I Feel Pressured In Tagalog の小説・ストーリー

Pinaghandaan na niya at prinaktis ang mga sasabihin niyang linya mamaya para makuha ang loob nito at pumayag sa kasunduan. Nakakabagot na din kasi dito sa Batangas. She are eager to come home right away. Marami pa siyang dapat asikasuhin sa pag-uwi niya lalo na ang ikalawang problema na kinakaharap niya ngayon. ‘Dios mio, que voy a hacer?’ Usal niyang dalangin sa Spanish na ang ibig sabihin ay “Diyos ko, anong gagawin ko?”

(medyo nasusuka ako dahil sa tequila na nainom ko kaya lumabas muna ko ng bar para maghanap ng masusukahan) "baka pwede naman dito sumuka. "sabe na sakanya yang kotse nayan. e kung sipain ko kaya wala naman sigurong makakapansin. Atsyaka mayaman naman siya paayos niya o bumili siya ng bago "nakakainis kase talaga siya. bakit ba kase siya pa ang step brother ko marami naman dyan na matino. sa spoiled brat pa napunta. gagawin ko nasa yung binabalak ko kaso may babaeng lumabas sa kotse nito at nag susuot ng damit pangtaas

Binuhat niya ako papasok sa kwarto na para bang amin ang buong building at wala siyang pakialam kung may makakita sa aming hub*’t hub*d. KINABUKASAN Yesterday was a dream come true. A very good dream kaya halos ayaw ko nang gumising pa mula roon. Pero sa kabila ng sayang nararamdaman ko, I can’t help but feel nervous. Ano kaya ang iisipin ng mga tao tungkol sa akin ngayon? Magiging ayos lang kaya ang lahat pagdating namin sa opisina? I can’t help but feel pressured. At kapag ganito, parang gusto ko na lang bumalik doon sa Nueva Ecija.

Maingat, marahan. “Thank you rin… sa invitation. At sa dress. At sa card,” sagot ko, pilit na ngumingiti. Napatingin siya sa akin, parang gusto niyang basahin ang lahat ng laman ng isip ko. “Sana lang hindi ka na-pressure.” Umiling ako. “Hindi. Pero natakot ako.” “Bakit?” tanong niya agad. “Dahil kapag sumobra na sa totoo ang lahat… mas masakit kapag nawala.”

Parang may pumuputok sa loob niya, parang may kung anong nagigising sa kaibuturan niya na ni hindi niya alam na naroroon. Nakaramdam siya ng matinding pressure sa ibaba, isang kilalang sensasyon na mas lalong nagbigay sa kanya ng kaba. Ang katawan niya ay hindi mapakali—halos mapakapit siya sa gilid ng lamesa, at ang hininga niya ay sunod-sunod na parang may kung anong gustong kumawala sa kanya. "HH! Ahh! Ugh! Shit! T-Teka.. Ahh!"

sagot niya sa akin kaya bigla akong kinabahan. Madidiligan na ba ang pechay ko? Jusko po, ready na ba ako? Wala sa sariling dumako ang mga mata ko sa bukol ba nasa gitna niya. Naging makasalanan na talaga ang mga mata ko. Parang gusto ko tawagin ang lahat ng puwede kong tawagin para lang humingi ng tulong. Parang 'di ko kaya. I want to backing in or backing out. Tama naman siguro ang englishing ko. "Chemmary nasa delikadong sitwasyon kana pero napapa-englishing ka pa." Saway ko sa sarili ko.

“Pero imbis na matuwa ako, I feel pressured.” Hinimas ko ang mga braso ko nang kilabutan ako sa hindi malamang dahilan. “I’m starting to feel the pressure again. Parang ‘yong nararamdaman ko sa tuwing may exams. Dahil alam kong this time, I can’t lose here as well. It’s like studying all over again. Walang lugar para sa pagkakamali.” Nang tingnan ko siya ay nakatitig lang siya sa ‘kin. Hindi ko mabasa ang ekspresyon sa mukha niya.

I made her cry over and over again. "hushhh baby stop crying please.,it hurts seeing you cry, i won't leave you again hmm? mahal kita baby mahal na mahal kita at masakit para sa akin na makita kang nasasaktan ng ganito ng dahil sa akin" nakikisabay narin ang mga luha ko. I could feel how my heart aches because of its abnormal beating. It was beating too fast and i'm having a hard time because of it.

I shouted, feeling mad now. Masyado naman kasi siyang papansin at feeling pinagpalang nilalang! I was about to escape but he cornered me with both arms on my side. Gosh! Wala bang pwedeng umawat sa h*******k na ito para tantanan ako?! "What's your problem ba? Hindi mo ba alam ang salitang leave me alone? Do you want me to translate it in tagalog?!" kunot noong singhal ko sa kaniya kahit na nga ba nakakadama na ako ng kaba.

“Hindi ka naman ganyan dati mag inom. Laging in moderation ka lang.” “Sobrang stress lang siguro ito. Ang laki kasi ng expectation sa ts natin palibhasa sina A at M ang bida. Nakaka-pressure na rin iminsan.” “Sabagay, sa totoo lang naii-stress din ako kapag napakaraming fans sa set natin. Parang ang gulo gulo ng location kasi ang daming hindi pamilyar na mukha akong nakikita.”