Heartbroken Message Novels & Stories

Tumango naman agad si Ruth pero wala siyang sinabi. Ang pagkita sa isang kaawa-kaawang babae sa harap niya ay nagdala kay Marcus ng matinding sakit. Para sa kanya, ang salitang 'heartbroken' ay hindi pa masyadong matindi para ilarawan ang emosyon na nararamdaman niya ngayon. Inisip niya sa loob loob niya, talaga nga kayang ganito kamalas ang pamilya nila? Maaari kaya na sa sobrang malas ng pamilyang ito ay nakahanap sila ng dalawang pekeng pinsan?

Hingal na hingal naman siyang lumapit sa akin. "Mahal na arami, ang iyong bana. Nasa pintuan ng iyong balay. Lugmok ito sa alak at walang malay." sabi ko na nga ba ey, ano paba ang aasahan mo sa broken hearted? Napa tango naman ako sa kanya at tumayo sa akin kinauupuan.

"I just..." "I know," putol nito sa sinasabi niya. Huminga ito nang malalim saka bumangon at pinunasan ang mga luha bago humarap sa kanya. "Huwag mo nang ulitin pa kasi alam ko na, but can you just let me cry this out?" tugon nito sa malamig na boses. "Let me cry over this heartbreak, and I promise you, 'pag naka-move on na ako, hinding-hindi na ako maghahabol sa 'yo. I won't impose myself anymore, so please, just let me cry, kahit ngayon lang."

“Text him, Gail. Sabihin mo na magkita kayong dalawa.” “I already text him.” Aniya. “Good! Tara na!” Nang makita nito ang pagdaan ng takot sa mukha niya ay hinawakan nito ang kamay niya. “Kailangan mong maging matapang, Gail. Believe me, hindi lang isang heartbreaks ang mararanasan mo when we grow up. Marami pa at isa lang ‘to sa mga ‘yon.” Tama si Sandy. Marami pa siyang haharapin heartaches pagkatapos nito—kaya kailangan niya na maging matatag.

Biglang bumilis ang tibok ng puso ko nang makita ko ang bagong message ni Drifter, na sinend niya kaninang umaga. Drifter: “I get it… most people on dating apps aren’t whole. Everyone carries broken pieces, trying to see if any part fits with someone else. But if my being ‘positive chaos’ in your life gives you even a few minutes of relief… then I guess I’m doing something right.” Dalawang beses kong binasa ang message. Hindi siya parang typical na app conversation. May lalim at may bigat. Yung sinabi niya tungkol sa “broken pieces”… tumama sa akin.

Parang sirang plaka na paulit-ulit kong naririnig, dahilan din kung bakit paunti-unti ring gumuho ang mundo ko, kasabay ng pagkakawasak ng umaasa kong puso. I'm not being dramatic. It's real and I've never been this broken. I hate this. I hate this feeling. It's suffocating, slowly killing me deep inside. "I'm sorry, babe." she apologized. Kahit na nag apologize siya, hindi ko pa rin matatanggap at ang galit sa puso ko ay nanaig. Nagtagis ang aking mga bagang, at mariin na kumuyom ang aking mga kamay, halos sirain na ang hawak kong cellphone na hindi ko pansin.

Ng maipasok ko ang mga maleta ko sa kwarto ay doon ko ibinagsak ang kama ko sa higaan, It's not as soft as my matress back at home, pero pwede na pag tyagaan. I was about to fall asleep, ramdam na ramdam ko na ang pag bagsak ng mata ko when suddenly, my phone popped a notification. And It's from Liveon. Pero sana pala ay hindi ko nalang binuksan ang text na iyon, cause it's not something that's going to help me. It's a message about breaking up with me. And there I thought the last light of hope I had that is Liveon, is gone. And now? Cause of one mistake, dahil lang sa isang gabing hinayaan kong maging masaya ako sa sarili ko. For a moment I was careless, for a moment I was selfish about ha

Mundo'y nais naming maligtas kaya sumama ka sana sa amin at huwag nang bumalangkas. Nagmamahal, Humanimal University Eh? Broken hearted ako pero hindi ako superhero.

Sabi ko ngunit tawa lang ang naririnig ko sa kabilang linya. “See it with your own eyes.” sabi niya bago pinatay ang tawag. Maya-maya ay nakatanggap ako ng messages. A pictures that broke my heart into pieces. A pictures that broke my trust for him. Muling umagos ang masaganang luha sa aking mga mata at tila hindi ko na kaya ang sakit pa. Nanlambot ako at parang tinutusok ng karayom ang aking puso. Napakasakit.

At habang lumilipas ang panahon, mas lalo akong nawawala sa sarili. I can’t do it anymore. Feels like my other half has been lost with me. Wala rin akong ganang kumain, kaya ilang beses na akong nasesermonan ni Baste. Even our quizzes wala akong maisagot na maayos. Pinatawag nga ako sa mga office ng prof namin to asked if there’s something going on with me. What to say? Because I am brokenhearted? Brokenhearted.