Novel & Cerita I Am The Best

You are the best thing that I have mahal ko. Ooooowwwwwwwhhhhhhhhh Kissssssssssssssssssssss.......in unison.

Just like me at the moment. "i am the luckiest coz i have you. Thankful ako kasi you are my bestfriend. Hindi ka lang bestfriend para sa akin tart, you're like a sister to me too, and i love you too" my voice cracked. Tears started to rolled down my cheek. "ooops sorry, may iyakan palang nangyayari rito. Can i interrupt you guys for a while?" sabay lumipad ang mga mata namin ni Iana sa pinanggalingan ng boses.

"Ikaw talagang bata ka, osya, ikaw ang bahala. Basta kapag kailangan mo ng karamay, always remember na nandito lang si Mama. Okay?" Ngumiti ako ng napaka-lawak, pati ngipin kong pantay at maputi ay nakalitaw. "The best ka talaga, mama. I love you po!" Kung may ipagmamalaki man ako sa sarili ko, ito 'yung pagiging honest at vocal ko sa lahat. Lalo na sa mga mahal ko sa buhay.

‘Pero kasal na ako. Tumakbo ang isipan niya, at sumagot, “Hindi tayo bagay. May mas higit na karapat-dapat sa iyo.” “Ikaw ang the best,” Papuri ni Icarus, “Ikaw ang pinakamatapang na babaeng nakilala ko. Kahit na nahihirapan ka, mabait ka pa rin, hindi sumusuko o nagrereklamo. Mabait ka, pero hindi ka talunan. Pero kahit ano pa man, huwag kang ma-pressure na sumagot.”

But it's time to choose me. I am choosing me.

Agad siyang bumaling ng tungkol sa akin. "Talaga po?" Sa isang iglap ay nawala ang lungkot sa kaniyang mga mata. "Of course." "Yey! The best ka talaga Papa. Ikaw ang pinaka the best sa buong universe." Inulan niya ako ng maliliit na halik sa aking mukha. "Paano naman ako?" Natawa ako dahil sa naging tanong ng aking asawa. "Moma, ikaw naman po ang pinaka the best Moma sa buong galaxy."

“Sagutin mo. Sino?” Tinitigan ko siya nang diretso bago sumagot nang mahina pero tapat. “Hmm… ikaw. Sa lahat… parang ikaw talaga.” Nanlaki ang mata niya nang bahagya, tila hindi agad naniwala. “Me? You think I’m the best?” Tumango ako, medyo nahihiya pero totoo ang sinasabi. “Oo… kasi… mas malaki ang sa’yo. Mas mataba… at mas ramdam ko ang bawat galaw mo. Walang katulad.”

Tinignan nina tito si Toneth. Kita sa mukha ng bff ko ang pagkabahala. “Ano… ibang singsing ang sinabi ko kay Marky. Mukhang nagkamali lang siya ng pili.” Sabi niya. “Saka kung ako lang ang masusunod, I want the best for my best friend so doon talaga ako sa pinakamahal.” Ngumiti ako. Napakasinungaling niya.

No… @IamNobody

Bawal akong magkamali sa harap nila, isa na daw akong kahihiyan mula pa noon kaya dapat maging kaaya-aya at katanggap-tanggap naman ako sa harapan nila. Yun yung mahirap eh, madami akong alam, madami akong kayang gawin, madami akong talento ngunit katamtaman lang ang galing ko sa mga yun. Mahirap maging isang average person, may limit ang kakayahan mo, tila hindi kayang pantayan ang best at laging good lang. "Kaya ko, pero hindi ako magaling" iyan ang lagi kong bukam-bibig sa sarili. Kung pag-aaralan ko ang isang bagay, matututunan ko ngunit hindi ko magagawa nang kasing galing ng iba. I'm just good, not better, not best.