I Beg Your Pardon Novels & Stories

dagdag pa nito "T-thank you sa pagpunta..." garagal na boses niya. "You know how much it means to me... noong wala ka pang amnesia ay magkasama tayong nagplano nito, tinutulungan mo ako dito sa store. I want to share my happiness with you that evening but you were a different person now... kaya kahit hindi ka pa bumalik sa dati mong alaala ay thank you pa din dahil pumunta ka." madamdaming sabi nya. Namamasa na din ang mga mata nya

I’ll make sure you’ll beg for me. ** End of POV

Nang tingnan ko, latest iPhone ito. “This is to replace the one I broke yesterday,” sabi niya sa English, bago siya tumingin sa akin nang seryoso. “Next time, keep your phone on silent. And… I apologize for my behavior yesterday. As your boss, I only wanted you to learn how to stay focused.”

Hindi ko inisip ang nararamdaman nya. “I-im sorry praise” nakayukong sabi ko. Hinila nya ako at pinaupo. “Besh! Wag mo naman pabayaan sarili mo oh, naiintindihan ko naman na hindi ka ganun kaopen sakin eh. Kahit wag ka na mag sabi-”

“I’m sorry!” I look at the man who apologize and nakita siyang dali-daling bumunot ng panyo mula sa kaniyang bulsa. In an impulse, he automatically wipe the wet part under my chin bago dinampi pababa ‘yung panyo kaya medyo napaatras naman ako mula sa kaniya. He seems to realize as well kaya he step back immediately while still offering the hank to me. “I am really sorry.”

pagmamakaawa nito at lumuhod pang muli at pilit itong pinapaupo pang muli ni Brea. "Stop kneeling will you? I'm not God para lumuhod ka sa'kin..." aniya pa sa binata. "Actually, hindi naman na ako galit sa'yo. Gusto ko lang din talagang makapag isip-isip at kumalma kaya humingi ako ng space from you. Babalik naman talaga ako sa'yo so stop kneeling. Ngayong alam ko na ang totoo, I just want to say sorry for automatically for jumping into conclusion and let my anger consume me in the past seven years. Kung sana nakinig lang ako sa'yo, edi sana hindi tayo umabot sa ganito so I'm sorry din." aniya pa dito.

Hindi ko makapaniwalang tanong sa kanya, at tumawa ako. “Fudge it! Okay, binabawi ko na,” mura niya, and I just find cute it kapag ayaw niyang sabihin ang F word at pinapalitan ito ng fudge. Well, oo, siya ay napaka-cute. Hindi, siya ay napakaganda. Yep. That's true. "No, I forgive you. At, humihingi din ako ng pasensya na nasaktan kita. Pasa na at may sugat pa." Sagot ko, and I am being honest here. I really am sorry.

At boses lalaki. (Now playing "This Time") (Oh I'm sorry, girl For causing you much pain Didn't mean to make you cry Make your efforts all in vain) Halos mabinge binge ako sa lakas nang hiyawan nang mga tao sa paligid, nang unti unting lumitaw si klent, habang hawak hawak ang mikropono. (And I apologize For all the things I've done You were loving me so much

Napasingap ako “Omg” sabi ko na may bahid na kahihiyan. Napatitig lang siya sa akin. “Im sorry, I'm really sorry about kahapon. I-I'm sorry about Lee, I'm sorry if ever the media is disturbing you...” pagpatuloy ko na nataranta. Mukhang nagulat din siya sa inasal ko. “I'm really sorry” sabi ko pa. Seryoso parin siyang nakatitig sa akin. “You can just deny the issue or do whatever you want... I-I mean maniniwala naman siguro ata sila diba if ikaw magsasabi” suggest ko. Nahihiya tuloy akong magsalita. Makasalanan ka talaga na kaibigan Lee, walang hiya ka humanda ka talaga sa akin. “No.”

Tanong ko sa dalawa " We're here" masigla nilang bungad " All of you come here" lumapit naman sila sa akin at umupo sa couch . " First of all I... want to say sorry to all of you alam kong hindi ako naging mabuting leader. I am not doing this because of Klent lately I realized something in all good times and bad times nandiyan kayo palagi sa tabi ko. If I've done something to that can hurt you please forgive me"