I Beg Your Pardon の小説・ストーリー

Hindi ako mahilig sa tulips pero ng makita ko ito ay napangiti na lang ako. Nakita ko pa na may nakasingit na note dito na mas lalong nagpangiti sa akin. To my baby, Please don't be mad anymore, baby. I want to see your smile but I can't help to admire your irritated look too. Your beauty is beyond. You make me feel like a million bucks. I won't get tired of making you feel you deserve to be loved. Sorry if I did something wrong, forgive me. your baby,

Kung pababalikin siya nito sa trabaho ay hinding-hindi siya papayag. ''Look, I want to apologize for what happened last week. I know I acted like a jerk, there's no excuse for it, and I'm so sorry, Bree. I was just not myself that day, and I was desperate.'' Huminga ito ng malalim na para bang doon ito kumukuha ng lakas para ipagpatuloy ang dapat na sasabihin. ''Can you forgive me? Please, let me know what I need to do for you to forgive me.''

Na para bang isang masakit na salita lang mula sa kanya ay literal na mababasag ito sa harapan niya. “I’m sorry. Forgive me for everything. Kaye, Baby.” Naluluha na nag-iwas siya ng tingin. Lalo na nang yumakap ito sa kanyang mga binti. “I’m sorry I wasn’t there with you. I’m sorry for everything I said. Everything I have wrongly done. Bella, forgive me. I will be better. I promise I will be a better man for you. Take me back. Forgive me.”

paumanhin ni Marissa. "Okey lang 'yun, Marissa..," panabat ko. "Ang mahalaga ligtas tayo lahat at naagapan ang lahat... ginawa mo naman lahat para maging enjoyable ang pagstay namin dito ng ilang araw at gabi...thank you..," sudlong ko pa. "Oo, thank you rin, Marissa for accomodating us very well...," awkward english ng nobya ko. "Okey na sana, nag-engish ka pa eh..," biro ko sa kanya.

I know I'm not like this before. Napabuntong hininga naman ako at nakayukong humingi ng pasensya. "I'm sorry for being mean, I'm just having a hard time to trust people around me. I didn't mean to do that, I'm sorry." Pahina nang pahina ang boses ko habang humihingi ng sorry. "Ohh lagot ka Tashi iiyak na siya oh." Pang-aasar ni Kio kay Tashina.

“F-for what?” “For that incident at Pillar. You’re right, I never should’ve treated you and your employee the way I did. For that, I sincerely apologize,” sabi nito bago marahang ibinaba sa mesa ang wine glass na hawak nito. “I never had a chance to tell you that during our date the last time.”

Isa pa, matagal na simula noong nagpa-uto ako sa aking ama. “I’m sorry, really. Hindi ko dapat iniisip na ikaw ang gumawa noon sa anak ko, hindi dapat kita pinagbintangan ng ganoon. Ayos lang kung hindi mo ako mapatawad ngayon, I just want to apologize sincerely. I’m at fault.”

Dahil sa kanya, naging halimaw ako. Tila pinipiga ang aking puso. Nilagok ko ang mainit na Americano, hindi alintana ang paso sa aking dila. Pahampas ko itong ibinaba sa mesa. "I wanna say I forgive you, Dad..." panimula ko, ang boses ko ay basag at puno ng pait. "But my brain, my heart... Everything is in chaos right now. I have made multiple mistakes that I don't know how to redeem myself.”

sigaw nya rin sa akin. Miss Brapanti please forgive me Po di ko Po alam na kayo po yon Kasi po may iniisip lang Po Kasi ako Po.Please Po. Pagmamakaawa ko sa kanya at talagang tinadtad ko ng Po Ang pakiusap ko sa kanya baka madala sa pagiging magalang ko kunyari. Miss Pascua are insulting my surename?

Sabay nagpaalam na ito at pumasok na sa loob. "please support my story till the end po." pasensya narin sa mga typo errors at sa mga grammar narin. God bless you all.🙏🩷