I Beg Your Pardon Novels & Stories

“I know, nahihirapan ka ngayon pero nahihirapan din ako, ang mga customer ko ay naghahanap na sa kanilang binili. Ano ang ibibigay ko sa kanila kung palpak ang ginawa niyo?” Umupo naman ako sa kanyang harapan kung saan ako palaging umupo kapag may kliyente, “We sincerely apologize, Mr. Eduardo, for the delay in your business. We are truly sorry for our mistake. We hope you can understand.” “Yes, yes, I understand. But you know my situation, nasa gitna ako ngayon, kaya nahihirapan ako. They want a refund, and I don't have enough money to give it to them. You know my business is small, Ms. Del Rosso.”

Kinlick niya iyon at nakitang nag-issue na nga ng statement si Noah ngunit ang nakasulat ay: “I’m sorry. I’m sorry everyone, because my private matters have taken up public resources, and I have brought a negative impact to society. Hereby, I sincerely apologize to everyone. At the same time, gusto ko ring mag-sorry sa asawa ko. I’m sorry, binigo kita sa loob ng maraming taon, and I am willing to accept any punishment. All the mistakes are caused by me alone. Sila ang biktima dito, mga inosente sila.” Natigilan si Ryan. matapos basahin ng tatlong beses para masigurong hindi siya nagkamali, bigla siyang sumigaw, “nababaliw na ba si Noah?”

hindi ko na natiis kaya tinawag ko siya, napangiti ako nang tumango siya bilang pagsangayon. "Gusto ko lang humingi nang Sorry sa nangyari kagabi" panimula ko Napatingin silang lahat sa akin at tumigil sa paglalakad "Hindi mo kailangan mag-sorry, ako dapat ang humingi ng sorry sayo dahil ako naman nagsimula. Pasensya ka na Annie, marami lang ako iniisip dahil sa nangyari, wala naman ako sinisisi sa nangyari, gusto ko lang talaga ligtas tayong lahat, kaya I'm sorry talaga sa mga nasabi ko."

Please do me a favor on letting me love you unconditionally. “Ynzo...” Umiiyak niyang bulong. Maingat na inilapag niya sa kaniyang tabi ang naturang kwaderno kung saan hindi ito mababasà ng tubig at buong higpit na niyakap ang sarili. “I’m sorry, Hubby... Please, gumising ka na. Pangako, gagawin natin ang lahat ng gusto at kahilingan mo. I’m willing to forgive and forget right now. Just please wake up and be with me forever...”

Walang kagatol-gatol na tanong niya. “B-Babe… I’m sorry, ok? Nahihiya ako kasi selosa ako, kung ano-ano lumalabas sa bibig kong walang preno. I have no excuse. Minsan iniisip ko na baka mapagod ka sa akin, kaya mas mabuti pa na—“

Malapad ang ngiti na tugon nito sa dalaga. Kinanta ni Khalid ang kantang may pamagat na 'Please Forgive Me' by Bryan Adams. Ang ganda nga ng boses nito at hindi namalayan ni Gerlie na nakaawang na ang kaniyang mga labi habang nakatitig sa guwapong mukha ng nobyo. Ang cool lang nitong tignan at tagos din sa kaniyang puso ang bawat lyrics ng kanta. Doon idinaan ng binata ang paghingi sa kaniya ng apologize. Manaka-naka pa itong sumusulyap sa kaniya at kikindatan siya. Ang sarap nitong yakapin disin nga lang at nagpipigil siya dahil naamaneho ito.

Naupo siya sa sahod at isinandal ang likod sa pinto. "Asawa ko, alam kong nasaktan kita. Sobrang sakit ng ginawa ko sayo. Hindi ko alam kung mapapatawad mo pa ba ako. But I will not stop begging you to forgive me. Hindi ko alam ang pinaggagawa ko 'nong gabi na 'yon. Kasalanan ko naman ang lahat. Pero may pakiusap lang ako. Please don't leave me. Nagmamakaawa ako sayo. Huwag mo akong iwanan. Please stay with me. Babawi ako sayo. I will make things right for the sake of our marriage. Basta huwag mo lang akong iwan. Hindi ko kaya," umiiyak na wika ni Nickson. It's his first time to beg to a woman. At unang beses na umiyak sa isang babae.

napapailing ito sa kanya. "I'm sorry," wika niya sa mahinang boses. Napapailing pa rin ito. "Excuse me," at saka ito tumayo. "W-where are you going?" tanong niya rito. "I'm going home. Pagod na pagod ako at walang oras sa maling suspetsa mo sa akin," saka siya nito tinalikuran. Nagmamadali rin siyang tumayo at pinigilan ang braso nito. "I'm really sorry, please, forgive me, baby."

Mas mabuti nang malinaw ang lahat "But I just want to end everything kaya ako andito. I told you the reason why I am here and now you tell me yours." “I never had the chance to talk to you in person.” “And even until now, you haven’t earned the chance to. Kung andito ka para makipag-kamustahan, well, I’m doing well.” "I know," he sounded defeated. Like as if he knows what he's getting into. "I'm here to tell you in person I'm sorry... Your forgiveness is something I don't deserve and it's quite shameless of me to try and see you in person but I still want to tell you that I'm sorry... Habang-buhay kong pagbabayaran ang kasalanan ko."

“But can you forgive me? I was too foolish back then. I admit I used to be so spoiled before. But I am a better person now. Though there are still things and behaviors or attitudes that I might still have from before, but I’m trying to be a better person now.” Napataas ang kanyang kilay. “Woah? Did you practice this speech beforehand?” Bahagya itong natawa sa kanyang sinabi. “Why would I practice something like that? Well, isa rin ito sa rason kung bakit ako pumayag sa sitwasyong ito. I wanted to apologize to you personally. Ni hindi ko naisip na magkikita pa tayo. I mean, you were already living in London, as I’ve heard. And I know Tita Marcella has some unfixed feud with your grandparents.