I Am From In Korean นิยาย & เรื่องราว

iyon lang ang naisagot ko, wala sa mood na palawigin pa ang usapan kung saan malinaw na may patutunguhan ang pang-aasar niya. “Mmm…?” ulit niya, halatang hindi nasiyahan sa sagot ko. “Yun lang ang sagot mo?” Bahagya kong itinaas ang isang kilay kahit hindi naman niya ako nakikita. “Ano pa ba ang gusto mong isagot ko?” malamig kong tugon. “Nagkataon lang na nakita ko si Jenelyn. I’m in South Korea now.”

“Ikaw ba? Ilang taon ka na sa Korea?” “Five years,” sagot niya habang iniwasan ang isang patch ng yelong madulas. “Pero lumaki ako sa Pilipinas. Dun ako nag-elementary hanggang college. Kaya fluent pa rin ako sa Tagalog.” “Ah kaya pala!” ngumiti ako. “Akala ko medyo may accent ka pero hindi mo naman pinilit magtagakog. Nakakatuwa.” “Ayoko magpaka-pogi sa grammar lalo na aa Korean. Tsaka mas natural mag-Tagalog, lalo na kapag kausap ang kababayan mo,” sagot niya, sabay kindat.

May nag-iinterview sa amin nagugulat na marunong ako, si Kim at iba pa na magsalita ng hangul o korean language. Interviewer: "Hanguk-e seo citizenship isseo, geurigo yeogi isseo salgo issda-ga Filiphine-e yonggu jeog-euro geosin geu geos-i jinaess-ni?" (Do you have citizenship here in Korea, and did you also live here for several years before permanently staying in the Philippines?) KJ: "Ne, naneun Hanguk-e citizenship isseo, geurigo yeogi myeot nyeon salgo iss-eo Filiphine-e yonggu jeog-euro gyesal hagilo gyeoljeonghaess-eoyo."