Paano Mag Lambing Sa Jowa の小説・ストーリー

Puna ni Joy rito. Hinawakan naman ni Sean ang kamay ng babae, dahilan ng malakas na pagkabog ng dibdib nito. Sean: Hindi ah. Iyon yung way ko para mag lambing. Tugon ng lalaki. Joy: Kung ganoon ka mag lambing? Parang ayoko nalang mag palambing. Mananaba ako sayo, kakakain. Saka sa pinag lalagay mo sa plato ko e.

Kabanata 147 Lumingon si Jaja at nagtama ang tingin nila ni Roco. Sa isang iglap, sinalubong siya ng matalim na titig ng lalaki, parang isang lawin na handang sumugod anumang oras. Biglang kumabog ang dibdib ni Jaja. Napakalakas ng presensya ng lalaking ito. Isang tingin pa lang nito, ramdam na niya ang panganib na bumabalot dito.

Sanay naman ako sa gym, this is a piece of cake,’ Sa unang sampung bomba, walang lumalabas kundi pawang hangin at kaunting lagutok mula sa kalawanging tubo sa ilalim ng lupa. “Ano boss? Kaya pa ba? Naku, Caroline! Paano pala kapag naghirap kayo? Hindi ka kayang buhayin nito kapag wala yung kumpanya niya! Kita mo ni hindi kayang magpalabas ng tubig sa poso!” kantyaw ni Jade. Si Lola at si Lolo ay nasa gilid at pasimpleng natatawa. “Shut up! Hindi ako maka-focus dahil sa ingay mo,” saway niya sa dalaga sabay irap.

Malamyos ay may lambing itong tiningna ni Archie, tapos ay hinawakan ito sa mukha. Napalunok ng laway si Jewel, gustong umatras pero hindi siya makawala dahil yakap na siya nito nang mahigpit. “Archie…” mahina niyang sabi. Tila isang slow-motion ang ginawang pagngiti nito at pagkurap ng mata, animo ay kinikindatan siya. Bago iyon kay Jewel kaya hindi na niya napaghandaan ang sunod nitong gagawin…

wika ni Jace Wala na akong nagawa kundi sumunod. Nagpunta kami sa isang maliit na cafe sa tapat ng ospital na may garden sa gilid. Habang hinihintay ang order, naging abala si Jace sa pagtuturo kay Liovie kung paano gumawa ng paper crane gamit ang tissue paper. "Ganito yan, Liovie. Fold it like this... see? Magiging ibon yan." seryosong sabi ni Jace

sagot niya agad, walang preno, “nasaan yung ganyang lalaki para sa’kin?!” “Right in front of you,” sagot ni Ji Lian, sabay ngiti na halatang may meaning. “Wow ha,” sagot ni Lora, sabay siko sa kanya, pero hindi niya rin mapigilang ngumiti. Samantala, ako ay tahimik lang na nakaupo habang pinapanood si Jian na inaayos ang tubig ko, inilalapit ang pagkain sa akin, at tinitingnan kung okay lang ba ako lahat ng iyon ay ginagawa niya nang natural, na parang matagal na niyang ginagawa, na parang… asawa nga siya.

Hinila niya ang kamay ng lalaki sapagkat tigas na tigas ang alaga at tanging manipis na boxer lamang ang suot nito. "Aalis ka nang ganiyan?" "I forgot. My God! I'm just so excited for Judo!" "Judo? Hindi nga natin alam kung ilang weeks na ito o months sakaling buntis talaga ako. Tapos Judo ka nang Judo?" "Lyv, Sa Jeju iyan nabuo. Alam ko!" kumpyansang sabi niya. Sa kabila ng pagiging iritable niya ay agad siyang lumakad papunta sa lalaki.

sabi ni Yura. "N-Nasubukan ko na k-kaya," sabi ni Kajo upang maipagtanggol ang sarili laban kay Yura. "Talaga, Tol?" tanong ni Joro sa pinsan niya. "O-Oo," sabi ni Kajo. "Weh?" anang Yura. "Oo nga sabi," namumula na sabi ni Kajo. "Kanino? I mean sa ano? Sa kambing o kalabaw?"

“Salamat ulit sa pasalubong. Mag-update ka minsan ng alam ko nangyayari sa iyo.” “Ano kita, jowa?” Natatawang pambabara ni Lani saka niyakap siya. “Noted. Mag-iingat ka rin, kung may ginawa ulit kabalastugan ang lalaking ‘yon babalik ako dito ng masampolan.” sabay pa-cute.

May dumaan na bahagyang lambing sa kanyang mga mata. “Don’t worry, Grandpa. Hindi ko nakakalimutan.” Bahagyang ngumiti ang manipis niyang labi. “Sigurado akong matutuwa kayo sa malalaman n'yo…” *** Sa kabilang banda, kakagising pa lang ni Jeston mula sa kalasingan. Bahagyang nakapikit ang mga mata niya habang hinihimas ang kama sa tabi niya. Matapos maghanap sandali, nakuha rin niya ang cellphone mula sa ilalim ng unan.