alikabok— turning them all into one color, the color of dust.

Walang kaalam-alam ang madre na may nakapasok na pala syang bisita at prenteng naupo mula sa ibabaw ng kama. Wala pa rin ilaw kaya mabilis na nagbalot ng twalya si Stella para magbihis na. Pagbuka nya ng pinto ay sarado na ang kanyang bintana. Nagtaka pa nga si Stella dahil hindi naman yun sarado. Hinayaan nga nyang bukas para pumasok ang malamig na hangin. Naglakad sya patungo sa kama at luminga-linga. Haharap na sana sya sa gawing pinto ng biglang may humapit sa kanyang bewang.

She was confused — Xerxis had never been like him. They left the city behind — the streets turning darker, narrower. Concrete gave way to rust and smoke. The smell of the docks hit her nose — salt, oil, and something metallic. When the car stopped, she saw it: the pier. Cold wind whipped through her hair as she stepped out. The moon hung low, silvering the water. Men moved like shadows — unloading crates, checking weapons, murmuring codes. Nina’s stomach knotted. “This is…” “My world,” Hades said, walking past her. “The kind people pretend doesn’t exist so they can sleep at night.”

"And guess what, Soleil. Ang pangalan ng mga characters dito ay pamilyar din. Alam mo ba na ang pangalan ng lalaki dito ay Hawthorne?" "Talaga, Miss?" "He's a werewolf who fell in love with a mortal whose name was Rosemarie and their love story was hindered by the Moon goddess." Walang interest niyang pahayag. Naalala niyang binabasa din niya iyon noong bata siya. Dahil luma na ang librong iyon ay naghanap siya sa mga bookstore at online kaso wala ng nagbebenta non kaya tumingin siya sa black market at marami din pala ang naghahanap sa ganong libro at gustong bumili kaya nagkaroon pa ng bidding hanggang sa mapunta iyon sa kanya sa halagang kalahating milyon.

Nakita niyang tumagas ang ilaw sa loob ng opisina. Iyon ang opisina kung saan nag-overtime si Harvard. Nang makita ito ni Harris, sumakit ang kanyang puso. Si Harvard ay isang walang kabuluhan. Pero ngayon, nakabukas na siya ng bagong dahon at nagsumikap. Napakabait ni Harvard sa kanya. Ngunit ngayon, gusto niyang gumamit ng pekeng account book para saktan ang Harvard. Angkop ba talaga ito?

Binuksan nila ito. Sa loob ay may litrato nila kahapon sa City Hall—duguan, marumi, at puno ng alikabok. Sa likod ng litrato, nakasulat gamit ang pulang lipistik: “Congrats, Mr. & Mrs. Harrington. Chapter 1: Done. Chapter 2: Honeymoon from Hell. - Lila” At sa pinakadulo, may nakalagay na isang tirahan—isang pribadong isla. At sa gilid nito, isang orasan na pababa nang pababa ang bilang:

Bakit kailangan ko pang alamin tsk. Pasalamat nalang ako at nandito si Nate para may makachikahan naman ako tungkol dun sa probinsya hano. Buti na lang at pinayagan siya ni tita na pumunta rito. Alas otso y media palang ay nandito na si Nate para sunduin ako. I'm just wearing a white hoddie and black beanie I paired it with a maong shorts and white sneakers. I love black and white.

Hawak-hawak ni Fame ang pisnging sinampal ni Andrei habang humahangos na tumatakbo (kahit wala naman siyang hininga) papunta sa isang silid na madalas niyang puntahan tuwing masama ang loob niya. Narating niya ang pinto ng silid na may nakasulat na mga simbolong imposibleng maintindihan ng pangkaraniwang tao. Nakasulat dito ang mga numerong 80 - 800514 at sa ibaba nito, naroon din ang pangalan ng may-ari ng silid, si Hogan. Sa paligid ng pinto may mga simbolong nakaukit na iba't iba ang anyo at hugis na siyang nagsisilbing daluyan ng liwanag galing sa bato.

Saglit pa ako nitong tinapunan ng nagpapaumanhing tingin. Aries’s eyes narrowed. “What?” “Nevermind.” Kinuha ni Cali ang baso ng wine na hawak ko. “By the way, I’m Calisto Pascua.” Itinaas pa nito and baso na para bang makikipag-cheers bago ‘yon ininom at sinakto pa kung saan din ako uminom.