Horacio Dela Costa Novels & Stories

Engineer Monterial clapped his hands followed by the other people who are inside. Kumabog nang mabilis ang puso ko. Hindi naman nakakakabang ngumiti habang ipinapakilala ka sa iba pero ngayon ay pakiramdam ko ay mga judges itong kaharap ko. But then I stood up and faced everyone, wearing my most priced smile. They smiled back which made me calm down a bit. Agad din akong umupo pagkatapos. "Have you ever heard of Costa Elysia and Blessica Coast? She is the owner of those resorts in the Philippines," Engineer Monterial added.

" Ahm, ako si Catalina. Catalina De La Vega. " " Catalina De La Vega, " ulit nito habang iniisip kung pamilyar ba sakaniya ang apelyido ng dalaga ngunit hindi. Ngayon lamang niya ito narinig kaya batid niya isang itong taga labas. Sumenyas ito sa mga kasambahay na agad namang sumunod sa kaniya kahit na walang salitang lumabas sa bibig nito. Kinuha ng mga ito kay Catalina ang tasa at tinapay na hawak-hawak niya.

Nabibilang sa pinakamayamang pamilya dito sa San Lazaro ang pamilyang Amor, Dela Cruz, Dela Peña, Gonzales, Vergara, and Sedeño. Sa pamilyang Amor nabibilang ang pinuno ng bayan na ito. Si Lucero ang kauna-unahang Gobernadorcillo dito sa San Lazaro. Sumunod naman sa kanila ang apelyidong Dela Cruz, ang isa sa mga pinakamayamang pamilya ng bayan na ito. Meron silang malawak na taniman ng tubo (sugarcane) na ibinebenta sa ibang bayan at madalas ay sa Manila dinadala. Marami ring negosyo ang pamilyang Dela Cruz na siyang nagpayaman sa kanila. Ang pamilyang Dela Peña naman ay may malawak na taniman ng saging. Sa kanilang pamilya nabibilang ang mga may ranggo sa Militar ng Gobyerno ng Kolonya ng

Ang alam lang niya ay ang gumastos. Ah, si Ana. Si Ana ang kailangang-kailangan niya ngayon. Walang mahalaga sa kaniya kundi ang maibalik ito sa piling niya. Nagbangon si Enrico, umupo sa isang silyang di-kalayuan sa papag. Pinakialaman niya ang aparador na pinagtaguan niya ng dalawang daang libo. Iniangat niya ang ilang bungkos mula roon at inilapag sa mesitang kalapit. Kinuha pa niya ang natitira, at kukuhanin na lang niya ang pinakahuling bungkos nang may mapansin siyang isang maliit na notebook na nakasingit sa mga damit na naiwan ni Ana. Kinuha niya iyon para lang mamangha sa mababasang nakasulat sa pabalat niyon. Ang nakasulat ay, 'My Dearest Enrico Neil Dela Fuente'.

“Pero…habang pinagbubuntis ka niya, dumating ang isa pang Adriana. Matagal na silang hindi magkasundo pero nagtiwala pa rin ang Mommy mo. Malaking pagkakamali iyon dahil nasundan siya. Dumating si Dela Cuesta pati na rin ang mga Cielo. Sa gitna ng pagtakas namin, naabutan siya ng panganganak. Namatay siya sa panganganak sa ‘yo, Dashi. Akala rin ni Dela Cuesta ay patay ka na kaya umalis siya sa bansa.” “Nang namatay ang Mommy mo, muntik na rin ako magpakamatay. Pero hindi kita kayang iwan, Anak. Kasi naghabilin pa ang Mommy mo na kailangan kitang protektahan mula kay Dela Cuesta. Na huwag na huwag akong papayag na mapunta ka sa poder ng mga Cielo, lalo na sa poder ng demonyong umalipusta sa

Matangos ang ilong niya, at ang hugis ng panga niya ay matalim pero ang ganda tingnan, lalo na ang mapula niyang labi. And his haircut…parang undercut na may textured top, medyo magulo pero bagay na bagay, giving him that effortless charm. Napansin ko rin ang maliit na mole sa right side ng ilong nya at pisngi. Maliit lang siya, pero visible pa rin, at mas lalo iyong nagdadagdag ng character sa mukha niya. Gwapo nga talaga. He’s almost perfect! Nakita ko ang pag-iwas niya ng tingin at bahagyang pagtayo.

Gabriel POV Halos mahigit dalawang buwan na din simula ng inalok ako ng tulong ni Ma'am Veronica at masasabi ko lang ay sobrang bait niya, marami din akong naririnig na sinasabi ng ibang mga tao na nasa paligid namin dahil iba ang tingin nila sa kung anong meron kaming dalawa pero ang palagi niyang sinasabi sa akin ay huwag na lang intindihin 'yon dahil alam naman namin ang totoo.

Nakilala niya kaagad ang taong ito---ang parehong taong siyang pakay niya roon. Isang matandang binabae o lalaking nakasuot ng damit pambabae ang tumambad kay Andracio. Siya ay walang iba kundi ang matandang binabae na may-ari ng Gintong Mariposa. Nasa gulang ito na limampung taon. Nakasuot ito ng magandang baro at saya na habi sa mamahaling sutla. Marami itong gayak at alahas na suot sa katawan. Kulot ang kanyang hanggang balikat na buhok na halos buhaghag ng kung titingnan. Payat ang pangangatawan niya at kulubutin na dala ng katandaan. Ngunit ang mas nakatawag pansin kay Andracio sa kanya ay ang makakapal na kolorete nito sa mukha na tila naging isang pintang larawan na. Ang matandang bi

Naiiling nalamang akong napatingin sa litrato ng bawat lider ng organosí at ang mukha ko mismo ang nasa pinaka dulo. "Is that you?" tanong ni Aragon ng tinuro niya gamit ang kutsilyong hawak kung nasaan nakasabit ang litrato ko. "Yeah," tipid kong sagot at tumingin sa ibang direksyon pero narinig ko kaagad si Seirvun na biglang nag story telling. "Mendoza's the last leader who retired on his young age because of his lover"

July 30, 1995 Timog Cotabato Hindi ko alam na may nabuhay pa pala sa linya ng mga Delcan. Ang alam ko ay tuluyan nang nabura ang kanilang pamilya noong nag disesyong pumasok sa semenaryo si Christopher. Ang buong pangalan ng ikalawang alay ay Joana Grace Delcan Tuazon.