Heneral Luna Story Novels & Stories

Bigla tuloy siyang nabuhayan ng loob, ng pag-asa. Kaya nang makalapag sila sa rooftop at salubungin ni Luna, parang naulit ang dating eksena noong unang umuwi siya galing sa Cordillera. Bumababa pa lang siya sa helicopter ay umiiyak na ito. Nag-iiyakan na silang dalawa. “Ayoko ng ganito, Guen,” sumisinghot na sabi ni Luna. “tuwing pinupuntahan mo ko dito sa ospital lagi kang may dalang disgrasya. Papatayin mo ko sa nerbiyos!”

Mabilis s'yang tumayo upang sundan ang mga ito. "Fvck, I'm cumming ahh!" Napatuwid nang tayo si Luna, papasok na sana s'ya sa loob ng restroom. Napatutop s'ya sa kanyang bibig sa narinig. Kilala n'ya ang boses na 'yun. Biglang tumulo ang kanyang mga luha. Huling-huli na n'ya sa akto si Nolan, kaya kahit i-deny pa n'ya sa kanyang sarili na hindi s'ya nito sasaktan, ngayon wala na talaga s'yang kawala. Dahil siya na mismo ang nakahuli sa akto.

Tumigil ang kamay ni Joshua na nakahawak sa tinidor nang marinig niya ito. Makalipas ang ilang sandali, lumingon siya at ngumiti siya kay Luna. “Sige.” Matagal na simula nang natikman niya ang luto ni Luna. Matagal na simula nang… maramdaman niya ang saya na ito. Higit sa isang taon na ang nakalipas simula nang kidnapin ni Hunter si Luna para dalhin sa Merchant City.

Narinig kog nag buntog hininga siya at naaalangan magsalita. "A-ano...Si Luna ay ang nag-iisang anak ni Don Rafael Vergara at Lucia Hidalgo. Ngunit ang kaniyang ina na si Lucia ay nagkaroon ng isang malubhang sakit dalawang taon na ang nakakalipas. Ang pamilyang Vergara ay isa sa mayayamang pamilya ng Pampanga. Mortal na kaaway ng Pamilya ang Pamilyang De Leon at Alonzo na siyang pinaggalingan ng nobyo ni Luna, si Ginoong Gregor. Yun ang dahilan kong bakit palihim lamang silang nagkikita sa manggahan na malapit sa batis." Tumigil siya sa kanyang pagsasalita at sinalubong ang mga titig ko. Pinagtaasan ko siya ng kilay kaya nagpatuloy itong muli.

Nang ibinaba niya ang tawag at muling tiningnan ni Luna ang papel na kanyang hawak. “Pwedeng malaman ang nakapa-loob na sulat sa papel?” tanong ko sa kanya. Iniabot sa akin ni Luna ang papel. Ang pangalan nang lalake na kausap ni Luna ay Henry Padin at nagpa-kilala na siya ang kambal nang biktima na si Greg Padin. Sinabi din sa amin ni Luna na gusto daw niyang makipag-kita sa team namin bukas nang umaga.

I said na lang dahil kahit nasa ibang bansa ako’y kilala ko pa rin naman ang mga may-ari ng mga establishment dito sa Pilipinas. “Anthony Tornilla,” he said while smiling at me. Nilahad niya pa ang kaniyang kamay kaya awkward kong tinanggap ‘yon para ipakilala ang aking sarili. Hindi ko naman maiwasan ang mapatingin kay Lolo dahil he looks happy while looking at us. I feel like he was planning something I won’t like. Mr. Tornilla wanted to invest in the new project that we will launch kaya ‘yon ang napag-usapan namin.

Hindi si Arthuro ang magiging narrator ng kwentong 'yon kundi siya. “The last time, someone interrupting my metaphor are no longer breathing now. You know what happened? No, you shouldn't. There's nothing to do with this. This story is just starting, Arthuro, be careful with all of your moves, it's depends on you the continuation and will see if you still can listen to it.” [“Are you threatening me, Javier?”] Lance chuckled. “I'm just telling you a story just like every children to fall asleep. Seems you really listen to my story very well, I wish you a peaceful sleep, Arthuro Quisora.” Binabaan niya na ito.

Pareho silang nawalan ng malay pagkatapos. Nang magising si Luna ay dali-dali niyang pinulot ang kaniyang mga kasuotan at nagbihis. Hindi siya makapaniwalang ibinigay niya ang kaniyang sarili sa isang lalaking hindi naman niya kilala. Nakahiga ang lalaki sa kalsada at nakatalikod ito sa kaniya. Hindi na niya ito ginising dahil kailangan na niyang makabalik sa bahay nila para ibalita sa kaniyang papa na na i close niya ang one hundred million project. Sa kaniyang pagmamadali ay naiwan niya sa may gilid ng kalsada ang kaniyang kwintas na bigay pa sa kaniya ng kaniyang yumaong ina. Aalis na sana si Luna nang muli niyang nilingon ang lalaki. “He saved me from that old, fat guy but he took advant

"Anong klaseng misyon ‘to?" Napakuyom siya ng palad. "Hindi ko pa pwedeng sabihin lahat. Pero isang bagay ang sigurado ako—hindi niya ako pwedeng mahuli. Dahil kapag nangyari ‘yon, malalagay ako sa peligro." Nanatili akong tahimik, sinusubukang iproseso ang lahat. Leona, ang babaeng sanay tumakas, ang babaeng walang iniiwang bakas… ngayon ay nasa sitwasyon kung saan may isang lalaking handang habulin siya hanggang dulo.

Ganitong-ganito siya noon sa asawa. Ilang beses na niyang tinanong ang sarili kung may posibilidad ba na mabuhay si Laura. Kung sa tubig bumagsak ang helicopter nila, napakalaki ng tsansang mabuhay ang asawa niya. Magaling itong lumangoy. Kaya nitong tumagal sa ilalim ng tubig. Pero hindi sa tubig bumagsak ang helicopter. Sa kagubatan. Kompirmadong bangkay ng babae ang nakitang sunog na nakita sa mismong helicopter na sinakyan ng asawa niya. Ayon sa staff nila, si Laura at ang piloto nilang si Hans lang ang magkasama nang araw na iyon. Kapag naiisip niya iyon, pinanghihinaan siya