Novel & Cerita Hugot Sa Pag Ibig

Hinagod ang aking likod na nag bigay gaan sa aking pakiramdam. Hindi ako makapagsalita. I'm speechless.. Gusto ko lang sa ngayon ay ilabas lahat ng hinaing ko. "Ganyan ang pag-ibig,minsan masaya,minsan malungkot. Lumalaban tayo para sa taong mahal natin. Kahit na pagod kana lumalaban kapa rin. Pero kung masakit na kung hindi mo na kaya minsan makabubuti din ang bumitiw nalang para mawala ang lahat ng bigat na dinadala."

(Missamy POV) Kala ko ba nag-date sila ng Jowa niya? Bakit parang gutom na gutom? Di ba nakakain ng maayos? Oo nga naman di ka makakain ng maayos dahil nasa harapan mo ang pinapasikatan mong tao. Yieee. Nagagawa ng pag-ibig nga naman. Nagiging pabebe ang isang tao. Napangiti na naman ako na parang tanga.

"Bestie, sorry dahil na-poison ko ang utak mo dahil sa galit ko noon kay Hunter. Ayaw kong maranasan mo ang naranasan kong sakit sa pag-ibig. But if you try to think of it deeper, it's worth the pain, bestie... dahil sa huli ay doon niyo talaga masusukat ang pag-ibig niyo sa isa’t isa. Don’t close your doors to love and to be loved."

he asked. "Yeah, I’m full, Babe," I said. Sinabayan namin ang musika habang magkayakap. This is so romantic. Kahit madalas naman naming gawin ito, hindi pa rin nawawala ang saya at kilig sa puso ko. "I’m hoping and praying for more years with us, Babe. Sa tingin ko, hindi ako mabubuhay kung mawawala ka sa akin," Hugo whispered as he hugged me tighter.

Natatakot siya na baka hindi siya ang tamang tao upang magbigay ng kasagutan sa mga tanong nito. “Marcuz,” mahina niyang sabi, “Ang pag-ibig ay hindi nasusukat sa kung sino ang nauna o kung sino ang nawala. Minsan, dumarating ito nang hindi inaasahan. At kung nararamdaman mong may puwang pa para sa pag-ibig, baka tama na hayaan mong maghilom ang sugat at bigyan ng pagkakataon ang sarili mo.”

tanong niya sa akin. Medyo hindi ko agad nakuha ang ibig n'yang sabihin. Nakakalito kasi ng emosyon ang mahawakan niya kahit masakit iyon. I missed him so much. I wanted to hug and kiss him. Subalit para siyang ligaw na háyóp sa kagubatan. Ang tapang niya kasi talaga ngayon.

ALLYS POV Pag-ibig. Pagmamahal. Ano nga ba ang ibig sabihin ng mga salitang iyan? Lumaki akong ulila na sa aking mga magulang kaya ni kahit minsan ay hindi ko naranasan ang mga bagay na iyan. Sa halip ay namulat ako sa karahasan at paghihirap.

Bukod sa mga pasa na natamo ko ay para rin akong sinaksak ng mga masasakit na salita na binitawan niya. Sa buong araw ay umiyak lang ako ng umiyak. Napapaisip kung paano ako humantong sa ganito. Nais ko lang naman na mahalin niya ako at magkaroon ng masayang pamilya. Mahirap ba akong mahalin? Is it wrong to love someone? Bakit tila pinaparusahan ako dahil lang sa umibig ako? Ganito ba talaga kapag nagmamahal?

"Meron akong case na inaasikaso sa sandaling ito. Kapag natapos ako sa case, maglalaan ako ng oras kasama mo, okay?" Si Violet ay may matamis at mapang akit na boses na nagpaparinig sa kanya na para bang lagi siyang tumatawa ng cute. "Pero Kev, gusto kong manood ng horror movie! Wala akong lakas ng loob na manood nito kung wala ka dito kasama ko! Dati nilalaan mo ang lahat ng iyong oras sa akin!"

Sino ba namang may gusto na mamuhay ng mag-isa ka lang? I think no one... That's why I'm desperate for love. Pag-ibig na kung kani-kanino ko hinahanap, pagmamahal gustong-gusto ko makamtam at maramdaman noon pa man pero parang ang hirap-hirap niyang abutin... Sinasabi nilang willing silang mahalin ako, samahan ako pero hindi ko sa kanila nakikita ang hinahanap ko... there's something in me looking for something unique...