Novel & Cerita Horse Stance

Ang ulo nito ay nakatungo ngayon habang dahan-dahang kumakain ng sariwang damo. "This is the gentlest horse we have here," paliwanag ni Bajeck, habang tinatapik ang kahoy na pinto. "She's three years old, well-trained around people, and has a very sweet temperament." Tiningnan ni Calista ang malaking hayop ng may takot, bago tumingin sa mukha ng kabayo. Tila nararamdaman ng kabayo ang kanyang tingin, itinaas nito ang ulo, huminga ng malakas at iginalaw ang kanyang buhok.

Tila isang pangangamusta at pagpapakilala ang humarap sa akin, kasabay ng matinding halakhakan. Sigawan at pag-lalaway ang bumungad sa aking mukha, ito pala ang Wild Horse. Punong puno ng mga marka mula sa isang sugat ang kanilang katawan, may matutulis na sungay, at matatalim na mata. "Jango! Dito ka na matatapos, sapagkat kasama namin ang Commander!" matinding sigaw ni Rigo. Bakas sa kanyang mukha ang kompiyansa nito.

Nakaayos ang bawat kuwadra, may pangalan sa bawat pinto, at may mga tag na nakasabit. “‘Yan, thoroughbred,” paliwanag ni Mang Berting, sabay turo sa isang kayumangging kabayo na mukhang elegante at maamo. “Pangkarera talaga ‘yan. Mabilis tumakbo.” Tumango si Ada kahit hindi niya masyadong kabisado ang sinasabi nito. “Sa kabila naman, American quarter horse. Malakas at matibay. Madalas pang-training.”

Napansin naman 'yon agad ni Mavi kaya kinuha niya ang kamay ni Vesper. "It's natural for you to feel this way since it's your first time. Mamaya 'pag nasa taas ka na, mawawala rin 'yan. Gagaan ang pakiramdam mo," anito na nagbigay sa kanya ng lakas ng loob para alisin ang naiipong takot. "Look, Mommy, oh! Si Stella!" Myla jumped excitedly while pointing her finger at the barn where one of the caretakers brought out a smaller, brown horse.

Bahagyang nagbago ang masungit na ekspresyon ni Heidi. Nakatayo sa isang fighting pose, si Heidi ay mukhang isang natural na manlalaban. Sa madaling sabi, inilayo niya sa kanya ang natitirang mga gangster. Ang isa sa mga babaeng horseback riding na estudyante ay tumingin sa kanya na may lubos na paghanga sa kanyang mga mata at hindi naiwasang pumalakpak ng kanyang mga kamay.

Ang lakas na nararamdaman niya ay may halong tapang at kabaitan, para bang ipinapakita ng kabayo na handa itong pagkatiwalaan siya. The horse moved slightly under her touch, but it didn’t flinch or resist. Sa halip, bahagya itong yumuko, parang tinatanggap ang haplos na ibinibigay niya. Instead, it leaned in gently, as if welcoming her with a quiet approval, at dahil doon ay mas lalong lumakas ang loob niya. The calmness in its eyes assured her that it was safe, giving her a strange sense of comfort she didn’t expect to find in such a large and powerful creature. The horse’s steady breathing and gentle movements soothed her, almost as if it understood exactly what she needed at that moment.

His jaws are no longer clenching like they are about to break. Huminto na ang golf car namin at agad na akong bumaba. Hindi ako lumapit kay Greg dahil baka magalit na naman si Vander sa misteryosong dahilan na siya lang ang nakakaalam. Tiningnan ko na lang ang equestrian arena. May mga malalaking stallions doon at kasama ang mga trainer nila na pinapatalon sila sa mga obstacle. There are other horses as well who's freely walking like they owned the land. They are in different colors, but usually, dominating ang kulay reddish brown.

Nakipagkwentuhan naman siya sa akin at doon ko nalaman na Farrier pala ang tawag sa kanila na, sila ang may trabaho sa pagpapalit ng mga sapatos ng mg kabayo. Napakataas ng kabayo at kalmado lang parang sanay na sanay na siya. "Wanna ride it?" sabi ng boses. Napalingon naman ako kay Leon at nakangiti siyang lumapit sa akin. "Hah? Hindi, pinapanuod ko lang si kuya magpalit ng sapatos ng kabayo," sabi ko. "That horse is mine, siya nga pala si Stan," sabi niya at napatingin ako sa kabayo.

Hades has to hold her waist to help her climb the horse. Pagkarating niya sa ibabaw ng kabayo ay gumuhit ang ngiti sa kanyang labi. Hinawakan niya kung saan siya dapat hahawak habang si Hades ay hinawakan ang leash ng kabayo at nagsimula itong maglakad. “Relax, okay?” saad ni Hades. “If you want the horse to run you should…”

Hinawakan rin ni Creed ang baywang niya na parang pinapakalma siya. Dahan-dahan na ring umaayon ang katawan niya sa bawat galaw ng kabayo and for some reason, she became in a normal state dahil sa ginawa ng lalaki na nakapwesto sa kanyang likuran. "Horses are sensitive. Why'd you seems like afraid to travel around with a horse where in fact, mas mahilig ka pa nga sa horseback riding kaysa sa akin noon."