Human Shadow Novels & Stories

Anim na taon na noong mawala ang lahat kina Mira Villareal --- ang negosyo ng kanyang ama, ang pangalan nito, ang katatagan ng kanilang pamilya. Ngayon, dalawampu't apat na taong gulang na siya, desperado sa trabaho, at hindi niya inaasahang ang kanyang unang job interview ay magtatapos hindi sa isang ordinaryong opisina, kundi sa harapan mismo ni Alessandro Verande --- ang batang bilyonaryo na kilala bilang pinakamalamig na CEO sa buong Ortigas. Hindi siya inalok ni Alessandro ng ordinaryong trabaho. Direkta siyang hinila palabas ng linya ng mga aplikante at inalok agad ng posisyon bilang kanyang personal secretary --- may kasamang kontratang puno ng kakaibang kundisyon. Bakit siya parti

Si Adrian ay inilapit ang katawan niya sa kanya, ang init at presensya niya ay ramdam sa bawat galaw. “That’s all I need. Tonight, we survive. Tomorrow, we fight. And together, we conquer everything.” Bago pa sila makapagpahinga, ang distorted call mula sa “The Shadow” ay muling lumabas sa screen: "Every move you make… we are watching. Your connection is weakness. Your trust… exploitable. – The Shadow" Ngumiti si Adrian, malamig at dominant, hawak ang kamay ni Lena.

Pilit akong inaabot ng Matanda at parang may gusto itong bigkasin, Sa loob ng 2 minuto tuluyan na itong nawalan ng malay. “Goodnight senator” Walang emosyon kung sambit sa kanya bago ko tuluyang tanggalin ang punyal sa dibdib nito. Tiningnan ko ang kamay ko, puno ng dugo at ganun din ang sahig. My hand shaked as I wiped my bloody hand. Kasing bilis ng hangin ko nilisan ang mansyon ng mga Almiro nang walang kamalay malay ang lahat.

Sa isang pindot, biglang nagliwanag ang buong silid. Nang tuluyang magliwanag ang silid, malinaw na nakita ni Avery ang hitsura ni Jonathan. Maputla ang mukha nito, halos kulay abo na, at may bahid ng asul at lila ang balat, parang isang taong nalalason sa mga lumang drama sa telebisyon. Halatang-halata ang panghihina ng katawan niya, ngunit ang mga mata nito ay nananatiling puno ng galit at kabaliwan.

## Kabanata: Ang Hindi Pamilyar na Shadows Ang mundo sa paligid niya ay umiikot sa mga nakalilitong flashes ng light at shadow, ang matinding pakiramdam ng paghatak mula sa pamilyar patungo sa hindi alam ay nagpadaloy ng takot sa kanyang puso. Si Roman ay palaging ipinagmamalaki ang kanyang kakayahang mag-navigate sa masiglang city streets, ngunit ngayon, habang siya ay nakatali at may gag sa bibig sa likod ng isang van, ang ingay ng mundo sa labas ay tila isang malalayong echo na lamang para sa kaniya.

Bago pa man ito makasigaw, isang matinding sipa sa sikmura ang nagpadapa rito sa semento, wala nang lakas para lumaban. ​"Isang kumpas pa, at sisiguraduhin kong hindi na kayo makakalakad habambuhay," hamon ni Haven. Ang kanyang Phoenix eyes ay nag-aapoy na sa bagsik. Ang "Shadow Reaper" ay gising na.

Marami ding nagkalat na mga patay na katawan sa bahaging ito ng naturang lugar. Sinundan n'ya ang tunog ng mga putukan. Papaliko na s'ya ng mamataan ang pigura ng isang tao na kilalang-kilala n'ya. Mabilis n'ya itong sinundan habang inihanda ang baril. "One more step Black Shadow and you will die," matigas na banta n'ya rito. Nakita n'yang natigilan ang lalaki at hindi nakahuma.

Lalo na ng naging pahinga ang sulat ng isang estranghero. Hanggang sa isang araw, may sulat si Shadow na mas matapang at seryoso. Nakikipagkita ito sa theater ng 6PM. Gabi ’yon na hindi niya makalimutan. Kasi handa na sana siyang magpakita. Handa na sana siyang alamin kung sino ang nakatago sa likod ng mga salitang nagligtas sa kanya. Pero bago sila magtagpo, nagkaroon ng sunog. At ito ang nagligtas sa kanya. Ngunit hindi niya nakita ng malinaw ang mukha nito sa kapal ng usok.

sambit ko ng isang kisap mata lang ay nasa likuran n'ya na ako. "Ice," mahinahon pero alerto nitong sambit. Lakad pa lang n'ya kanina ay alam ko ng isa s'yang Assassin ngunit nang marinig ko pa ang boses n'ya ay napa arko na lang ang sulok ng labi ko She's a shadow. [Shadow - A second tier Assassin who can only tail the Ace or can be their substitute for a cover up ] Dahan dahan n'yang binaling ang ulo n'ya patungo sa'kin ngunit nang itutok ko na ang baril ko ay agad s'yang napahinto.

"Lalong tumindi. Nararamdaman ko siya. Nararamdaman ko ang bawat hininga niya, ang bawat... tagumpay niya. Natalia, she didn't just take Vlady. She’s building something. Isang hive mind." Biglang yumanig ang lupa. Mula sa mga anino ng mga kalapit na puno, lumabas ang mga pigura. Sila ay mga tao—o dating mga tao. Ang kanilang mga mata ay wala nang pupil, purong lila lamang, at ang kanilang mga balat ay may mga pilak na wire na lumalabas sa kanilang mga leeg. "The Shadows," bulong ni Natalia. "The infection is spreading."