Hayok Sa Laman Novels & Stories

aishh whatever. Humigop SYA saglit sa basong dala nya kanina bago tumingin sakin-...wtf!..bakit halos LAHAT SILA kakaiba Kung tumingin... "Anong ginagawa mo DITO?..nandoon si Luther sa loob ha" Tanong nito.. "K-umukuha lang sya ng pagkain namin...." normal na tugon ko.. "So DITO kayo kakain..how sweet..inggit ako"

Nakakahiya naman kasi kong 'di ako mag paalam. Pag pasok ko sa loob ng mansion parang ayoko na lang mag paalam. Paano naman kasi napakalaki, hindi ko naman alam kong saan sila hahanapin dito sa bahay. 'Kong hindi na lang kaya ako mag paalam?'

Tumayo ito at kung may anong pinindot sa gilid ng mesa ni hilaw. May keyboard pala dun hindi ko namalayan. At gulat naman akong nakatitig sa nangyayare ngayon. Bigla nlng may lumabas sa likod ni hilaw sa may pader nito na malaking screen pagkatapos may lumabas ulit na mas maliliit na screen na sa gilid nito at sa gitna ng couch na inuupuan namin sa center table ay may lumitaw dun na image. Bale yung center table kasi transparent ito kaya nakikita namin doon kung ano ang nasa mga screen. Hologram ba tawag nito? Astig! Akala ko simpleng library lng ito at home office, mali pala ako.

Hindi ba sila na hihiya o sadyang pareho silang isip bata? Lumapit sa 'kin si Lolo at hinila ako papunta sa garden? Yes! May nilabasan kaming isang pinto at tumambad sa akin ang magandang view. Napakaraming iba't-ibang uri ng bulaklak, iba'-ibang klaseng halaman. May mahabang sofa na made of bamboo na puno ng puting mga unan. Ang cute!

" laman ng text nito. Napahigit naman ako ng buntong-hininga. Me: " Why? we're still eating lunch with Roberta and Linzy." hottie XL T " After." Napakunot-noo ako, anong problema na naman ng kumag na iyon. Me: " Where are you?" hottie XL T: " Here in parking lot in the building. I'll be waiting you to come. " Me: " Okay." " Sino iyan? busy ka diyan sa phone mo." tanong ni Roberta na pilit pang tingnan kung sino ang ka text ko.

seryosong sagot ni Buchukoy na ramdam kong naghahaka lang din naman. Pero totoo. Parang hindi bahay ang nasa harap namin. Parang kalahati ata ng Isla Lalia ang laki nitong bahay. May gate na bakal, may fountain sa harap at may dalawang aso na mala-kabayo ang laki. “Tangina, baka kainin tayo niyan,” sabi ni Buknoy, sabay atras. “Hindi ‘yan nangangagat,” natatawang sabi ni Xamira. “Saka trained ‘yan.”

Hindi ito mansyon. Ngunit isang maayos at tahimik na apartment na may dalawang silid, kusina, at malinis na banyo. May kama. May pagkain sa mesa. May damit na inihanda para sa mga bata. Nang maisara ang pinto, napaupo si Lyka sa sahig. Napahagulgol. “Drick…” umiiyak niyang sabi. “Totoo ba ’to…?”

Pasalamat nalang ako na sumusunod naman ito ng maayos hanggang sa tuluyan naming narating kwarto niya. Pero bakit sa pagpasok naming dalawa ngayon dito ay bigla na lamang lumakas ang pintig ng dibdib ko? At ang malala pa ay nagsitayuan lahat ng balahibo ko sa katawan sa hindi maipaliwanag na excitement! Jusmeyo! Ito na ba ang tinatawag nilang kalandian o tawag ng laman????

tanong niya pagkatapos ay matagal niya akong pinagmasdan. “Sa Megamall tayo. Naroon siya sa Jollibee.” “Gago stalker ka nga Chong, tang-na binata ka na dude,” binubuska ako kaya tinapatan ko. E, hindi nito pinaghandaan laglag panga. “Taken na ito meron na akong mag-ina,” sabi ko sabay tawa. “Totoo?” “Mukha ba akong nagbibiro?”

sabi niya, hindi man lang tumitingin. “Good morning,” sagot ko pero hindi ako mapakali. Binuksan ko ang ref. Tumingin ako sa loob. May prutas. May mansanas. May orange. May ubas. Pero wala. Napairap ako. “Wala bang manga dito?” Tumingin siya sa akin sa wakas. “Manga?” “Oo,” sagot ko agad. “Yung hilaw.” Napakunot ang noo niya. “Hilaw na manga?”