I Forgot My Facebook Password Novels & Stories

Hell no, It just the beginning of our game, you shitty human being. Nakita ko ng ang facebook account nito at kinuha ko ang email n'ya na nakadisplay sa profile nito. I'm trying to open it using his username or email. Iniisip ko kung ano ba ang password n'ya. Ang ganitong tao ay pambobong password lang ang ginagawa. Sumandal ako sa inuupuan ko habang nakatitig sa laptop.

Matapos kunin ang telepono ni Lucky, gusto ni Sevv na buksan ang social media nito, ngunit meron pala itong password. "Password--" Kumunot ang noo ni Sevv. Pinapanood niya si Lucky na gamitin ito kanina. Ang password nito ay-- Matapos mag-isip ng ilang sandali, sinubukan ni Sevv na ilagay ang password. Sa unang pagkakataon ay mali. Sa pangalawang pagkakataon ay mali ulit ang kanyang password. Tumigil si Sevv at pinilit ang kanyang sarili na kumalma at huwag mag-panic. Maingat niyang naisip kung aling mga number keys ang pinindot ni Lucky ang password.

Wala iyong password at nakita ko agad ang pagka-kaconnect nito sa internet. I am a bit hesitant to login to my facebook. Baka lang malaman nila kung nasaan ako. Instead, I logged into my email. Alam kong laging gumagamit ng email si kuya Dmitri dahil sa kanyang trabaho. Kailangan niyang malaman na ayos ako at baka nag-aalala na 'yon. To: DmitriLim@LimCorp.com Kuya Dmitri, I just want to let you know that I am safe. Kamusta na sa mansyon? How's Grandpa? Wala akong phone kaya hindi kita makocontact. Ligtas ba kung papasok ako sa school?

Naisip ko kasi na baka may nakalimutan siyang gamit. Pagdating ko doon, tama nga ang hinala ko. Narito ang cellphone niya. Pinulot ko ‘yun. Para siyang tanga kasi walang password ang phone. Hindi ko napigilang buksan tuloy iyon. Sa inbox agad ako napunta. Doon ko nabasa ang message sa kaniya ni Jamaica. Ang nakakagulat pa, nabasa ko ang pangalan ko sa huling message sa kaniya ng ex-girlfriend niya.

Habang nag hihintay, pumasok sa isip ko yung araw, taon at buwan ng kaarawan ko. Mahina akong natawa at umiling, hindi ko sinabi sa kanya yung petsa ng kaarawan ko. Nang tapos na ang trenta segundong pag hihintay, wala na akong naisip na posibleng password kundi yung naisip ko kanina. Bumuntong hininga ako, impossible pero try ko dahil malakas rin kutob ko kaso mag mumukha akong assuming neto, hayst bahala na. Wala namang mawawala kung susubukan ko.

Ipopost ko dapat iyon sa facebook ngunit naalala kong dineactivate ko ang account ko pagkatapos tumawag ni Iris. Pati ang instagram ko ay hindi ko na ginamit, naisipan kong gumawa nalang ng panibago. Hindi ko ginamit ang Kesh na pangalan tanging Calista lamang. Wala rin akong finollow, prinavite ko ang account ko sa instagram. Pinost ko ang mga picture kahit na alam kong ako pa lang ang makakakita noon. Wala akong pake. Nakarating kami sa bahay nila Nate ng literal na gabi na.

Wala siyang maipagyayabang, kaya feeling niya, walang silbi kung gugugulin niya ang oras sa pag-browse browse lang. Mabibilang lang sa daliri ang pagbukas niya ng kanyang PhotoGram Account pati na F*. Malapit na nga niyang makalimutan ang kaniyang mga password. Hindi rin kasi siya pala-post. Katibayan iyong profile picture niya sa F* na inaamag na sa tagal ng panahon na hindi niya pinapalitan. Napabuntong-hininga na lamang siya sa kaniyang katangahan. At nang hindi na matanaw ng kaniyang tingin ang dalawang dalaga ay tinakbo niya agad ang kaniyang locker room.

Ningitian ko lang ito at bumalik sa gagawin ko. In-open ko at ti-naype ang password nito which is pangalan ko. Pumunta naman ako sa camera nito. Oo. Yun lang naman ang gagawin ko. Mags-selpi hanggang sa mapuno ang memory storage ng selpon niya na parang imposible naman mangyare iyom dahil brand pa lang makalaglag panga pa. Nahiya pa nga ang selpon kong di-keypad dito e'. Yun lang ang ginawa ko isang na ang lumipas. Kung hindi mags-selpi at nagb-brows ako sa pesbok. Nunka, may account ako no'.

I forgot that I have a friend and we've never heard each other for a week. ***

Kumunot ang noo ko at saka lumapit para kunin ang cellphone niya. I navigated his phone to his social media at naka-log out nga. Tinignan ko pa ang username niya sa account ko bago ako naka-proceed sa password. “Hindi ko matandaan ’yong password, ang tagal na nong ginawa ko ’to,” sabi ko. I looked at Darius and saw him smiling at me. Kumunot ang noo ko. “You sure you don't know the password? You're a cybersecurity specialist. Impossible na hindi mo alam ’to!” akusa ko.