I'm Sorry Mga Nobela at Kwento

Message on paper! Anak sorry pero kailangan kung gawin ito huwag mo ako hahanapin umalis ako dahil ayaw kung dumagdag sa kahirapan mo ayaw ko maging pahirap sayo ayaw ko na masasama pa ako sa problema mo so please huwag mo na ako hahanapin ok mahal na mahal ka ni mama humanap ka ng mag mamahal sayong kaibigan at mag mamahal sayung lalaki hangang mag tanda kayo please tuparin mo na hindi ka mag hihirap tuparin mo yung mga gusto mung course ayaw kita makitang mahihirapan ok sorry.... from: mama

"Can you please see my chat on I*******m?" Dali-dali akong nag-online para tignan ang mensahe niya at tumulo na ang luha ko dahil napakarami no'n pero ang umagaw ng pansin ko ay ang voice message niya na sinend kaninang madaling araw. Kasunod no'n ay ang mga salitang, "I'm sorry for everthing, Aphrodite. Don't know if this can calm you down but I hope this is not another reason to make you cry."

I know I'm not like this before. Napabuntong hininga naman ako at nakayukong humingi ng pasensya. "I'm sorry for being mean, I'm just having a hard time to trust people around me. I didn't mean to do that, I'm sorry." Pahina nang pahina ang boses ko habang humihingi ng sorry. "Ohh lagot ka Tashi iiyak na siya oh." Pang-aasar ni Kio kay Tashina.

Napasingap ako “Omg” sabi ko na may bahid na kahihiyan. Napatitig lang siya sa akin. “Im sorry, I'm really sorry about kahapon. I-I'm sorry about Lee, I'm sorry if ever the media is disturbing you...” pagpatuloy ko na nataranta. Mukhang nagulat din siya sa inasal ko. “I'm really sorry” sabi ko pa. Seryoso parin siyang nakatitig sa akin. “You can just deny the issue or do whatever you want... I-I mean maniniwala naman siguro ata sila diba if ikaw magsasabi” suggest ko. Nahihiya tuloy akong magsalita. Makasalanan ka talaga na kaibigan Lee, walang hiya ka humanda ka talaga sa akin. “No.”

dagdag pa niya na mas lalong nakapagpabigat sa nararamdaman ko. Tama siya. Masakit pero alam kong tama siya. “I’m sorry,” mahinang saad ko ulit. Wala akong ibang alam sabihin kung hindi ang sorry, kahit na alam kong hindi naman niya ako mapapatawad.

Ang si lolo, na umuwi pa dahil sa kagagahan na ginawa ko. “S-Sorry…” Sapat ba ang isang sorry ko? Kumirot ang dibdib ko.

Unti-unti ko ding naramdaman ang paglapat ng labi niya sa noo ko. “I-Im so sorry...” ani niya. “Sorry kasi hindi kita nasundan kagabi nang makita kita. Nung time kasi na ‘yun ay magsisimula na ang program at hindi ako pwedeng umalis dun dahil naka-connect sa cellphone ko ang ipa-flash sa screen. Sorry kasi hindi kita nasipot. Nawala sa isip ko eh. Dahil sa hindi kita naka-date? Sorry, umiyak ang pinsan ko nung mga oras na ‘yun kasi wala siyang ka-date kaya wala akong nagawa kundi ang samahan siya. Sorry, cass. Hindi ko alam.” Pagpapaliwanang niya.

she looks bored kaya naman isinantabi ko na ang plano ko na kausapin siya in private “I’m sorry. I’m sorry I did that. I was a jerk! Hindi ako nakinig sayo. I’m sorry!” halos maiyak na ako sa harap niya pero siya, ni hindi man lang ata naapektuhan sa sinabi ko “I hope na mapatawad mo ako Sophia. I was so mad that time na hindi na ako nakapag isip. Alam ko na wala kang kasalanan and I’m sorry for hurting you.”

Biglang isinubsob ni Zacharias ang mukha sa kanyang dibd ib at mas humigpit ang pagkakayakap sa kanya. “Jil, I’m sorry. I’m really s-sorry. Alam ko na ang lahat. Alam ko na kung bakit nakipaghiwalay ka sa akin noon. Hurt me! Saktan mo ako para makabawi ka man lang sa lahat ng paghihirap mo. Jil, I’m sorry. I’m really sorry.”

“Hi, Vivi.. I just wanted to ask you if we can meetup soon? I really wanna apologize at hindi ako makatulog dala na rin ng ginawa ko sa’yo… My conscience is killing me, man.. I’m really sorry for not asking and waiting or listening to your side of the story yesterday ::(( …” Mensahe nito na may sad emoji pa sa dulo. I immediately smile as I felt his genuine apology, ngunit alam ko naman na dapat eh agad ko siyang kinausap agad.