Helping Others Quotes Novels & Stories

“Magkano po…” “Wala pong bayad,” ngumiti siya. “Tulungan lang po sa panahon ng sakuna.” Help each other in times of disaster. I’d never been on the receiving end of that. Ako lagi yung may resources. May pera. Nagbibigay. Never the one needing help from strangers. It felt uncomfortably humbling. “Thank you po,” ulit ko. “Walang anuman. Sanay na kami dito.” Tinuro niya yung kapaligiran. “Tuwing tag-ulan, may ganito. Pero buhay pa naman kami. Yun ang importante.”

Hindi naman ako mamimilit kung ano ang mga sasagutin mo diyan, Stephen. "May malaki akong company na hinahawakan. Ang totoo, kilala ako nang karamihan. Pero, wala naman akong ginagawang masama. Minsan tumutulong din ako. Nagbibigay ako ng pera sa mga charity, bahay ampounan, smbahan, o kahit ano oa diyan. As long as, alam kong tama ang inagawa ko at mabubuti silang tao. Na karapat-dapat lang din tulungan." Nakaktuwa naman pala siya. Hindi lang kami ni Lina ang tinulungan niya. Marami pa palang iba.

I-donate nila sa simbahan ang ibang pera tapos itulong nila sa mga taong naghihirap na kailangan na kailangan talaga ng pera kagaya nila. Alam naman nila ang bawat dinaranas ng mga mahihirap dahil nararanasan rin nila 'yon. Ang hirap-hirap maging isang mahirap. Itutulong naman nila 'yon. Hindi naman nila kukunin lahat-lahat. "O, ano? Ano'ng gagawin mo, huh? Sang-ayon ka ba sa sinabi ko sa 'yo?" tanong muli ni Janice sa kanya makaraan ang ilang segundo na pananahimik niya na.

Kung makapag offer ng malaking halaga ay parang barya lang sa kanya ang lahat ng to. "Yup! Sobrang nagustuhan niya. Actually, gusto ka nga niyang pasalamatan dahil sa gagawin mong pag tulong sa pamilya niya." Nakangiti kong sambit sa kaniya. Iba pala talaga ang feeling kapag mapera ka at nagagawa mong makatulong sa kapwa mo ng walang kahirap hirap. Kung marami lang sigurobsa mundo ang mayaman at hindi madamot sa pag tulong sa iba, siguro ay mas magiging maganda ang samahan ng bawat isa.

Waring gusto ng pumikit, pero pinigilan niya. "Okay lang naman kung huhusgahan mo ako. Isipin mo na kung anong gusto mong isipin, pero pasasalamatan pa rin kita kasi iniligtas mo ako." The man shook the alcohol in the shot glass he was holding. "It isn't my hobby to meddle in someone's business, but you asked for it so, I helped you." He saw the sign. "Gano'n ka ba sa lahat?" "I can say yes, but I can say no," wika nito. "Not everyone deserves help and not everyone deserves my help."

"Alam kong mahirap 'yung nangyari sa inyo ni Zack, pero tandaan mo, nandito lang ako para sa'yo. Kung kailangan mo ng tulong o kahit simpleng kausap, hindi ka nag-iisa." Napatingin si Amy kay Quen, damang-dama ang sinseridad sa mga mata nito. Hindi siya makapaniwala sa kabutihan ng kaibigan, lalo na sa mga panahong tila siya'y nasa pinakamababang punto ng kanyang buhay. "Salamat, Quen. Malaking bagay ang presensya mo. Hindi ko alam kung paano ako makakabangon kung wala ka."

Natawa din ito sa sinabi ko. "Tawagan mona lang ako kapag kailangan mo ng tulong ko. Darating kaagad ako basta tutulongan mo din ako sa paghahanap sa quadro na yun." Sabi nito. "Sege, salamat ulit sa pagtulong mo sa akin na makatakas sa halimaw na 'yun. Baba na ako.." Paalam ko dito at bumaba na ako ng kanyang kotse.. "Ingat ka dito, tawag ka sa akin kapag kailangan mo ng tulong." Sabi pa nitong muli sa akin..

“Honey, susuportahan kita kahit na anong gawin mo. Pero, mahirap gawin ang lahat ng mag-isa. Sa tingin ko kailangan mo humanap ng mga tutulong sa iyo. Noon, nagawa mong ayusin ang mga problema ng Sol sapagkat maraming tao ang sumusuporta sa iyo.” Hinawakan ni Thea ang kamay ni James at sinabi, “Maghanap ka ng mga tao na makakatulong sa iyo. Sina Maxine at Quincy ay mga maabilidad na tao.”

Kapag pumayag ako sa gusto niya na tulungan ko siya, isa lang ang ibig sabihin no'n — malalagay na rin ang buhay ko sa kapahamakan dahil hangga't nandito siya ay delikado ang buhay namin pareho. Pero naalala ko 'yong sinabi sa'kin ng lola ko dati noong nabubuhay pa siya. "Kapag may isang taong nangangailangan ng tulong, dapat itong tulungan nang bukal sa loob at walang pag-aalinlangan." Sa mga ganitong pagkakataon ay gusto kong kwestyunin ang kasabihang iyon na galing kay lola. Iba naman kasi ang sitwasyon ngayon. Pero still, may nangangailangan pa rin ng tulong. Kaya ba ng konsensya kong hindi tulungan ang isang taong nangangailangan ng tulong?

"Ate, grabe ka! Ito ‘yung mga tipong pinapangarap lang ng ibang buntis." "Atin na ‘to," ulit ni Elara. "Hindi dito nagtatapos ang lahat. Marami pa tayong mga maabot na hindi lamang pansarili natin kundi ang mga bagay na kung saan maaari rin tayong makatulong sa iba." "Tama si Elara," saad naman ni Nanay Esther. "Ang pagtulong sa iba ay ang daan o ang dahilan kaya tayo nabiyayain ng mga bagay na nasa atin ngayon."