What A Coincidence In Tagalog Novels & Stories

BARBARA POV "Charles Villarama, oh my God! This is a very big coincidence? Nandito ka din sa Baguio?” narinig kong wika ng babae habang halata sa boses nito ang galak. Na para bang wala itong pakialam sa mga kasabay namin dito sa loob ng elevator dahil ang boses ay abot yata hangang top floor dahil sa sobrang lakas.

"Coincidence lang yung nangyare kanina na si Clarisse ang nakapulot ng wallet mo." Pinaningkitan naman ni Eros ng mata ang taong pinaniniwalaan niyang nag-iisang suspek sa pagkawala ng wallet niya. "Hindi mo ko maloloko, hindi ako naniniwala sa coincidence na 'yan. Hindi 'yan nag-eexist," pagdidiin niya. "Ayaw mo sa coincidence? E 'di destiny na lang." Lalong nadagdagan ang pagkunot-noo ni Eros. "Tigilan mo nga ako sa kalokohan mo at aminin mo na lang sa akin na pakana mo yung kanina."

Maluwag na at medyo wala nang mga tao. "Are you comfortable with my hips?" Lumaki ang mga mata ko sapagkat ibang tao ang nasa harapan ko. The world is indeed small, the universe will indeed make a conspiracy. Destiny will play a game. But, This is not destiny, this is coincidence. "This is not destiny or coincidence, this is fate." Sabi niya. Hala, nasabi ko ba 'yon ng malakas kanina o nabasa niya ang nasa isip ko?

Kwento naman ng isa. Ayaw ko sanang makinig pero parang macurios ako at gusto kong makiososyo. Hindi ko rin alam na pati pala itong dalawang kasama ko ay nakikinig din. "Totoo pala yung chismis? Sila talaga?" "Oo. May nakakita din daw na magkasama silang pumasok. Grabe. Sana ako nalang ang nauna sayo Kian! Haist! Sayang talaga."

Wala siyang panahon para isipin kung bakit ito nandito. “What a coincidence, Gigi. Mukhang pinagtatagpo talaga tayo ng tadhana dahil kahit sa malayong lugar, kahit sa liblib na probinsya ay nagkita tayo.” Kinindatan siya nito at preskong ngumiti. Mataman itong pinagmasdan si Georgina bago tumaas ang isang sulok ng labi at malamig na ngumiti. “Tama ka. A coincidence. Too much of a coincidence that it looks like it's not a coincidence, right?”

"Coincidense lang yung pagkikita namin dito,tas sabi ko sa kaniya na kasama ko kayo,kaya sumabay sya sakin!" "Coincidense lang ba talaga ha?" Di parin ako naniniwala sa kaniya. "Oo nga,yon ang totoo!" "Ok fine,kumain na tayo at nagugutom na kami ni Yohan,tapos iuwi muna rin kami"

Hindi maaaring ganoon. Masyadong maraming coincidence ang nangyayari sa mundo. Hindi lahat ay konektado. Dahan-dahan akong huminga bago ko itinaas ang tingin ko kay Leon. “Coincidence.” Iyon lang ang sinabi ko. Bahagya siyang nagtaas ng kilay. “Coincidence?”

"Coincidence lang po ang lahat. Maraming tao sa mundo ang may heterochromia. Hindi lang po kayo ang pamilyang may ganyan." "Coincidence?" Napatawa ako nang pilit, isang mapait na tunog na umalingawngaw sa tahimik na garden. Lalo kong hinigpitan ang hawak sa balikat niya, inilapit ko ang mukha ko hanggang sa maramdaman ko ang kaniyang mabilis na paghinga. "Huwag mo akong gawing gago, Talia. Pamilyar ang boses mo. Pamilyar ang paraan ng paghinga mo kapag malapit ako sa 'yo. At ang bata? Hindi mo maitatago ang mukha niyan dahil para akong tumitingin sa salamin!"

Sagot ni Krizha, habang ako’y patuloy parin sa pakikinig. “It’s..... it’s the heart of the banana.” Seryusong saad nito. “Huh?” Tila nagugulohang turan ng batang lalaki. “I said, it’s the heart of the banana, sa tagalog ay puso ng saging. Hindi mo ba alam ‘yun?” Tanong ni Krizha pabalik sa batang lalaki. “I don’t know that, because mommy don’t tell anything about that heart of the banana.” Inosinteng saad ng batang lalaki.

dahil tama siya kahit ano pa mang dahilan ay masaya pa rin akong siya ang kasama ko ngayon. As long as we're happy, I don't care whether it's a coincidence or fate. Let's just say that we're coincidentally fated! THE END.