Heartbroken Drawings Novels & Stories

Alam ko lang crush ko lang siya, di ko alam na lalalim ng ganto ang nararamdaman ko, kung alam ko lang na magkakaganto ako di sana I drew a line along time ago, first time to tapos broken hearted agad ako, gusto kong umiyak pero pinigil ko ang nararamdaman ko. Pagkatapos ng kanta, nagpalakpakan pa ang lahat, pilit ako ngumiti sa mga ito, kahit ang bigat bigat ng nararamdaman ko, parang may sumasaksak sa puso ko, tangina broken hearted talaga ako. Naupo lang ako ulit sa pwesto ko, gusto ko ng bumalik sa kwarto at magmukmok pero ayokong mahalata nila.

"I drew all of us!" Tinanggap iyon ni Graziel at agad siyang napangiti nang makita niya ang sinasabi nitong ginuhit nito. Simple lang naman ang drawing ni Junie, kasi nga bata. Pati ang drawing nito ay simpleng crayola drawing lang. May tatlong malalaking stick figure lang na magkakahawak-kamay. Agad siyang napangiti. May isa pang maliit na pigura sa tabi ng isang kuneho.

Dahil ba siya ang nagbigay ng sketchbook na iyon? Huminga siya ng malalim at ganun nalang ang pagkunot ng kanyang noo nang makita ang drawing nito kung saan nagkaroon na siya ng girlfriend. Why is she looking at them with tears in her eyes? Natatakot ba ito na mawala ang atensyon na ibinibigay niya sa babae? Even the ambience itself was full of sadness. Kahit siya na nakatingin lang sa mga drawing, nakaramdam ng bigat sa kanyang dibdib when in the first place, the guy in the drawing was him.

Sa itaas ng drawing ay may dalawang malalaki at mararahas na guhit ng hugis X, at sa ibabang bahagi naman ay may nakasulat na maliliit at tabinging mga titik: “Hindi na kaya ng kamay kong magdrawing. Ano nalang ang mga pangarap ko?” Sa pagkakabasa ng mga salitang iyon at sa marahas na guhit ng hugis X sa ibabaw ng papel, mabilis na pumasok sa imahinasyon ni Adrian kung gaano kalaki ang tindi ng takot, pagdurusa, at kawalan ng pag-asa na hinarap ni Lia noong mga sandaling iyon sa loob ng kanyang silid. Paano nito nagawang dalahin ang ganoong klaseng napakabigat na parusa nang mag-isa, nang walang kahit isang salitang binitawan sa kanya?

anito sa nakiki usap na boses. bomuntong hininga muna si Tasha Bago nag salita, inilapag nya ang drawing materials at tumanaw sa tanawin. "it's my first heartbreak two years ago, seeing your parents you thought a perfect couple, then there's one day you'll found out that perfect is just a fiction a fake picture of a ruin family." malungkot na kwento ni Tasha. "that's sad, sorry for asking." tila na guilty naman ito sa pag tatanong.

Hindi niya maintindihan. Napaka-abstract ng drawing, at mahirap sabihin kung ano iyon. Nag-alala tuloy si Maiah kung okay lang ba ang amo niya. May katandaan na rin kasi ang isang 'to. Gayunpaman, alam niyang ang sarili niyang loob ang nagmamahid sa mga gawaing sikolohikal na mga dumadaan sa labas. Kaya siguro magulo ang drawing niya dahil maraming tao ang paikot ikot.

Sinundan ng mata ko ang haba ng sinulid na 'yon hanggang sa marating ng mata ko ang dibdib nito na may heart-shaped, nakapalibot sa paligid ng heart-shaped na 'yon ang sinulid tanda na katatapos lang niya tahiin ang parte na 'yon. There's a deep meaning behind that portrait, it was my vivid imagination of a girl who's emotionally struggling in life. Her heart got ripped because of so many reasons at ang tanging makakaayos lang no'n ay ang sarili niya, walang iba. Napakurap ako nang umangat ang kanang kamay no'ng lalaki sa gawa ko at hinaplos nito ang parteng kung nasaan ando'n ang hugis puso na nakatahi.

Nilingon lamang niya ulitnito ng maramdamang pumasok na ito sa silid. Hindi makatulog si Aidan paikot ikot siya sa kama. Nag desisyon siyang bumangon at lumabas ng silid dumiretso siya sa kitchen at saka nagtimpla ng kape. Pabalik na sana siya sa kanyang silid ng maulinigan niya ang mahihinangbhilbi na tila may kausap. Marahan siyang lumapit sa pintuan ng kwarto ni Kiara at sinilip ito. Nasa may bintana ang dalaga nakatayo habang hawak ang isang larawan at iniiyakan ito. '"Mahal na mahal kita Babe, at hindi ko alam kung makakabangon pa akong muli sa sakit na ibinigay mo. Sana may anistisiya na pwedeng inumin pampamanhid ng puso para hindi ko na maramdaman ang sakit.'" sabi nito nakatingin sa

Broken Hearts. On going trauma. These are the wounds Editha Amber and Jhon Paulo carry. Will they make it? Even after the storm

muling sagot niya. Napatitig ako sa kanya. A drawing? Gusto kong itanong kung nakikita ba niya ang nakikita ko. May malaking puso pa nga sa tabi nilang apat. At hindi lang basta puso. May arrow pa. Courtesy of Bea. Nakita ko pa siyang ngumiti kanina habang ipinagmamalaki iyon. I wanted to disappear. Again. "Brix and Bea."