I Forgot My Facebook Password นิยาย & เรื่องราว

Kumunot ang noo ko at saka lumapit para kunin ang cellphone niya. I navigated his phone to his social media at naka-log out nga. Tinignan ko pa ang username niya sa account ko bago ako naka-proceed sa password. “Hindi ko matandaan ’yong password, ang tagal na nong ginawa ko ’to,” sabi ko. I looked at Darius and saw him smiling at me. Kumunot ang noo ko. “You sure you don't know the password? You're a cybersecurity specialist. Impossible na hindi mo alam ’to!” akusa ko.

Hindi ko alam kung nananadya ba talaga siya pero bakit kailangan niya pang ipamukha sa akin na hindi ako ang pinipili niya? Dahil doon ay mabilis akong nagdelete ng I* account, pati F* ko at Messenger ay dineactivate ko. Gumawa nalang ako ng bagong account na Korean ang sulat para hindi mahanap at doon ko in-add sila mama pati na si Mara. Napagod tuloy ako kaka-screenshot ng photos ko sa I* dahil nasasayangan ako kung mawawala lang. I cut all my social media accounts na nandoroon si Kent. Mabuti na nga lang at hindi sinabi ni mama ang address namin.. as if namang tatanungin pa ni Kent 'yun sa kaniya. Gagawin niya rito? Dadalawin as if dadalawin talaga?

utos niya rito. Kinuha ni Milagros ang cellphone niya na nasa headboard at sinabi niya rito ang password upang mabuksan nito iyon. Inutusan niyang i-deactivate nito ang lahat ng kaniyang social media niya. Hindi niya iyon magagawa sapagkat nagmamaneho siya. Matapos na magawa iyon ni Milagros ay pinagawa naman niya ito ng bagong social media upang makapag-browse pa rin sila sa mga balita na nakalagay sa internet tungkol sa kaniya.

Ganun pa man ay hindi s’ya sumuko at muli n’yang sinubukan na pagsama-samahin ang mga date ng kanilang birthday ngunit incorrect password pa rin. “Hay! Ano kaya ang password nito!” Aniya at isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan. Nag-aalangan man ay wala na siyang ibang choice kundi ang fingerprint password kaya naman ingat na ingat s’yang makagawa ng magiging sanhi ng ingay. Lahat na ng daliri nito ay nasubukan na n’ya ngunit incorrect password pa rin kaya naman wala sa sariling sinubukan n’ya sa daliri ng paa nito na kaagad naman nabuksan. Halos gusto niyang mag tatalon sa sobrang saya ang nadarama ng nabuksan n’ya ang cellphone nito. “Yes!”

“Salamat besh. Oo pupunta ako,” Nang matapos akong makipag-usap kay Vera. Nanatili pa rin akong nakahiga. Nakalimutan kong i-logout ang face book ko. Unti-unting hinila ang talukap ng mata ko kaya hindi ko namalayan nakaidlip na pala ako ng bukas ang face book ko. Naalimpungatan ako ng tila mayroon mabigat na nakadagan sa akin. Hindi lang basta nakadagan parang masikip…kinapa ko. Braso ang nakapa ko at nakayakap sa baywang ko.

Nakaka-walang lakas, pero kailangan ko itong gawin para may maitulong din ako sa kanila. Oo nga pala, tanging birthday ko na lang ang hindi ko pa nagagamit. Pero isang beses na lang ang pag-type ko ng password. Kapag mali pa rin ito, hindi na ako makaka-ulit pa. Umupo ako ng maayos at huminga nang malalim. Nilakasan ko ang loob ko at inilagay na ang birthday ko. Napapikit akong makita ang resulta, kinakabahan ako!

Agad na umigting ang aking panga ng makita ko na mayroon pala itong password. Oo nga naman, may password pala ang cellphone niya, huhu, I forgot. Tinapik ko ang aking noo dahil nadismaya ako sa aking sarili. Sinubukan kong i-type ang kaniyang pangalan. EZEKIEL. Sabi, "Wrong password!" Komunot ang aking noo. Sinubukan ko na din ang birthday niya, pero wrong password pa rin. Ano ba iyan? Nawawalan na ako ng pasensya; naka ilang attempt na ako, at hindi ko ito magawang buksan.

Madami kaming picture ni Kyrous doon at ayaw kong i-delete. "Ano na ba kasi 'yong password ko?" tanong niya sa sarili habang nakakunot ang kilay. Bakit makakalimutan niya ang password niya? Hindi ba siya nagf-f******k araw-araw? Natampal ko ang sariling noo. Oo nga pala, kaya hindi siya nahanap, wala silang communication ni Kyrous. "Ate, saan ka palaㅡ"

Huminto kaagad ako sa harap ng pintuan at hindi ko alam kong bakit akong nakaramdam ng kakaiba. Pinilig ko ang ulo ko bago ko ni swipe ang card dahilan para kusang bumukas ang pintuan. Napatango ako at dahan dahan pumasok. Naalala ko tuloy yong unit namin ni Kairus. Ganitong ganito din ang magkaiba nga lang, birthday ko ang password, tapos nakalimutan pa kaarawan ko.

Ayaw ko silang umasa sa wala. Hindi ako makatulog at nakakabingi ang katahimikan ng bahay. Nabangon ako at nagtimpla ng mainit na tsa-a. Kinuha kong muli ang cell phone at nag log in ako sa social media. Matagal na akong nag deactivate ng account. Saka ko lang ito in-activate kung may gusto akong tingan. Halos anim na buwan na rin ang huli kong pagbisita sa account ko.