Heartbroken Drawings Novels & Stories

Dahan dahan ko naman itong binaliktad upang tingnan ang likod kong anong nakasulat Iloveyou hon. Yan ang nakalagay na meron pang drawing na heart sa dulo. Kong hindi ako nagkakamali, matagal na ito. Napatingin naman ako sa anak ko na naglalambing sa ama. Tinago ko na ito bago umalis. Lahat ng gamit na meron ako kay Kairus ay tinago ko na. Yes sa selpon ko lang naman binura picture namin pero nong nasa album, tinago ko lang.

humihikbi na ako, naninikip ang dibdib ko knowing that she's hurting because of me, i can not totally be happy knowing the fact that she's hurting and crying inside because of me. Humarap siya sa akin, umangat ang mga kamay niya, napapikit ako nang maramdaman ang daliri niya sa mukha ko, she wipes my tears as she was smiling weakly at me, her hands were shaking, fuck she's in pain and i am the one who's causing it..i am breaking her heart and i hate it.

Pero nawala rin ito nang mamataan ko kung ano ang ginagawa niya. Isang malaking hugis bilog ang drawing niya sa lupa at marami itong desenyo. Medyo mahaba na ang buhok niya at may iilang sugat siya sa bandang tuhod. Namayat din siya at walang suot na stinelas, dahil hawak ito ng kamay niya. Pero ang nagpadurog ng puso ko ay ang mabasa ang pangalan ni Cariena.

Napipikit siya at pilit kinakalma ang sarili pero mas lalong sumasakit ang puso niya sa ginawa. Fuck! So this is what heartbroken feels like? Napangisi siya at agarang binuksan ang pangalawang whiskey at inubos lahat ng laman ng bote. Tulad ng una, binato niya ang iyon at basag na bumagsak sa marmol na sahig. Pinagbabato niya ang bawat mahawakan na bagay at galit na sinigaw ang pangalan nito. Fuck! Fuck! Fuck! Bakit nito nagawa sa kaniya ang bagay na 'yon? Kahit saan banda niya tingnan hindi niya maintindihan kung bakit.

Dama n'ya ang puso ng artist. Napakalungkot, maging ng napili nitong kulay. Madilim at punong-puno ng pait. Larawan ng kawalang-pag asa. Punong-puno ng sakit na at madarama ang matinding kabiguang maipagpatuloy pa ang buhay. Ipinahihiwatig ng larawan kung gaano kaikli ang mabuhay. Larawan ng isang pamamaalam.

bulong ko, halos hindi marinig. Pagkatapos, inangat ko ang luhaan kong mukha. Pinilit kong magpakatatag upang titigan siya. At nang magtagpo ang aming mga mata….. Pain. Longing. Sadness. Yun ang nakita ko. And it breaks my heart to pieces.

Nang marating ni Amber ang kanyang tabi, agad niyang tinignan ang drawing sa harap nito. Ang ngiti sa kanyang labi ay agad na naglaho. It was a chaotic mess of black and red. Walang anyo, walang hugis. Puro linyang parang sinadyang gawing magulo, halos mapuno na ang buong papel. Parang galit, parang sumisigaw. The black lines crisscrossed violently. The red looked like splatters—raw, loud, and painful. Biglang bumigat ang pakiramdam ni Amber.