I Didn't Mean It In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

inis niyang itinigil sa gilid ang sasakyan. "I am not your responsibility if I get into harm, Evan! Hindi ba sinabi ko na din kasi sa'yo na huwag na huwag mo na akong lapitan at kausapin?! Masyado kang makulit eh, ano ba sa mga sinabi ko ang hindi mo maintindihan? Should I translate it into english so-"

Saka ko hinawi ang bathrobe at sinadya kong ilihis ang aking dress kaya kita na ang singit ko at ang aking dibdib na halos u***g na lang ang natatakpan dahil talagang iniipit ko lalo para mas lalong lumuwa. “D–Daddy Matthew…” Kaagad na kumuyom ang kaniyang mga kamao, ang mga ugat sa kaniyang leeg ay bumukol sa matinding pagpipigil. Ang kaniyang mga mata ay nag-aapoy sa galit—hindi lang dahil sa pambabastos ko, kundi dahil sa garapalang paggamit ko ng salitang may double meaning sa harap niya. Alam kong nakuha niya ang bastos na pahiwatig ko. Bumaba siya ng tatlong baitang ngunit hindi manlang ako tinulungan makatayo. P=

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

"Ano naman yung nasa ribs and sa dibdib mo?" Gumilid si Javier para maayos na makita ng dalaga ang tattoo niya sa ribs. "Latin word din ito. It means 'to the point of no return'," Humarap siya sa dalaga at tinuro ang kanang dibdib niya. "Philippines Tribal, ito ang napili ko kesa doon sa ibang tribals. May deeping meaning sa Philippines kaya pinili ko 'to. Balak ko din sana na dugtungan itong tattoo ko sa dibdib hanggang sa kanang kamay ko,"

speechless! "she even knelt down to your father inlaw makalaya ka lang sa mga Yu" wala na tuloyan nang bumagsak ang mga luha ko. Hindi na nagpapigil at nagmistulang bagyo na sabay sabay nang kumawala ang lahat ng emosyon sa kailaliman ng kaibuturan ko. Tila bagyo na ayaw nang papigil ang luha kong tuloy tuloy nang bumubuhos sa mga mata ko.

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

“So, may I or may I not?” “Hindi ako nakatira rito kaya baka ‘yong kuwarto ko ngayon ay ginawang ng bodega,” I answered. He clicked his tongue. “There’s the term ‘baka’ which means you’re uncertain. Why don’t we check it?” aniya at naunang naglakad paakyat sa ikalawang palapag. Sinundan ko naman siya kaagad at tumayo sa tabi niya ng huminto ito.

"Eh sa matanda ka naman na talaga bakit mo deni-deny?" "Baby, kalabaw lang tumatanda. Tigulang lagi pero paniti kay diba anagon pa ni." [A/N: I don't know how to explain this expression in tagalog but it's kinda, matanda nga pero masarap naman. Anagon is young corn 😂] Sa muling pag-atras ko naramdaman ko na ang pagtama ng pang-upo ko sa mesa nya.

"I'm sorry." Napakunot siya ng noo."Why are you apologizing?" "I didn't mean to do that. Wala lang akong maisip na paraan para maging normal uli ang buhay niyo,kundi iyon lang. If ever na may matuklasan ka na ikagagalit mo sa amin,It's okay."