Horror Twins Novels & Stories

Hindi pa sana maghihiwalay ang mga labi nila kung hindi lamang sila nakarinig ng malakas na pagsipol at mahinang tawanan mula sa mga taong nagpapanggap na mga elemento ng kung anu-anong katatakutan. Biglang namula ang mukha ni Daniela sa pagkapahiya. Pasalamat siya na dim light ang buong paligid kaya hindi nakikita ang pagba-blushed ng kanyang mga pisngi. Sa pagkapahiya niya ay bigla siyang tumakbo patungo sa labasan. Ngunit nang malapit na siya sa pintuan palabas ay bigla na lamang may gumulat sa kanya na isang nakakatakot na nilalang mula sa kanto. Nagsisigaw siya ng malakas ngunit ipinapatuloy pa rin niya ang pagtakbo para lamang tuluyang makalabas ng horror house. Kasabay ng kanyang mala

They are scary for pete's sake. It happened no'ng bata pa sila ni Fawn. Her twin likes to watch horror movies and one time ay nakalimutan nitong i-off ang tv kung saan nanonood ng horror movie. Bandang alas tres iyon ng magising siya dahil nagugutom siya pero hindi iyon natuloy dahil sa nakita. Naka-pause ang palabas at ang nakakatakot pa talaga na mukha ng babaeng multo ang naroon.

His eyes immediately narrowed. Oh. Opportunity. "Protective is one word for it." Mr. Chen laughed. "What would be another word?" I smiled. "Controlling." Damon's fingers immediately tightened around his champagne glass. I bit my lip to stop myself from laughing. Mr. Chen looked at Damon. Damon smiled. And somehow...it was more terrifying. "My wife has a very interesting sense of humor." I looked at him. "And my husband has a very interesting personality disorder." Silence. Complete silence. Mr. Chen slowly looked away and Damon leaned closer to me.

"But we're not sleepy yet, Tito." I raised an eyebrow. "Really?" Kian nodded confidently. "Yes." A second later... He yawned. I looked at him. He immediately looked away. Althea covered her mouth, trying to hide her laughter. I couldn't help but smile. These ordinary moments... Were the things I never knew I was missing. "Come on," I said. "I'll walk you back to your room." The twins happily took my hands. One on each side. And for some reason...

Parang biglang nanikip ang dibdib ko, at hindi ko alam kung saan ako titingin. “Mga hayop kayo!” sigaw pa ni ate. Parang tumigil ang oras sa lakas ng sigaw niya. Doon ko lang tuluyang naramdaman ang hiya at takot, lalo na’t wala akong kasaplot-saplot at lantad ang lahat ng kasalanan ko.

"Huwag ka titigil hangga't hindi ko sinasabi." I was numb, my body trembling as tears pricked the corners of my eyes. He didn't even have the decency to do this somewhere else, but instead had picked our home... and our bedroom to screw another woman in... I almost choked as I began to reach for the doorknob. Had he no shame? No sense of decency? Had he wanted me to find him like this? I didn't know what to think, only that I felt hurt, my heart feeling like it was being ripped to shreds—My throat seized.

“Dalawang buwan kang nawala, tapos isang round lang? May problema ka ba sa bato? O baka naman… hindi mo na kaya?” Magaan na liwanag ng umaga ang sumisilip sa kwarto, at matapos ang isang gabi ng matinding p********k, pakiramdam ni Therese ay parang namatay at nabuhay siyang muli.

Hindi ko alam pano ko to i-hahandle Ang pagiging anak Ng CEO sa kompanya at Asawa ni keira, at umalis pa ako Ng walang paalam sa kanya bigla ako nakaramdam na nag-aalala ako sa kanya. And when we came back in the city, dumiretso kami sa hospital which is may-ari din ng kompanya ng papa ko at sila rin nag ma-manage nito, pagdating ko sa private patients room sa 3third floor Ng building I saw my twin brother na may bandage sa ulo at andaming tubo sa kanyang kamay pati sa bibig niya.

Sa sahig nakaluhod si Sisiw na may dugo na sa bibig at hawak ang dibdib na mayroon umaagos na dugo. Hala, anong nangyari? Paano ? Naguguluhan na tumingin ako sa lalaki naka-itim na kapa at itim din kasuotan. "U-uno.!" Narinig ko tawag ni Sisiw. Nagtama ang amin mga mga mata, ang kanya mga mata nakakagulat ang itsura nito. Magkaiba, ang kanan nito ay dilaw at violet ang kaliwa mata.