Novel & Cerita Helping Others Quotes

"Okay lang naman kung huhusgahan mo ako. Isipin mo na kung anong gusto mong isipin, pero pasasalamatan pa rin kita kasi iniligtas mo ako." The man shook the alcohol in the shot glass he was holding. "It isn't my hobby to meddle in someone's business, but you asked for it so, I helped you." He saw the sign. "Gano'n ka ba sa lahat?" "I can say yes, but I can say no," wika nito. "Not everyone deserves help and not everyone deserves my help."

She'd rather carry that burden alone than to share it with others. "Inaalala mo ang nararamdaman ng iba pero hindi mo inaalala ang nararamdaman mo? Siguro nga tama ka, na hindi mo kailangang idamay ang iba sa problema mo, pero hindi ako iba...kapag kailangan mong mag bawas niyang bigat na nararamdaman mo, you can always count on me. Wag mong isipin na idinadamay mo ako sa problema mo... I wanna help you ez...cause if other people doesn't deserve to get hurt, so do you!" Nag paskil ako ng malapad na ngiti pero pinanatili kong seryoso ang mukha ko. Gusto kong malaman niya kung paano ako kaseryosong tulungan siya.

dagdag niya pa ng may pagmamalaki. “And I thought Luther had a nice family, hindi naman pala,” buska na lang ito na napapatawa ng mapakla. “Pakitang tao niya lang po iyon,” dugtong na lang niya rito. “How about we help each other out then, since we seem to be in the same boat,” ngiting turan nito. Isang malapad na ngisi na ang kumalawa kay Luke. “Ano naman pong klaseng tulong ang pwedeng maibibigay ko sa inyo?” mukhang nakukuha na nito ang gusto niyang ipabatid.

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.

“I heard you’re… exploring new opportunities.” Hindi ako nagsalita agad. Hinayaan ko ang katahimikan na gumana. “Marcus,” sabi ko sa wakas, mahina. “If you’re here to lecture me—” “On the contrary,” putol niya. “I’m offering help.” Help. Ang paboritong salita ng mga taong may itinatago. “Nakakaawa ka,” dagdag niya, parang awa ang tono. “And people like you… need guidance.”

“Sinabi ba ni Katherine na tulungan mo ‘ko? Kung ‘yun ang inuwi mo rito, hindi na kailangan at kaya ko ng sarili ko.” Saglit na natahimik si Sherwin. Tumingin siya kay Laura, diretso sa mga mata nito. “‘Wag ka nang tumanggi, kailangan mo ng tulong,” mahinahon niyang sabi. “Hindi sa lahat ng pagkakataon o oras ay dapat mong akuin lahat. May mga taong handang tumulong sa’yo at kami ‘yun.”

He cooked for at least two hundred people. Hindi ko inaasahan na may pagkakapareho pala kami. We both love helping other people in different ways but on the same grounds. We're both altruistic: we help without a hidden agenda or need for praise.

natatawang sabi ng katulong. Bigla akong napangisi. "Sometimes you need a little help from other people. Lalo na kung sa ikabubuti naman ng lahat ang gawawin ko." Pagsagot ko na muling tinawanan ni taba. "Oh by the way, that person is not just an ordinary man who offered help. Dahil kahit kalmot lang galing sa inyo, magwawala na iyon. So I'm warning you guys." Mariin kong dagdag bago tumalikod. "Did I missed something?" tanong na nagpatigil sa paglalakad namin ni Willa.