Novel & Cerita Hugot Sa Pag Ibig

sagot ko, mariin ang tingin sa kaniya. "Tsk," bahagya siyang napangisi. "But at least I'm not as timid as you are." "Pero at least wala akong tinatapakang tao, at alam ko ang salitang pakikipagkaibigan at may malasakit sa kapwa." "Really? So what?" "Hindi mo nga siguro alam ang salitang pag-ibig," mahinang bulong ko. Bahagya siyang napakibot—tila ba tinamaan ng sinabi ko—at saglit na nanigas ang kaniyang katawan bago niya muling itinago ang emosyon sa kaniyang mukha.

Hindi pa ako halos nakakabawi sa pagkabigla, ng umusog siya sa tabi ko at isinandal ang ulo niya sa balikat ko. "What if I say I love you?" He asked. Seven words one sentence. Iyon lang pero tumigil yata ang pag-ikot ng mundo ko at halos hindi ako makahinga. Ganito ba? Ganito ba ang pakiramdam ng mga nagmamahalan? Ganito ba 'yong sinasabi nilang in love? Parang hindi ako makahinga, 'yong puso ko parang ano mang oras lalabas na sa sobrang lakas ng kabog. Parang... P-parang hihimatayin yata ako.

Mukhang in love na in love ang lokong ito! "What do you mean na ayaw mo nang bumalik sa bansa natin?" saad ko. Nakita ko ang paglarawan ng kasiyahan sa mukha ni Hugo. Wala na, mukhang in love na nga. "I think, Jhe, dito na ako mag-aasawa." parang lutang sa ere ang katawan na sabi nito. Ang itsura ng taong in love ay mailalarawan ko sa pamamagitan ng itsura ni Hugo ngayon.

“Pinag-uusapan lang natin ang kumpol diyan sa iyong tinatahi tapos napunta na tayo sa pag-ibig. Anong koneksyon na naman ng sinasabi mo sa pag-ibig?” "Sa pag-ibig, hindi lahat ng umiibig ay natutugunan ang kanilang nararamdaman sa taong sinisinta nila. May taong na palihim na nagmamahal, at may iba namang patuloy na umiibig kahit pa alam nilang hindi na sila ang mahal ng taong iniibig nila. Nagbubulag-bulagan na lamang na umaabot sa punto na sobrang sakit na rito.” Tinuro ko ang tapat ng puso ko. “Sa sobrang sakit nagiging manhid na. Pero aabot sa punto na mapagtatanto na dapat nang sumuko. Na kailangan nang bitawan ang taong iyon at pakawalan ang nararamdaman para mawala na ang lahat na sak

“Hindi ko alam kung paano siya mag-open up sa akin. Alam kong sinasabi mo na mahal niya ako dahil sa kinikilos niya. Ngunit marahil hindi iyon pag-ibig. Baka pagnanasa at pag-aari lang iyon. Isang uri ng loko.” "Hindi ba ang pag-ibig ay isang mas masayang bersyon ng kabaliwan?" tanong niya at uminom. Ang mga ice cubes sa kanyang inumin ay magkakasabay habang ibinabalik niya ang kanyang baso. Inilapag niya iyon sa counter at tumingin sa akin. “Kung gusto mong malaman ang totoo, kailangan mo siyang harapin. Utang mo sa iyong sarili ang pagiging matapang."

Ayaw niyang umasa sa bagay na walang kasiguraduhan. "Natural na masaktan ang isang nagmamahal. Kaya nga may mga taong sumusugal. Hindi lang puro saya ang kaakibat ng pag-ibig, Sunny. Para itong pagkain; may pait, may tamis at may anghang. Oras na magkamali sa sangkap, nawawala ang sarap. Ganiyan ang pag-ibig." "Mamang… gusto niyang sumama ako sa kaniya," nahihiyang usal niya.

bulong ko pa sa isip ko. “Iba talaga ang nagagawa ng pag-ibig noh? Tsk! Kaya talaga ayaw kong mainlove dahil nakakatakot. Iyong nakita lang kitang mag-isa nakangiti parang ang creepy na,” biro ni kambal sa akin.

Paano ako magmamahal ng iba kung bibig niya pa lang ay nakakabaliw na? "Engaged na tayo kaya bawal ka ng mangabit." Pinalo ko naman siya, tinawanan lang ako ng haduf. "Kabit ka diyan! Ikaw nga may Claire." "Psss! Ayoko ng obsessed sa akin gusto ko ako iyong obsessed sa tao." "So, sinasabi mo bang..." "Yeah. I'm obsessly inlove with you." Natawa naman ako. "Walang word na obsessly, nyawa ito."

__Forever ugly. Ang pag ibig ay parang mangga yan. Kapag pinitas mo na di pa nahihinog, maasim..parang love, kung pinilit lamang, masasaktan ka lang. Pero pag pinitas mo sa tamang panahon...sa tamang oras...at nasa tamang hinog nito masarap ang lasa, masarap itamasa. Parang pag ibig din, masayang umibig kapag kasama mo ang taong tunay na iniibig mo na walang kumukuntra kahit si tadhana...dahil siya mismo ang naghatid ng tamang panahon para sa inyong dalawa.'' -----

"Mukhang may pinagdadaanan ka ngayon ah. Kaya k aba naghahanap kamo ng kausap kasi may problem aka sa pag-ibig? Ang lalim kasi ng mga hugot mo e." Napatitig siya sa akin at ilang saglit pa ay tuluyan nang umagos ang kaniyang luha. Ngunit mabilis niya iyong pinunasan pero kung ganoon din kabilis ang pagtulo muli ng kaniyang mga luha. "Pasensiya ka na ha, emosyonal lang kahit sa kuwetong pag-ibig.” “Ayos lang ‘yan. Kanina ka pa nga umiiyak e. Iyakin ka pala?”