Human Shadow Novels & Stories

"At ako ang magiging bangungot ninyo." Sa pagpihit ko ng laptop, tumambad sa screen ang mga datos na nakuha ko mula sa mga encrypted files ni Andrade—isang kahon ng impyerno na hindi niya inaakalang mabubuksan ko. Shadow Root. Isang underground faction na mas malalim pa ang ugat kaysa Red Roses. Kung ang Red Roses ay itinuturing na alamat sa mundo ng kriminal, ang Shadow Root ay anino ng alamat—tahimik, epektibo, at walang iniwang bakas.

Aniya kaya nanlaki ang mata nito "P-paano mo n-nalaman? Kailan pa?" Naguguluhang tanong ni Zero "Since from the beginning. You can't hide anything from me, Zero." Sagot niya 1 year after she came back home, shadow's appeared in her room. Hindi ito sa bintana dumaan kung hindi sa kanyang pintuan at doon palang ay alam niya ng si Zero iyon. He can change his voice but she can still recognize it. But despite knowing about that she still act as if she do not know him.

Hindi na matanggal ang mga ngiti ko bago ko sinara ang pinto ng banyo. Naalala ko na naman tuloy ‘yong nangyari sa’min kagabi. If she would open the bathroom door and see me naked again, baka hindi ko na mapigil pa ang sarili ko seeing her wearing only a thin sleeveless shirt... braless. _________________________ ¹Nyctophobia is a phobia characterized by severe fear of the dark. It is triggered by the brain’s disfigured perception of what would, or could happen when in a dark environment.

Umupo pa man din ako dahil akala ko may mahabang conversation na kami, ilan buwan din ang nakalipas simula ng magkita o magkausap Pero who am I kidding nga pala, shadow is always shadow. He doesn’t talk and he doesn't share feelings.

He is like a shadow silently moving in the dark. Mula sa kaniyang kinatatayuan ay nakita niya ang bagong ahon na lalake, his skin is as white as porcelain. Death carefully advanced and shifted into his human form. Naked, he walked towards the water, his footsteps are quite until he stepped on a dry leaf and made a crackling noise.

Sa likuran naman nila ay parang aatakihin sa puso si Lola Conchita sa napapanood at pati si Alfred ay sumakloko na rin pero nahihirapan itong maghabol dahil sa malaki niyang pangangatawan. Sa sandaling ito, nakarating na sa patag na kalsada si Nicholas at nagawa niyang mapahinto ito. Pinagpawisan siya dahil muntikan na siyang tumama sa semento pero marunong naman siyang mag-kontrol ng gulong na katulad lang sa sasakyan. Napatingin naman si Nicholas sa babaeng tumakatakbo mula sa taas na kulang nalang ay madapa dahil matirik ng kalsada.

THIRD PERSON POV Three Years Ago... Sa isang underground office na malayo sa corporate building ng Villanueva Group, isang lalaki ang nakaupo sa harap ng computer screen. Puno ng code, access logs, at digital signatures ang monitor. "Sigurado ka ba dito?" tanong niya sa taong nasa likod niya. Isang malamig na boses ang sumagot mula sa dilim. "Hindi mo kailangan magtanong. Gawin mo lang."

Pagkarinig ng sagot, naging seryoso ang mga mukha ng mga nakatatandang miyembro ng pamilya. Ang Shadow ay isa sa mga pinakatanyag at misteryosong organisasyon sa madilim na mundo. Sobrang makapangyarihan ang kanilang reputasyon na kahit ang pinakamasasamang mamamatay-tao ay natatakot sa kanila. Walang duda na ang pangalan ng Shadow ay sapat upang takutin ang sinuman, ngunit... Napansin ni Wildo na napunta na ang mga mapagdudang tingin ng lahat kay Edward. Bahagyang ngumiti siya, tila kontento sa kanyang plano, at nagpatuloy:

tanong niya ulit nang mahinahon. Ang kulay kahel na ilaw mula sa lampshade ay gumuguhit ng iba't ibang anino sa kanya. Ang mga guhit ng mukha niya ay parang natutunaw sa malambot na liwanag, mukha siyang hindi totoo, parang isang panaginip lang na ayaw mong magising. Biglang uminit at namula ang pisngi ni Mallory nang walang malinaw na dahilan. "Matulog ka na," ang tanging nasabi niya, halos pabulong na dahil sa hiya.

Sa ganitong oras, ay kita ko pa rin ang mga gamit ko dahil sa liwanag ng mga city lights. Hindi ako makagalaw. Kahit anong pilit ng katawan kong gumalaw ay ayaw talaga. Gusto kong sumigaw pero hindi ako makasigaw. Suddenly, a shadow appeared in front of me. Dumungaw sa akin. It was faceless, shaped like a man’s body. I felt my whole body shake. Beads of sweat formed on my forehead. The shadow was choking me. I could feel my body slowly deteriorate.