Novel & Cerita Horacio Dela Costa

nahihiya niyang komento. Pagkatapos ay ipinakilala na ng matandang Dela Vega ang napakagwapo nitong apo, “ This is Alessandro Francisco Simeon Fernando Rodriguez Dela Vega, my grandson. Sandro, these are the Castillo’s; Atty. Dimitri Castillo and his sister Lyvette.”. Sandro shook hands with Tri. And then, his gaze moved towards the lady. Lub-dub!

Haharapin ko na sana ito at pag sasalitaan na sana pero naunahan ako ni Fortalejo. "Carlota, dito na kami ha. Ingat ka sa pag drive ha." Nakangiting bilin dito ni Fortalejo at nilapitan pa talaga ito saka hinalikan sa pisngi si espasol. Duh, hindi naman ito maganda. Maputi lang siya na parang hinampas sa mukha nito ang harina kaya namuti. Mukha na kaya siyang maputla.

Kinuha ni Melchor ang supot at sinilip ang laman niyon. “Wow! Barger! Salamat, ha? Tamang-tama, nagugutom na ako.” Kinuha nito ang isang tinapay na nakabalot ng supot at saka kinagatan. Iniabot sa akin ni Melchor ang isa pa. Kinuha ko iyon, pero hindi ko ginalaw. Ibibigay ko na lamang kay Mama mamayang pag-uwi ko. “My name is Alexandro Dela Costa. Anong pangalan niyo?” tanong ni Alexandro sa amin ni Melchor.

Ang isa ay balot ng masamang enerhiya— isang aura ng kamatayan. Bumagsak ang napakalakas na presyon mula sa langit. Nagbago ang ekspresyon nina Ramon at Hector. Hindi sila makagalaw. Halos hindi makahinga. Mabilis na yumuko si Ramon. “Ako po si Ramon Dela Cruz ng Samahang Daan ng Hiwaga. Pagbati sa inyo, mga nakatatanda.” Nagulat ang matandang parang diwata— si Torres.

Maarteng sagot nito habang kinukumpas ang kanyang mga kamay. "Hi, I'm Alaric your cousin, YOUR REAL COUSIN!" Binigyan diin nito ang huling mga salita, siya iyong lalaking may nakakalokong ngiti kanina. "He's Dexpa, you future husband and last but not the least-- she's your twin, Celistine." Tinuro nito ang dalagang kamukha ko.