Horse Stance Novels & Stories

"Why are you here? How did come here?" "Alone. Your horse, he is eating over there!" I pointed where I came from but was shocked that the horse is coming to our direction. I put my hands half way na parang nanghihingi ng tulong at saka pouted. Tumaas ang kilay ni Sage at sumipol. Mas bumilis ang takbo ni Hope at dumiretso sa kanyang amo. "Good boy!..." he praise the animal at hinaplos, "You continue eating over there."

Paglabas ko ng silid, naglakad ako sandali at sumakay ng estate cart na naghihintay sa akin para ihatid ako sa horse stable, isang maliit na sasakyan iyon na umiikot sa buong estate, dahil sa lawak at laki ay hindi ko kayang lakarin ang papunta sa stable. Maganda ang panahon, may araw pero mahangin, hindi masakit sa balat ang sinag. Unang beses ko pa lang makakapunta sa horse stable, kaya nakakaramdam ako ng halong kaba at excitement. Ang stable ng mga kabayo ay nasa likod ng grand estate, nasa bandang dulo ito na malapit sa kagubatan, ang alam ko ay may sampung kabayong alaga ang mga Mondragon.

Ang batang Alexander Rossi ay may solo portrait na nakasakay ng kabayo. A man with black-brown hair is riding a brown horse in a ranch setting. He's wearing a black suit jacket over a white shirt, paired with blue jeans, tall brown boots, and white gloves. The horse has a distinctive white stripe on its face and is adorned with a saddle blanket featuring red, white, blue, and green colors. The background shows a blurred view of a fenced area, rolling hills, and a clear blue sky. The overall scene suggests a blend of formal equestrian attire with a casual ranch backdrop. At sa ilalim ng portrait, sa ilalim ng canvass is the name that says it all: Alexander Blackwood.

“Curious kami. Surely, bilang asawa ng isang Jaxen, trained ka rin sa mga ganito. And we’d love to hear more about your background.” Hindi na kailangan ng malinaw na paliwanag, ramdam ni Raina ang patibong sa likod ng mga ngiting iyon. Ang horseback riding ay hindi basta libangan. Isa itong simbolo ng estado, ng pagpapalaki, ng pagiging kabilang sa mataas na lipunan. May tamang postura, tamang galaw, tamang asal, hindi ito basta natutunan sa panonood lang.

Sigaw ng prinsipe sa likod kung nasaan ang karwahe at ang mga kabalyerong nakasakay na rin sa kanya-kanya nilang mga kabayo. Kasabay ng kanyang pagsigaw ay ang paghigpit niya ng hawak sa lead rope at ang paghataw sa kabayo. The horse rises and screams before galloping causing me to fall back on his chest. I felt a sharp pierce of electricity from my back so I tried to move from him and hold on to the horse's neck. Buti na lang at sanay ako sa mga ganitong sakay kaya naman naging maayos ang posisyon ko pagkatapos non.

ANNA POV: Paglingon ko, nakilala ko agad si Raven, may hinihilang itim na stallion sa isang kamay, hubad-baro, kumikintab sa pawis ang magandang katawan. At kahanga-hanga ang haba ng mga braso at binti na mas kapansin-pansin kapag wala siyang damit na pang itaas.

Pagkatapos ng ilang segundo, tuluyan siyang nakaupo sa saddle. Pero nang humakbang nang bahagya ang kabayo, agad siyang napakapit sa leeg nito. Natawa si Bryan. “Don’t scare him.” “Ako ang natatakot!” “Exactly.” Tumayo ito sa tabi niya, hawak ang reins. “Animals can feel tension. Relax your shoulders.” Dahan-dahan nitong tinapik ang tuhod niya. “Loosen up.”