Human Shadow Novels & Stories

paalam sa kaniya ng binata. Tinanguan niya si Leiron at hindi binigyan nang pansin ang sinabi nito basta ang importante sa kaniya ay makakain siya nang gusto niya. ——— The Shadows Underground— Night A lavishly decorated underground, dimly light with a grand chandelier hanging from the ceiling. A large oval-shaped table dominates the center of the room, surrounded by The Shadows—the notorious mafioso. At the head of the table sits Dark Silvestre, wearing an impeccable suit and exuding an air of authority. He taps his fingers on the table, deep in thought.

Ilang segundong umikot ang paligid ni shadow ng makabawi ito ay agad nyang sinugod si Cornelia. Ilang sandali ay habol-habol na nila ang mga hininga nila habang kaharap ang isa't-isa at nasa harapan ang mga kamo nito. Napansin ni Cornelia ang mga mata ni shadow na may tinitigan itong bagay pero hindi nya ito initindi at dahil dun hindi niya namalayan na sumugod ulit si shadow. Hindi ba napapagod 'to? Sa isip naman ni Cornelia. Papalapit na ito at dadambahang suntukin ito sa mukha pero nailagan nya agad ito. Pero nakita nyang napangisi ito.

Halos mabingi ako sa hiyawan ng mga babae, matrona at mga baklang kasama kong nanonood ngayon. "Humarap ka na please," hiling ko while secretly telling my self na baka naman puro likod lang ito, walang face value, baka dinadaan lang sa likod. Parang narinig ‘ata niya ang piping hiling ko, dahil ‘yun nga, unti unti syang humarap nang nakangiti. "Pakshet!" Tuluyan na akong natulala. As if namagnet na ang mga mata ko sa mga mata niya.

Isa ito sa skills ko Shadow fight ang laro na gusto ko. Nag matyag ako sa paligid parang walang kakaiba pero ng nahagip ng aking mata ang maliit na ilan alam kong maraming mga mata na nakatingin, pero dahil sa kasuotan ko hindi naman ako kapansin pansin, mukhang haunted house ang bahay na ito luma ang labas ng bahay pero who know's kung ano ang itsura sa loob nito..

Inismiran ko siya sabay hawak sa doorknob at pinihit para buksan. Nagulat ako dahil biglang may nalaglag na something sa buhok ko. Nagtitili ako. I can feel there's something crawling in my head down to my neck. "Oh, my Gosh! What is it? Wyatt! Kunin mo... help." Naghi-hysterical na ako sa sobrang kaba ko. My heart beats three times more than my normal heartbeat. I don't know what to do. Feeling ko mahihimatay ako. Feeling ko it's the end of me. Iniimagin ko pa lang na some kind of a worm iyon, I'd rather die than let it crawl over my body. It's eww! Really.

Halos pagitnaan na nila ako at hindi na ako makapag-isip ng matino dahil sa takot. Lumiko ako at ganon din ang kanilang ginawa. Kapag naman lilipat ako ng side na lalakadan, ganon din ang kanilang gagawin. Hindi ko sila mamukhaan dahil may mga mask silang suot. Ang baho rin nila kahit medyo malayo pa ang agwat nila sa akin.

I deliberately lowered my voice, giving it a grave sincerity that would make my story sound all the more convincing to her. Fear poured across her face like a shadow cast by something unseen. Her eyes widened at my words, the terror in them so raw that, for a fleeting moment, she looked as though she had glimpsed something lurking beyond the veil of the ordinary. She shrank closer to me, pressing herself against my side as her fingers tightened around my arm. Her grip was almost desperate as though I were the last fragile thread tethering her to safety, the only shelter between her and whatever nightmare had begun to take shape in her mind.

baling ko sakaniya. Kung makapagsalita siya ay akala niya malinis siya! Ako itong walang ginagawa at siya itong nilalabas pati sa media na meron siyang babae. Sabagay, wala naman kasi may alam na kasal siya. I am forever his shadow. I will always live as his shadow. “This is not a decent time to go out… and for what?” He leaned closer.

sabi ko. ----------------- It’s her debut now. Kanina pa naroon sina mama sa venue, ako nasa kwarto. Gusto ko siyang iwasan ngunit ang totoo ay ayaw ko lang siyang makita na sinasayaw ng iba, Napatingin ako sa gift na ibibigay ko. I know Scarlet will be mad at me pero kung may gusto man akong ma monitor, iyon ay si Noelle. This is waterproof kaya pwede niyang hindi ito hubarin. Pinaalala sa akin ni Scarlet na kailangan nito ng physical touch to activate kaya dapat lagi itong suot ni Noelle para ma activate ito lagi.

Ang alam kasi ni Inggo at Franco ay nagtagal siya sa hacienda ng mga Montreal, pinaiwan siya roon ni Blaine para mangasiwa sa pagbabantay ng mga ipinapagawa nito sa hacienda. Gusto niyang bilhan ng damit ang dalawa, may budget naman siya para roon. Binibigyan siya ni Blaine nang allowance, itinatabi lang niya dahil wala naman siyang paggagamitan. Habang nasa loob siya ng department store ay may nakita siyang shade. Nagustuhan niya iyon kaya sinukat niya, tinanggal niya ang suot na sumbrero para makita ng husto ang kaniyang sarili sa salamin para na rin malaman niya kung bagay ba sa kaniya ang shade.