Hugot Sa Pag Ibig Novels & Stories

Sabi nila ako’y nahuhuli na Huwag nang mag-boyfriend Diretso asawa na Tanong ko nama’y bakit? Kalendaryo ba ang sukatan ng tamang pag-ibig? Bigat ba ang kailangan timbangin Upang makapili ng iibigin? Sa unang pagkikita’y nagkabanggaan Puso ko’y tumibok nang biglaan Kinabahan dahil baka hypertension na ‘yan Oh, Diyos ko, huwag naman!

HUWAG KA NGANG MASYADONG LUMAPIT SA AKIN! "I want a hug," malambing niyang tinig at bigla akong niyakap. Wala akong ibang magawa kundi ang mapatulala sa ginawa niya. Kinikilig ako na parang ewan. Ang sarap niyang yumakap. Bakit ganito na lang ang nararamdaman ko. Hindi ba dapat magalit ako dahil bigla na lang niya ako niyayakap. Ngunit, bakit parang gustong-gusto ko pa.

dagdag niya. Tama, ang sumpa ng pag-ibig sa dalawang lahi. Iisa lang ang maaaring mabuhay sapagkat ang pag-ibig ay hindi nararapat na magdugtong sa lobo’t bampira. “Paano kung magharap silang dalawa?” taka kong tanong kay lola. “Hudyat ng kamatayan,” Kinabahan ako bigla sa mangyayari.

Hindi ko alam kung ano nga ba ang ibig sabihin ng salitang pagibig. With the bond that I am feeling with Drico, hindi ko pa rin maipaliwanag kung pag-ibig ba talaga ‘yon. Hindi ko alam kung paano ‘yon ipaliwag. Paano mo nga naman maipapaliwanag ang isang bagay na kahit kailan ay hindi mo pa nararanasan?! Mukha rin namang wala akong pag-asa sa kanya. He’s cold and obviously didn’t like me. Sa tuwing nagtatagpo ang mga landas namin, halata kong hindi siya interesado sa akin.

Iiwan ko ang mga damit na binili ko mula sa pera na ibinigay sa akin ni Phil dahil hindi ko naman pera ang pinambili ko niyon. Habang inililigpit ko ang aking mga gamit ay walang tigil sa pagpatak ang aking mga luha. Mabigat na mabigat ang aking pakiramdam. Ganito pala ang feeling kapag bigo sa pag-ibig. Kapag hindi ka kayang ibigin ng taong mahal mo. Mabigat, masakit at masikip sa dibdib. At kapag hindi ko nailabas ay tila sasabog ang aking dibdib sa sobrang sakit.

Ang hirap palang pakiligin ang kagaya mong may alam na Ang hirap palang kunin ang loob ng kagaya mong masyadong abante na…. Bakit ang hirap mong mahulog ang loob… Bakit ang hirap mong pakiligin, ang hirap mong lambingin... Pero mas lalong ang hirap mong paibigin… Nakulong ka sa nakaraan… Nakulong ka sa pag-iisip na ang pag-ibig ay walang katoturan, Nakulong ka sa mga nakikita mo na ang pag-ibig ay masakit… Nakulong ka at di makita na tayo ang itinadhana….

Nagpakatanga lamang talaga ako sa kaniya at nabulag dahil sa totoo lang, masarap siyang magmahal pagdating sa kama. Pumatak ang luha sa mga mata ko at hindi ko na mapigilang mapahagulhol. Ang sakit...ang bigat sa dibdib. Paano ko ba makakalimutan ang walang hiyang lalaking iyon? Paano ko ba iibsan ang pangungulila ko sa kanya? Hinahanap siya ng aking katawan. Dahil sa totoo lang, labis niya akong napaligaya, hindi lang dahil mahal ko siya kundi, maging sa kama. Binuksan niya ang isang bagay sa pagkatao ko. I'm horny as hell just thinking about him! Kay taas ng libido ko bilang isang babae. Nangangailangan ako ng pagmamahal, maging ng haplos na pisikal.

Ibinaon niya ang mukha niya sa leeg ko at ramdam na ramdam ko ang init ng hininga niya na tumatama sa balat ko. “I want to burried my c*ck inside you. I want to lick the every parts of you. I want to kiss you non-stop. I want to hear you moans. I want you in bed, naked and gasping some air while I’m pounding inside you.. But, if I’ll do that, I can’t leave this land anymore without you.” Why Hiro? Ano ang ibig mong sabihin? “Mahihirapan akong umalis dito na hindi kayo kasama.”

Gusto niyang sigawan ang kanyang sarili sa sobrang inis na nararamdaman. Marahil ay pinagtatawanan lang din siya ni Carina ngayon. God, ang dali-dali nitong napapaikot ang isang kagaya ni Genis? Sabagay, bulag nga talaga ang tao kapag labis labis na nagmamahal. Magtataka pa ba siya eh ganun rin naman siya? Bulag na nagmamahal mula nuon hanggang ngayon sa lalaking iyon?

sagot ko, mariin ang tingin sa kaniya. "Tsk," bahagya siyang napangisi. "But at least I'm not as timid as you are." "Pero at least wala akong tinatapakang tao, at alam ko ang salitang pakikipagkaibigan at may malasakit sa kapwa." "Really? So what?" "Hindi mo nga siguro alam ang salitang pag-ibig," mahinang bulong ko. Bahagya siyang napakibot—tila ba tinamaan ng sinabi ko—at saglit na nanigas ang kaniyang katawan bago niya muling itinago ang emosyon sa kaniyang mukha.