Novel & Cerita Help I Accidentally Summoned A Lemon

“Ihanda niyo na ang pagkain. At gumawa kayo ng lemonade—fresh calamansi, ha. Tapos honey ang gamitin, hindi asukal.” “Opo, senyorita.” Tumalikod na ako sa kanila. Kailangan kong malaman kung sino ang kasama nila. At kung ano ang ginagawa nila dito. Lumabas ako ng kusina at tutungo na sana ako sa glass house— Ngunit sa may pintuan pa lang, nakasalubong ko na si Jeremiah. Napahinto ako at napatingin sa kanya.

Sa ilalim ng dapithapon, nagliliwanag ang mga prutas sa ilalim ng ginintuang sinag ng araw. May mga puno ng lemon, orange, fig, at peach—lahat ng ito ay malalago at hitik sa bunga. Napangiti ako habang tinitingnan ang mga prutas na parang inaanyayahan kaming pitasin sila. "Looks like we found something fun to do," sabi ko habang lumilinga kay Sylas. Ngumiti siya habang pinagmamasdan ang mga puno. "Yeah, since my grandmother practically kidnapped our daughter, might as well have fun ourselves."

“Sige na nga, hindi na kita kukulitin. Anyway, in a day or two, babalik ka rin sa dati mong anyo. Katulad nga ng sabi ko kanina, don’t use charmspeaking too often. Or better yet, do not use it if it is not necessary dahil sa sumpa. Everytime you use your ability, it will backfire on you in different ways. Katulad ngayon, hindi ka agad bumalik sa dati mong anyo dahil sa paggamit mo ng kapangyarihan mo. Maybe next time, it could be a fever, a coma, or worse, death. So please, be more careful. And keep your distance from Damon for now until I find out if he would be of help or a danger to you instead.” Giselle then gave her a comforting pat on the arm. Nagpaalam na ito sa kaniya saka pinuntahan

Sumulat ako ng tatlong salita sa malalaking letra: "UMALIS KA NA." Idinikit ko ito sa bintana, sapat na para makita niya kung gagamit siya ng zoom ng camera o kung titingnan niya nang maigi. Nakita kong natigilan siya. Yumuko siya at dahan-dahang sumakay sa loob ng sasakyan. Pagkalipas ng ilang minuto, dumating si Liam. Hingal na hingal siyang kumatok sa pinto ko.

Tumango si Rosie at pagkatapos ay matikas siyang umupo sa gilid bago siya pumikit. Si Gerald naman ay naka-cross-legged bago niya agad na ginamit ang Thunder Eruption sa tulong ng kapangyarihan ng dragon blood jade pendant para subukang i-summon ang kaluluwa ng babaeng nakaputi. Habang nangyayari ang lahat, isang mahinang liwanag ang nagsimulang sumikat sa ibabaw ng kristal na eternal coffin na kasalukuyang nasa sekretong kwarto ng pamilyang Gunter.

Takang tanong ko sa kanya dahil nagugulohan pa rin ako dahil sa nangyayari. "That was the relic." Derechong sagot niya na mas lalong nagpakunot sa aking noo. "The relic to exit the dream dimension. You accidentally fell in the mirror of dreams where you cannot escape if you have darkness within you. That was only a relic to escape and not the relic you need to summon the weapon." Sagot niya sa akin at hindi ko alam kung ano ang nararamdaman ko. It felt I was tricked. Parang nagagalit ako at naiiyak ng walang dahilan sa pagkakataon na ito.

Isa pa muling bala ng baril ang bumasag sa salamin sa bandang likuran. "Damn!" Gumanti ng putok si Cameron, habang yakap pa rin sila. Buti na lang at napakagaling na driver ni Servant Kim, hindi sila inaabutan ng mga humahabol sa kanila. Nahalata ni Charity na sanay na sanay na ang matanda sa ganitong senaryo. Halos panawan ng ulirat si Charity ng sa isang putok pa napaigik si Cameron at alam niyang tinamaan ito!

Nakadama ako ng mainit na pakiramdam ngunit hindi ako napapaso. “12 Celestial Weapons, I summon thee. Let there be light and let us see. Choose your user with great responsibility. Show yourselves!” Biglang nabalutan nang nakakasilaw na liwanag ang buong lugar kaya napatakip na lamang ako ng aking mga mata. Ngunit sandali lamang ang liwanag na iyon at isang pulang balahibo ng ibon ang lumitaw sa aking harapan. Nangunot saglit ang aking noo at napaisip.

Ngumiti naman sa akin si Lemon. “Oo, Ada. Tama ka. Sa kagustuhan kong makapagtapos ng pag-aaral. Nagtrabaho ako. Estudyante ako sa umaga at waiter ako sa gabi. Sa sobrang mahal ng tuition ko, napilitan akong magdoble kayod. Kaya kahit walang matira sa sahod ko basta makapag-aral lang ako, masaya na ako. Kaya masaya ako na natupad mo ang kahilingan ko na makakain ng masasarap na pagkain. O paano? Aalis na ako! See you sa afterlife, Sis,” ang sambit ni Lemon at pumasok na siya sa portal.

Nang sumimsim naman ako ng lemonade ay napataas ang mga kilay ko dahil mas sumarap pa 'yon kaya naman tumawag ulit ako ng tao para magpala pa ng another glass. At habang kumakain ako ay nakatanggap naman ako ng bagong mensahe. I thought it was from Luther pero nang mabasa ko na galing 'yon sa jumbothotdog ni Tangi ay muntik pa akong masamid sa pag-inom. "Kakagulat naman 'to."