Ravaging Novels & Stories

Walang emosyong saad ko sakanila. "HAHAHA minamaliit mo talaga kami ah! Sige pagbigyan na natin siya!" Tawang-tawang saad ni Soliel. "Sige ba!" Masayang saad naman ni Riri. "HOLOCAUST: DEVASTATION!" "ICY: CURSED SNOW!" "CARBONADO: DIAMOND BARAGE!" "METAL: BOWLING RIFFLE!"

ALAS TRES na nang madaling araw ngunit dilat na dilat pa rin ang mga mata ni Sahara. She couldn't fall asleep because of what happened last night. She couldn't believe that her Dad will let her marry that kind of man! He's a womanizer for goodness' sake! At sasabihin nilang nais lang nilang mapabuti siya? Napatawa siya ng pagak. What can a womanizer do to an innocent girl like her? Ni hindi pa nga siya nagkakaroon ng boyfriend ni isa.

anas nito habang pinapaulanan nang mumunting h***k ang mukha ko. I was not able to answer in words so I just cried again. Tama ito, nakakawala ng katinuan ang mawalay dito. Bumangon si Maverick at isa-isang pinulot ang nagkalat na damit namin sa damuhan. He never bothered to conceal his naked body. Nagbihis na kami at magkatulong na niligpit ang mat.

That woman ripped off the innocence from Zach for her own benefits— that part angered me so much. "Ava... Some of the marks on my chest was inflicted by her. She's a dominant and at the same time was a hard-core masochist. She enjoyed and found pleasure in hurting me." Napatingala si Zach kasabay nang isang malalim na buntong hininga na para bang bumabalik sa kaniya ang mga alaala. "She loved my chest so much and that's the reason why she would hurt me on that spot. Sometimes she would burn it with a cigarette— or use a swiss knife or scissors to slit my skin. She would so loud when there's blood oozing from my wound or if I was begging her to stop."

CHAPTER SIXTEEN [Warning! Contains Disturbing Contents that depicts violence! Read at your own risk] Sa kalagitnaan ng malamig at tahimik na gabi, sa ilalim ng mahinang ilaw ng buwan, makikita ang isang malaking yati na naka-angkla sa isang pantalan. Maya-maya lang, ang mapayapang kapaligiran na pinuno lamang ng tunog ng alon na maya't mayang humahampas sa dalampasigan, ay bigla binasag ng malalakas na tunog ng sasakyang umaandar.

Dahan dahan niyang pinunasan ang bibig na nagdudugo, "Mama!!" I'm so sick of this kind of character. Ang laki ng pinaglalaban takot naman pa lang matamaan. Napaihip ako sa hangin, at saka ako tumalikod sa kaniya. Pagkatalikod ko ay tumaas ang isang kilay ko dahil hindi ko inaasahan na mapapatumba nila lahat. Mukhang bali bali braso ng mga napatumba nila.

Para siyang sanggol na sabik na sabik na s******p doon. Napaliyad si Raven, dahilan upang mas mapadikdik pa ang pagkababae nito sa kaniyang pagkalalaki na mas nagpalagablab sa apoy na lumalamon sa buong sistema niya. Parang gusto niyang mahibang, mawala sa sarili dahil sa abot-langit na pananabik kay Raven. Mas naging mapusok siya at agresibo sa mga bawat pagkilos niya.

Nakaramdam ng takot ang batang si Raven kaya kahit medyo nahihilo na siya ay nagmadali siyang tumakbo pauwi sa kanilang bahay na hindi naman kalayuan. Sapu-sapo niya ang kanyang ilong na dumudugo at ramdam na niya ang pagkahilo lalo na ang mainit ang araw. Nakauwi siya sa kanilang bahay ngunit pagkapasok pa lang niya ay bumagsak na siya sa sahig at lumikha iyon ng malakas na ingay. Biglang nanginig ang kanyang buong katawan at sa kakatwang pangyayari ay napakalamig ng kanyang pakiramdam. Tumirik ang kanyang mga mata at hindi na niya maintindihan pa ang kanyang nararamdaman. "Raven!" Tiling saad ng mama ni Raven at nagmamadaling dumalo ito sa kanyang kinukumbulsyon na anak na ngayon ay may mg

Sa bawat pagbangga, ramdam niya ang matinding hapdi – ang pagkiskis ng kanyang damit sa lupa ay katumbas ng parang pagpunit sa kanyang balat. Ang matindi pa roon, higit pa sa sakit na nararamdaman ng kanyang katawan, ang scarf na mahigpit na hawak ni Raven ay tila sumasakal na sa kanyang leeg. Bumuka ang bibig ni Raven, habang nangingitim ang mukha. Nagiging kulay talong na sa hirap ng paghinga. Sa huli, dumulas ang kamay ni Raven at nawalan ng kapit sa scarf. Ang matinding pagkakakapit ay nag-iwan ng sugat at gasgas sa kanyang mga palad, habang ang scarf ay tuluyang kumawala.

Kilala niya ang Bato ng Mundo, ang kapangyarihan nito, at ang mga panganib na dala nito. Sa isang iglap, umikot si Raven, ang kanyang mga talim ay humahampas sa bawat paggalaw. Hindi siya sumusuntok, kundi naghihiwa. Ang kanyang mga target ay ang mga mahihinang punto na nilikha ng mga naunang atake ni Winston. Ang kanyang bawat paggalaw ay tumpak at walang awa, na parang isang bagyo ng bakal.