Hugot Sa Pag Ibig นิยาย & เรื่องราว

"Ikaw ay... pagod? sabi niya, inuulit lang kung ano ang nasabi nito. "Oo pagod na ako kaya tapos na ang relasyon natin!" sinabi niya. 'Nakakapagod na. Kung ang pagmamahal sa isang tao ay labis na nakakapagod sa pisikal at sa pag-iisip, labis na walang katiyakan, at hindi ka mapapakali, kung gayon mas gugustuhin ko na lang na huwag magmahal kahit kailan.

“Bata ka pa talaga, hija. Hindi pa gano'n kalalim ang pagkakaintindi mo sa pag-ibig.” Napanguso ako. “Ano pong ibig niyong sabihin?” Ngumiti siya. “Hindi palaging masaya kapag nagmahal ka, hija. Minsan malungkot din, masakit. Pero kung tunay ka ngang umiibig ay titiisin mo ang lahat ng 'yon, makasama mo lang ang taong mahal mo. Ang tunay na umiibig ay iniisip ang kapakanan ng isa't isa at hindi ang pansariling interes lamang. Isipin mo, kung hindi mo na nararamdaman ang saya, titigil ka na bang mahalin siya?”

Hindi ko na isip na makikita ko ang sarili ko sa ganitong sitwasyon nakikiusap na hindi niya itigil ang pagpapaligaya sa akin. “I- I want more!” hindi sadyang naibulalas ko. Pakiramdam ko ayaw ko na matapos ang ganitong pakiramdam. Ang sarap, kakaiba ang excitement na dala nito sa akin. Dahil siguro sa limang taon akong tigang at walang dilig. Normal naman sa isang tao ang makaramdam ng libog lalo pa at mahal mo ang taong gumagawa nito sa akin. “As you wish, Sweety.”

Lumikha iyun ng ingay na pagkabasag kasabay ng malakas kong pag-iyak! Sobrang sikip ng dibdib ko at parang gusto kong sumigaw! Kung alam ko lang na ganito pala kasakit ang mabigo sa pag-ibig hindi ko na lang sana hinayaan ang sarili ko na mahulog ng husto sa kanya! Ano ba ang mali? Gusto ko lang naman na ipagmalaki niya ako kaya ko siya tinanggihan pero hindi ibig sabihin noon maghihiwalay na kami!

Kaya sinisigurado ko na babayaran ni Hera ang lahat ng pang gugulo niya sa amin. Ang paghihiganti ay isang magulong bagay but also a motivation, ngunit gayon din ang pag-ibig. Iyon ay isang bagay na nakita ko sa babaeng nagligtas sa akin. Sa buong gabi, hindi ako naglakas-loob na ipikit ang aking mga mata sa takot na ito ay isang panaginip at baka paggising ko ay wala na siya.

Ano pa ba ang kayang gawin para sa pagmamahal sa isang tao? May karapatan din ba akong mag mahal kahit pa duwag akong ipaglaban ang pag ibig sa puso ko? Totoo nga na ang hangganan ng pag ibig ay kamatayan, at ang labis na pagmamahal ay nag dudulot din ng kamatayan sa puso. " Tulong! Tulungan niyo ko! Yung anak ko pakawalan niyo na parang awa niyo na po!" Sigaw ng babae habang basa ng luha ang kaniyang pisngi.

Dahil nang magsimula itong bumaba sa hagdan at sumunod siya, hindi naman siya nito pinigilan. Nagkibit siya ng balikat kapagkuwan at sinagot ito. "Well, may kasabihan na bulag ang pag-ibig." She chuckled. "I guess that attitude itself is what made me fall deeply inlove with him. The fact that he's easily get jealous means he love me so. So, I will continue to make him overly possessive over me para hindi na siya magkaka-interes sa iba." He made a face. "Sa tingin mo magagawa niya pa iyon gayong baliw na baliw iyon sayo?"

Inamoy iyon. “Hmnn… in fairness, mabango pa rin.” Ang wika na nangingiting may kahalong kilig. Pinigil niya ang sarili na nakaramdam ng paghahangad na hagkan ang labi ng pinagmamasdan. Ngunit ang pag-ibig na nag-uumapaw sa puso ay hindi napigilan. Marahan niyang idinampi ang kanyang mga labi sa labi ng minamahal.

Tapos ako, wala man lamang tulog. Dahil bumalik na si Rosie kaya wala na syang pakialam sa akin. Ang sakit- sakit ha! Bakit ba kasi napakakumplikado ng pag- ibig? Mahal mo, may mahal na iba. Mahal ka, pero iba naman ang mahal mo. See, how complicated it is! "Hindi ako umiiyak, napuwing ako." pagsisinunggaling ko.

damn it! Kinailangan ko pang humugot ng malalim na hininga dahil sa labis na kaba. Napalunok pa ako dahil sa tila bigla na lamang nanuyo ang aking lalamunan. Ganito pala kahirap hingin ang kamay ng taong mahal mo. Nakakabaliw sa takot at kaba.