Broken Hearted Pictures Novels & Stories

Tinanggap nila ang lahat ng nangyari, nagbigay ng kapatawaran at binigyan ang mva sarili ng pagkakataon na magmahal at makaramdam ulit ng pagmamahal. Ang sugat sa puso ay maghihilom. Nasa iyo lamang bilang taong sugatan kung sa paanong paraan mo ito gustong maghilom. How to heal a broken heart? Learn to accept things no matter how painful they are, forgive and move on. END.....

hagulgol ko saka napahiga ulit sa kama. Hinalikan ko nang paulit-ulit ang larawan saka hahaplosin at yayakapin ulit.. Hindi ko maipaliwanag ang sakit sa puso ko.. Para bang kakapusin ako ng hininga dahil sa hindi maawat na paghikbi ko. Dinamba ko ang puso ko saka iyon nilamukos ng napakahigpit. Ang sakit talaga.. Naaalala ko na naman ang mukha ng baby ko habang nakangiti sa'kin.. Ngunit napalitan iyon ng Imahe ng nasusunog niyang katawan habang umiiyak at nasasaktan..

Tahimik na wika niya at walang panghihinayang na pinagpupunit ang litrato doon. "Ah!!! Hanggang kailan? Hanggang kailan niyo ako pasakitan? Tama na... Tama na... Puwede?" Hindi na mapigilan ni Elyssa ang mapasigaw dahil sa galit at sama ng loob. Pinagbabato niya ang punit-punit na mga larawan habang hilam na sa luha ang mata. She looks miserable. Someone who lost in the world and found nothing but emptiness and anguish. Someone who was left alone.

At nag-aaalala ang pamilya baka kung mapaano ang dalaga habang naroon ito sa kanila. Kumurap si Geri, inabot ang kamay ng pinsan. “I-I’m sorry. I k-know your’re all worried but… I just can’t push myself to eat right now. N-naguguluhan ako, Jewel. I know I shouldn’t do this to myself but… t-there’s too much p-pain, h-here,” pag-amin ni Geri sa hirap na tinig, hinawakan ang kanyang dibdib, yumuko bago muling humagulgol. She promised herself earlier that she will never cry again but… how can you teach a broken heart not to cry? How will she start unloving someone she has loved for a very long time? How will she pick up the broken pieces of life?

Ibinuka ko ang aking bibig para sumagap ng hangin na unti-unti nang kinakapos, hanggang sa wala na akong maramdaman. I heard Kataleya and Zuri cry as if they were both grieving the loss of someone they care for and love. Another gunshot and a loud thud on the floor. A white cloud envelops me, I close my eyes, and my heart stops beating. *** BUMAGSAK ang isang frame na nakasabit sa wall ng kuwarto kaya napabalikwas ng bangon dahil sa gulat. Nang tingnan ko iyon ay picture ko noong grumadweyt ako sa kolehiyo. Basag ang bubog at ang sentro ay sa dibdib ko. Ramdam kong namamasa ang aking mga mata. "Tears?" nagtatakang tanong ko sa sarili. I touch my chest, checking if I was still alive, if my he

Kaagad niyang naitakip sa bibig ang kamay at mahinang napahagulhol ng iyak. Nahirapan siyang huminga kung kaya’t napahawak siya sa kaniyang dibdib habang umiiyak. Tatlong magkasunod-sunod na pictures ang natanggap niya. Mga larawan nina Vladimir at Briggete habang hubo’t-hubad na magkayap sa isang kuwarto. Nanginginig ang kamay niya at napasigaw na lamang dahil sa sobrang sakit na naramdaman. Ngayon pa lang, hindi niya kayang makitang may-ibang kasama si Vladimir. Hindi niya kaya.

bulong ko, halos hindi marinig. Pagkatapos, inangat ko ang luhaan kong mukha. Pinilit kong magpakatatag upang titigan siya. At nang magtagpo ang aming mga mata….. Pain. Longing. Sadness. Yun ang nakita ko. And it breaks my heart to pieces.

I said as I kissed and hugged his picture. Matalim na tingin ang ipinukol ko sa isang litrato ni Karmine. Slowly, I crumpled and tear it into tiny little pieces. I smirked evilly. Just like this picture I will crumple and break you into pieces, bitch.

The pain of waiting for him, hoping against hope, had taken its toll on me. "Kung siguro nasusukat lang ang heartache siguro andun na ako sa maximum level," I continued, tears streaming down my face. It felt like my heart had reached its breaking point, unable to bear the weight of unrequited love any longer. I had been holding on for so long, hoping that things would change, but it seemed like I had reached my limit.

Ang tanging nararamdaman ko na lang ngayon ay sakit at ang sunod-sunod na pagtulo ng mga luha ko dahil sa mga narinig ko mula sa kanya, nagsisimula na rin tumakas ang mga hikbi ko. Agad siyang umiling doon. I also can see the pain in his eyes, it screams something I can’t explain with the right words. All I can see is that he’s hurt—and this is the first time that I saw this expression from him. Something in my heart cracked a little. He’s not crying, but his face shows that he is crying inside—he's breaking... Muli siyang umiling. “You don’t need to say anything, it’s clear to me now.”