I Am From In Korean นิยาย & เรื่องราว

sabi ko nalang nang nakangiti doon sa nanay nitong lalaking nagdala sa akin dito. Ngumiti naman pabalik ang nanay niya sa akin "Neh annyeonghaseyo!" sabi ng nanay niya. Teka ? Marunong siyang magkorean? Baka k-pop lover tong nanay niya. Anong grupo kaya ang kinababaliwan ng nanay niya at sino ang bias niya. Kung BTS fan man siya wag lang siyang maging bias ni Jungkook baka magkapatayan kami niyan.

"Mahal kong Min-ho, Kung nababasa mo ito, patay na ako. Hindi na mahalaga ang lahat. Ngunit gusto kong malaman mo na may anak tayo. Isang babae. Irish ang pangalan niya. Siya ay nasa Korea, pinalaki ng isang mabuting pamilya. Hindi ko sinabi sa iyo dahil alam kong hindi mo siya kayang protektahan. At hindi ko kayang makita kang pumili sa pagitan niya at ng iyong pamilya.

I said already acting like a big sister. "Uhm actually I'm from Canada and not from the U.S and besides I'm already a good boy since I only got two phone numbers from those two pretty girls that I met earlier and one number from Rui." paliwanag nito at mabait pa ito sa lagay na to paano pa kaya kung hindi.

bored na sagot ko kay Ma'am. Tumango na lang si Ma'am at tinuloy ang pagtatawag sa iba pa. Naging tahimik lang kaming tatlo sa buong klase. . . . . . JAZ POV: Nakarating nako dito sa korea kagabi ng 10:30pm at kung sa pilipinas ay 9:30pm dahil isang oras lang ang advance ng korea sa pilipinas. Nandito ako sa impyerno sa bahay ni hukluban Joke ni Master ang pinakamatanda saming pamilya

"Just this once. Itatry ko iyong mga names nyo." Wala akong narinig na nagsalita. "Oh man,my Korean name is Im Han sam." "Parang tunog,I'm handsome?" tanong ni Joshua. From Kean to Im Han Sam? Sa tingin ko gawa-gawa lang nya yan. Kalokohan. "Wahahaha. Bakit handsome naman talaga ako ah?" "Hays." Buntong-hininga ni vice pres. "I will try Jgerv's name. Oh yeah,his korean name is So Po Gi."

Napakaraming tao at masyadong maingay ang paligid. Pinagpapawisan na ako dito. Where the hell is he? My father is a pure Korean and my mother is a Filipino-American. Kung bakit magaling ako magsalita ng tagalog? Isa lang naman ang dahilan. Araw-araw akong tinatawagan ni Mommy. Isang Pilipina din ang taga-linis ng condo ko sa Korea kaya naman bihasa ako sa pagtatagalog. "Bro, masyado kang highblood. Pinaglihi ka ba ng nanay mo sa sama ng loob, ha?" pabiro nitong sabi sa kabilang linya.

‘Baka isa sa mga empleyado nina Haniel si manong,’ sa isip-isip nya. Ngumiti rin ito sa kanya at binati sya, “Annyeonghaseyo, jeoneun Kim Ralpeu Ibnida. Hangug-e osin geos-eul hwan-yeonghabnida (Hello, I’am Ralph. Welcome to Korea.)” Napamaang ang labi ni Glayscent sa narinig dahil wala s’yang ibang naintindihan kundi ang salitang annyeonghaseyo na lagi n’yang naririnig sa mga kdrama na napapanuod nya.

umarte akong natutuwa sa naging desisyon niya. "It's Georgia. G-E-O-R-G-I-A, Georgia!" mataray namang apila ni Georgia. "Oh, I'm sorry, I forgot she's Georgia nga pala." alanganin namang ngumiti si Aia. I brought her to a Korean fast food na located rin dito sa loob ng Mall kasi I'm really starving na and craving Samgyupsal.

Napalunok ako ng wala sa oras ng marinig ko ang sinabi ng aming professor. “H-Hi, I’m Kim Song-I. I’m from N-North Korea.” Pagdating sa pagbigkas sa pangalan ng bansang pinagmulan ko ay bahagyang humina ang boses ko. Hindi naman sa ikinakahiya ko ang bansang aking sinilangan, kundi natatakot lang ako sa discrimination na maririnig ko mula sa kanila. Simula kasi ng tanggihan ako ng ibang eskwelahan ay para bang nagkaroon na ako ng phobia. Sa maikling panahon ay mukhang nakalimutan ko na kung sino ang killer na si Song-I.

Nasa bahay ako ngayon at nagpa-pahinga sa sobrang busy ko nagkasakit na ako. Nag-iisa na ako sa buhay ang magulang ko nasa hometown namin ako lang ang nakatira sa Seoul. Nakarinig ako ng ingay at dahan-dahan akong bumangon sa hinihigaan ko. "Bro, annyeonghaseyo? Ajig sal-a gyesingayo?" tawag ng boses na kilala ko.