I Can Do It Mga Nobela at Kwento

Nang maramdaman ko nang kaya ko na ang kanyang ginagawa ay marahan ko namang hinaplos ang kanyang mukha. "I think I can handle it now. Do it fast and hard if that is what satisfies you," nakangiting sabi ko pa sa kanya habang hindi pa rin mapigilan ang paminsan-minsan na pagpikit dahil sa sensasyon na aming pinagsasaluhan.

madiin nyang sabe nginisian ko naman sya at napailing-iling And Liam is Mine I'll do everything just to get his heart cause i love him i really really love him

Tinakpan ko ang aking mukha at doon ko na binuhos ang aking pag-iyak. I’ll get through this. I know it. I can, and I will.

Sambit niya sabay ngiti. Tumayo na ako para umuwi. "Ihahatid na kita." Umiling agad ako at baka may makakita sa amin. "I can handle my self. Kaya ko na." Pagkasabi ko ay lumabas na ako para umuwi.

liver: correct palagi ka pang umiinom naapektuhan na kami ni kidney Lungs: Ako din nahihirapan ng huminga Pulso: Ahhh, basta wag nyo lang ako idamay hindi baka lahat tayo ay patay. "Naalala ko pa ang ginawa niyang yun bilis niya makapag isip masasabi ko isa nga ito writer at dahil don ay nakapag isip ako tama nga. kung hindi ko aayosin ang akin sarili, baka. wala ako ngayon at umiiyak parin sa manloloko kung boyfriend. mabuti at natauhan ako kaya hangan kaya ko tulongan ko rin ang akin kaibigan.

[Oh, I'm sure, you don't need me anymore So I'll go on, try my best to just move on Now that it's over, I have to get over]

Kaso katahimikan ng paligid ang sumagot sa mahaba kong litanya. "Ano nang gagawin ko?" tanong ko sa aking sarili at tumayong muli. I have to do something. Wala naman akong kasama. Baka nasa kuwarto lang ako na pinuntahan ko. At kabisado ko ang labasan kapag nakalabas na ako kung nasaan man ako. "Tama, I have to walk straight. Hahanapin o kakapain ko lang ang pinto, then voila--- madali na lang akong makakalabas. Wala lang sanang multo na sasalubong sa akin dahil paniguradong hindi ako makakalabas dito ng hindi nahihimatay."

Imbes, marahan akong huminga at itinuwid ang tindig ko, calm, composed, pero lethal. “Kahit kailan, hindi ako nakipagkompetensya sa kahit na kanino,” sagot ko, mababa pero malinaw ang boses, siguradong maririnig ng mga nakapaligid. “I know who I am, what I am, and what I can do.”

Talagang napakadikit mo sa akin na ayaw ko naman mawala. Malakas ang paniniwala mo sa akin na kakayanin ko ang lahat. I can do it. I will. Totoo na di ko kailangan mangarap ng madaling gawain. I need to be the role model. Mahina ka na nga Zhia, magpapakahina pa ako? I need to walk, in order may ligtas kayong madadaanan. Just follow my footstep darling. I intend to always do all I can in each moment to adore. Appreciate, and respect you.

Kapag sinasabihan ako nito, parang automatic na nacha-challenge ang buong pagkatao ko to step out and do something productive for myself. Limang taon naman na. Wala naman na siguro 'yon... I guess. Napailing na lang ako sa sarili ko, and just shrugged all my doubts and worries away. It's just for work. I'll do it just for work. Wala nang iba pa. "Fine." that's the last word I said that made Idelle smile. And Idelle doesn't smile often. Feeling ko katapusan na ng mundo ko. "You sure you can do this, Cy?" tanong sakin ni Idris nang makarating na kami sa NAIA.