Holding Out Novels & Stories

"Looking for this?" Marahas siyang napalingon sa may pintuan. There she saw Nate with his gray sweatpants and plain white shirt. He's so damn handsome with his dishelve hair. Subalit hindi niya maiwasan na makaramdam ng pangangapal ng mukha nang makita ang bagay na hawak nito. It's an white panty lace that she wore last night. Why is he holding her underwear? "Bakit mo hawak yan? Hinubaran mo ba ako?" Pagsusungit niya kahit paman parang nais na niyang lamunin nalang siya ng lupa.

paninigurado pa niya. My forehead creased as I stare at her. Ano naman ang itatago ko? Wala naman akong dapat itago na nasa kamay ko. And to prove to her that I'm not hiding anything in my hands inside the pocket of my hoodie, I pulled it out and held it to her so that she can inspect it. "Sabi ko nga, wala kang itinatago." She pouted that made me chuckled.

Pahirapan pa dahil hawak nya sa kabilang kamay ang dulo ng kumot, upang hindi iyon bumagsak, at malantad ang h***d niyang katawan. Zhairiyah put the two apple juice inbetween her arm and body, just to take everything unto the bed. She's holding the biscuits on her left hand, while the other is holding the edge of the blanket. Nang makatalikot at handa na sanang bumalik sa kama upang makaupo at makakain, nang biglang... "What are you doing?"

Isa na rito si Henderson, at ang isa naman si Holden. Malapit nang mabuksan ni Henderson ang ikatlo niyang meridian. Para naman kay Holden, masasabing mas malakas siya. Matapos ang lahat, kasama siya sa kakarampot na taong nagawang buksan ang ikatlo niyang meridian. Subalit, sa lakas na mayroon si Holden, katumbas niya lamang ang isang Jonin mula sa mga Japanese ninjas.

Ang kanyang tanong ay tila umalingawngaw sa gitna ng katahimikan. "I was just worried you might stumble again, like before. Holding your hand might help you feel more secure and less afraid. But if you don't like it, I'm happy to let go—” His words declared his readiness to let go, but the hesitation in his tone clearly suggested otherwise.

Ang suwerte naman ng dalawang holdaper na ito sakaling makuha nila sa akin ito. "Huwag ninyo kaming sasaktan. Ibibigay namin ang gusto ninyo," narinig ko na pakiusap ng isang babaeng buntis na nasa unahan ng kinauupuan ko. Isa-isang inilabas ng mga pasahero ang kanilang mga cellphone, wallet at alahas samantalang ako ay nanatiling nakaupo lamang sa aking upuan habang nakapikit ang mga mata. Hihintayin ko na lamang ang holdaper na kunin niya ang cellphone ko at pagkatapos ay saka ko siya tutusukin ng aking karayom na may pampatulog.

Gumanti naman si Walter at tinamaan ng tuhod niya ang kaselanan ng holdaper at napayuko iyon, namimilipit sa sakit. Kinuha ni Walter ang pagkakataon para sikuhin ang mukha ng holdaper at tamaan ng tuhod ang tiyan nito. Dahil na kay Walter na ang oportunidad, mahigpit niyang hinawakan ang kamay ng holdaper at ilang beses na ipinatama sa kaniyang tuhod ang braso ng holdaper hanggang sa bumagsak sa sahig ang baril.

My jaw clenched, and I wanted to rip off this paper in front of him. Damn this man. Binuksan ko ang envelope at binasa ang nakasulat. “By signing this agreement, Henry Son Alexander commits to leaving academic studies of any kind and solely dedicating himself to the management and operations of Alexander Holdings Group, under the close direction of Mr. Ronaldo Alexander. Any refusal or breaking of this contract shall be met with the immediate discontinuation of all financial support, compulsory exclusion from the Alexander estate, and the loss of any inheritance or trust funds left by the late Mrs. Aiko Alexander. The initiative of this contract is following the explicit desire of Mrs. Aiko

Baka mamaya may mabangga pa siya. I heard him stifle a sigh. And then he held my hand and intertwined our fingers. Napangiti ako. I like how the little things he does make me smile and happy. "Two years from now, we don't have to hide," he mumbled. Yeah, less than two years from now, I won't be a student, he won't be my instructor. We'll be just Troy and Hope. We reached the parking where both our cars are parked. Nasa harap na 'ko ng sasakyan ko but he still refused to let go of my hand.

Hindi lahat ng paghawak ay dapat mahigpit. At hindi lahat ng pagmamahal ay dapat panatilihin. Habang nagsasalita ako tungkol sa expansion ng Chapman Holdings, naramdaman ko ang bahagyang pagbabago sa atmosphere. Parang may biglang pag-adjust sa hangin. Tahimik. Mas tahimik kaysa dapat. At doon ko siya nakita. Sa kabilang dulo ng hall. Nakatayo sa tabi ng digital display ng Henderson International.