Novel & Cerita How To Lambing

Nakapangiti talaga kapag nakikita mo na ang maliit na bagay na ginagawa mo ay nakatatagal — ganun ako kapag sinusubukan kong maging mas mabait at tapat sa pagpapakita ng lambing. Hindi ako mahilig sa grand gestures; madalas nagsisimula ako sa simpleng bagay: isang text na nag-aalok ng kape pagkatapos ng mahirap na araw, o pag-abot ng kumot kapag malamig. Pinapansin ko rin ang timing: hindi ko sinasabi ang malalalim na bagay kapag kapwa pagod o abala. Mas pinipili kong pumili ng sandali kung kailan payapa ang usapan.

May dalawang bagay na lagi kong sinisikap: consistency at listening. Kapag paulit-ulit mong ipinapakita ang pagmamalasakit sa pamamagitan ng maliliit na kilos, nagiging natural at hindi pilit. At kapag nakikinig ka nang buo — eye contact, hindi nag-o-open ng phone — ramdam ng kausap na may importansya siya. Kung may pagkakamali, inaamin ko agad at humihingi ng tawad nang walang drama. Sa totoo lang, para sa akin, ang sincerity ay hindi sa mga salitang matamis kundi sa mga paulit-ulit na kilos na nagpapakita ng respeto at pag-unawa. Pagkatapos ng lahat, ang lambing na hindi pinipilit ay yung kusang lumalabas dahil komportable kayong pareho, at yun ang hinahanap ko tuwing nagpapakita ako ng pagmamalasakit.