Novel & Cerita Horror Twins

Sa sahig nakaluhod si Sisiw na may dugo na sa bibig at hawak ang dibdib na mayroon umaagos na dugo. Hala, anong nangyari? Paano ? Naguguluhan na tumingin ako sa lalaki naka-itim na kapa at itim din kasuotan. "U-uno.!" Narinig ko tawag ni Sisiw. Nagtama ang amin mga mga mata, ang kanya mga mata nakakagulat ang itsura nito. Magkaiba, ang kanan nito ay dilaw at violet ang kaliwa mata.

I spoke and looked at the road. He then start the car and continue driving. Jaxson remain silent while we are on the road. Samantalang ako naman ay pinanatili ang tingin sa bintana habang hawak-hawak ang aking labi. Did I just kissed him?! When we arrived at the mansion, the kids immediately ran towards us. I kissed Artemis and ruffled her hair while the twins kissed us on our cheeks. The twins are already 10 years old while Artemis is 6 years old. Kaunting panahon na ang ay magkakaroon na kami ng dalaga at mga binata.

Naramdaman ko na lang na pumatong siya sa ibabaw ko at dahan-dahang ipinasok ang kaniyang matigas na pag-aari. “Ugh...” Isang ungol na may kasamang ngiwi ang gumuhit sa aking mga labi nang bigla niyang ipasok ang kaniyang pag-aari sa akin. Banayad ang kaniyang mga galaw noong una ngunit nang matiyak niyang hindi na ako nasasaktan ay bigla itong bumilis at naging agresibo. Ang kwartong kinalalagyan namin ay napuno ng aming mga ungol na tila ba ay wala ng pakialam kung may makarinig man sa amin.

Kasabay nito, inilapit ng lalaki ang kanyang bibig sa tenga ni Elly. “Mukhang napagod ka kagabi. Hindi ka nga nakapasok sa office ngayon,” bulong nito sabay ngiti. Itinulak ni Elly si Carl dahil sa narinig, dahilan upang bahagyang mapaatras ang lalaki. “Elly, I have one question, and I wish you to tell the truth. Am I the father of the twins?” mariing sambit ni Carl na ikinagulat ni Elly.

She just shook her head and later on wiped off her tears using the back of her hands, "I was just scared that the monster would come to us." She moved her hands with her crumpled face. Hindi na lang ako ulit nagtanong at pinatahan na lamang ang dalawa. Kaya nahihirapan ako kapag ganitong sitwasyon, e. I really do believe that twins can share each other's pain. They really have that connection that no one could replace, maski ako. "Feeling better?" I asked. They both nodded as an answer. Paminsan-minsan pa silang tumitingin sa likuran ko na para bang sinisigurado talaga nilang wala talaga sa paligid ang napapanaginipan nila.

Hindi niya maipaliwanag ang panginginig ng mga daliri niya—halo iyon ng pagkabigla, ng takot, at ng isang uri ng tuwa na matagal nang hindi niya naramdaman, isang emosyon na hindi niya alam kung karapat-dapat pa ba niyang maramdaman. “Twins…” mahina niyang bulong, halos walang tunog, para bang kapag nilakasan niya ang boses ay may makakarinig at biglang maglalaho ang lahat—parang panaginip na magigising siyang wala naman talagang nagbago.

Hindi ako pwedeng maging premyo sa isang kasunduang hindi ko kailanman pinirmahan. Dahan-dahan kong binuksan ang bintana sa ikalawang palapag. Ang madalim na gabi at ang malamig na simoy ng hangin ang sumalubong sa akin. Gamit ang mga kumot na pinunit ko upang maging tali upang mkababa ako, nakababa ako nang walang ingay na nililikha. Ang dagundong ng puso ko ang siyang mas lalong nagbibigay ng takot sa akin pero kailangan ko itong gawin. Takbo, Lyara. Huwag kang lilingon.

And then there he is… Nasa dulo ng hagdan habang tinitignan kami ng malamig. I didn't know how I ended up in this situation. Now I'm stuck with the twins' dangerous obsession.

Ang dating masiglang mansyon ni Reid ay napalitan ng lungkot at pagkakasawi sa pagkawala ng kanilang unborn child. Nakatulog si Reid sa braso ni mommy matapos turukan ni Lucas ng pampatulog. In two days after the tragedy of losing their unborn twins, hindi na nakakatulog si Reid. He's been hunting in his dreams of losing Lilian and now for losing his twins. Kaya nanatili itong gising habang katabi si Lily dahil natatakot siya na may mangyaring masama kay Lily kapag matutulog siya, more like a suicide.

"Anong nangyayari!'' Hindi ko maintindihan! Ang natatandaan ko lang ay nasa eroplano kami at patungong America!'' Pero nasaan ako! Tito Denver'Bakit mo nagawa sa amin ito! ,'' Mariaaaaaa! Nasaan kana?!'' Sigaw parin ng kanyang isip. Habang sumisigaw ang kanyang isip ,naramdaman niyang naigalaw na niya ang isang bahagi ng kanyang binti. Kaya nagkaroon ng pagkakataon si mayra na gawin ang lahat makaalis lang siya sa kanyang kinaruruonan. Bahala na kung ano ang susunod na mangyayari sa kanya. Samanta nasa 14floor naman si Maria at hirap na hirap sa kanyang nararamdaman. Lahat ng sakit na nararamdaman ni Mayra ay nararamdaman din niya ngunit masmatindi pa ang sakit na nadarama ni maria.