Hand Hold Quotes Novels & Stories

"Can I hold your hand?" Mas lalo akong naguguluhan. Hold my hand? This is not the Lev that I used to know. Sure he's sweet but not this sweet. We hold each other's hands when we go out to show the public. Pero kapag kaming dalawa lang? Never. "What's gotten into you?" I asked. "I don't know," iling niya. "Hindi ko alam, Kaia." I sighed. "Okay. You can hold my hand."

Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko habang binabasa ko ang nakasulat sa likod nito. 'I promise to hold your hand forever and never let go of your tight grip. I love you.'- Cupid. Pinadaan ko ang kamay ko dito kasabay ng pagyuko at pag-iyak ko sa hita ko. He promised to hold my hand, and I let it go. Huminga ako ng malalim at tiningnan ang isa pa. This time mas masakit ang nakasulat na kinailangan ko pang huminga ng malalim dahil nagsisimula nang lumakad ang paghinga ko.

Mas nilahad nito ang kamay sa kanya na ikinangunot ng noo niya. "What?" "Hold to me," sabi nito. Lalong nagdugtong ang kilay niya. "No thanks, kaya kong maglakad ng walang ka-holding hands," sabi niya. Natigilan ito. "I am asking you to hold to me so you won't lose. Don't assume such thing." Ano bang ina-assume niya? At mukha ba siyang bata na mawawala kung walang gabay ng nakakatanda? Na kailangan pa niyang humawak rito?

Pagtukoy nito sa mga kaibigan niya na kanina pa nasa bar. Huminga muna siya nang malalim bago hinawakan sa kamay ang lalaki na ikinapitlag pa nito. Bigla pang napatingin si Jojen sa kaniya at iniangat pa nito ang mga kamay nila na magkahawak. ‘Yong mata nito na parang nagtatanong, kung okay lang ba na magka-holding hands sila? Nakakaunawang tumango siya at ngumiti nang matamis sa lalaki para ipaalam na okay lang sa kaniya.

Ang kanyang tanong ay tila umalingawngaw sa gitna ng katahimikan. "I was just worried you might stumble again, like before. Holding your hand might help you feel more secure and less afraid. But if you don't like it, I'm happy to let go—” His words declared his readiness to let go, but the hesitation in his tone clearly suggested otherwise.

Pinagtitinginan din kami ng bawat empleyadong madaanan namin. "Do't try to remove it, unless i will take you here!" saad nito gamit ang baritonong boses. Sinubukan ko kasing kumalas mula sa aming pag hoholding hands. Ayoko kasing pag-isipan kami ng hindi maganda. "Baka kasi kung ano ang isipin nila." paliwanag ko. Hindi kasi normal na makitang magkaholding hands ang CEO at ang Assistant nito.

Ayon na naman ang kaba sa dibdib ko na halos mabingi ako. Nanigas ako, hindi ko magawang ilayo ang palad ko na hawak hawak nito sa sandaling iyon. Narinig ko nalang ang tikhim nito dahilan upang makabawi ako sa tinding tibok ng puso ko. "Do I have to hold your hands too?" wala sa oras na tanong nito. Napamulagat ako at dagling nailayo ang mga palad sa palad nito na kahit nakasuot pa kami ng pawang gloves dama ko pa rin ang init na hatid niyon.

Nang makita sila ay tumigil ang mga ito sa pagsasalita. "Okay, everyone. I want to ask something," napaupo ng tuwid ang mga kasambahay habang si Anna ay hindi mapakali. Inaagaw niya ang palad niya na hawak ni Brett, pero mahigpit nito iyong hinawakan.

tahasan niyang hayag. Nangingislap ang mga mata tinitigan siya ng binata. “Talaga?” Tumango siya. “Iyon ang totoo, at hindi ko itinago sa kanya iyon.” Masayang itinaas ng binata ang kamay niya saka iyon hinalikan. “Holding someone’s hand can mean a lot. Lalo na sa taong nasasaktan at nahihirapan. And most specially sa taong malapit sa puso mo? Kasi by holding their hands gently means touching their hearts,” anitong pinagsalikop pa ang kanilang mga palad kaya siya napasinghap at namumula ang mukhang napatitig dito.

At habang tumatagal, the warmth of his hand has become comforting—silently telling her that as long as he was holding her hand, she doesn’t need to worry about anything. They held hands for a while. It was nice.