Heartbroken Drawings Novels & Stories

Sinuot ko muna ang earpods ko bago nagpasyang pumikit habang hinihintay na mapuno ang bus. Bumuga ako ng hangin nang pumailanlang sa tenga ko ang isa sa mga kanta ni Olivia Rodrigo na nasa playlist ko. Hindi naman ako brokenhearted pero ganito ang mga tugtugan ko. Sadyang gusto ko lang ang mga kanta niya. How can I be heartbroken if I don't even know when I truly did love and when to get hurt from heartaches? I failed to recognize those.

Namumula na ang mga mata niya habang ang luha ay kusang bumagsak. Ang anak niya, hindi na siya mahal. Ang asawa niya, wala na ring pake. At ang manugang na akala niya'y kayamanang natagpuan—isang ahas na natutulog lang pala. Sa anim na buwang pinahirapan siya ng matitinding migraine, halos mamatay na siya. Pero higit sa lahat, naalala niya si Ace. Lahat ng sama ng loob, lahat ng sakit—bumalot sa puso niyang halos hindi na makapagpigil.

Hindi talaga mawala niyong mukha ni Edel kanina sa isipan ko. Tinignan ko itong drinawing ko, matatapos ko na rin siya bago ang monthsarry namin ni Xerxes. Ito ang magiging regalo ko sa kanya ngayong monthsarry namin. Isang drawing ng dalawang tao, which ako at si Xerxes na parehong nakatingin sa dapit-hapon. Na naghihintay ng panibagong umagang magkasama sila.

Bigay sa kanya iyon ni DJ noong panahon nililigawan siya nito. Tandang-tanda pa niya ang sinabi nito na kapag nalulungkot siya, patugtugin lang niya ang music box. Tatanggalin daw nito ang lahat ng nararamdaman niyang sakit. Ilang taon na rin niyang pinapakinggan ito pero nandun pa din ang sakit sa puso niya.

Next, gumuhit ang kamay ko ng isang hugis babae na nahahati ang mukha sa gitna mismo ng hugis patayong linya. I keep sketching the woman's face na magkaiba ang emotion sa magkabilang parte ng mukha. On the right side shows a full lonely face, it seems like she's living alone in her own dark world, and with tears of pain in her eye. In the left side, it shows braveness but still a fragile woman, she's always has to put a smile on her face to show everyone that she's okay. Sunod kong iginuhit ang mahabang buhok nito na nililipad ng simoy ng hangin, then her hands are intertwined with the other. Huli kong ginuhit ang bistida nito na malayang nililipad din ng hangin sa paligid. Kulay grey sa kal

Sa loob nito ay isang drawing. Ipinakita ng drawing ang isang matangkad na lalaki at maliit na babae, malinaw na sila ito ni Lillian. Talagang pambata ang drawing ni Lillian; ang hugis ng mga tao ay halatang guhit ng isang bata at pati ang mga kulay ay hindi gaanong maayos.

Para hindi makita ni Kaizan ang emosyon niya, pilit niyang pinanatili ang mukha niya. Nakita ni Kaizan ang heartbroken na hitsura niya, ramdam ang matinding kirot sa puso, at humingi ng paumanhin, “Zandri, sorry!” Dumampi ang luha niya tulad ng broken pearls, isa-isa, habang kinagat ang labi at tahimik na umiiyak.

All the pain and burden in her heart were gone. “I’m going to paint now…” usal ni Drew habang pinapahid nito ang pintura sa kanyang likuran. Kasabay niyon ang paglandas ng labi nito sa kanyang tainga habang ramdam niya ang malagkit na palad nito na humahaplos sa kanyang tagiliran. “This is messy, Drew…” bulong ni Lily. “But you like it…”

nakangising dagdag pa nito. Pakiramdam niya ay biglang gumuho ang kanyang mundo nang makita niya ang mga larawan nito at ni Drewner. Lalong nadagdagan ang sakit na kanyang nararamdaman nang mga sandaling iyon. Nahiling niya na sana ay bumuka ang lupa at lamunin siyang bigla para hindi na niya maramdaman ang sobrang pighati. Bakit? Bakit ang lupit ng tadhana sa kanya? Pinaglaruan at pinaasa siya ng dalawang taong malapit sa kanyang puso. Sa sobrang pagdadalamhati na kanyang nararamdaman ay biglang nagdilim ang kanyang paligid. Pagkatapos niyon ay wala na siyang namalayan pa na kahit ano sa kanyang paligid.

Imposible naman. Hindi naman siguro siya iyon. Di ba? Ngunit habang tinitingnan niya ang drawing ay lalo siyang naaaliw. May kung anong nakakagaan ng pakiramdam dito. Walang komplikasyon. Walang agenda. Walang halong pagpapanggap. Isa lamang itong simpleng drawing mula sa isang bata. At marahil iyon ang dahilan kung bakit hindi niya maalis ang tingin dito.