I Forgot My Facebook Password の小説・ストーリー

Kanina pa umalis ang mommy niya pero hindi pa din mawala sa isip ang sinabi nito na kung hindi man si Finn ang para sa kanya ay balang araw makikita din siya ng lalaking itinalaga para sa kanya. Napabuntong-hininga siya. Ang hirap talagang pilitin ang sarili na kalimutan ang isang taong matagal nang nakatatak sa puso niya. Kinuha niya ulit ang cellphone, tinitigan lang iyon nang matagal. Nag-iisip siya kung ano ang pwede niyang gawin sa cellphone niya. Nagpag-isipan niyang i-stalk ang F* account ni Finn. Hindi sila friend sa social media dahil nagpalit siya ng account noong nasa America para hindi siya ma-contact nito at ni Precious.

ayokong lumipas Ang Araw na ito ng Hindi ko sya nakikita Ang kaso lang ay kailangan Kong magtiis. "don't worry babe, maybe tomorrow or the next day nariyan na 'ko. I badly missed you too. I miss your lips, I miss your smile and damn I miss you hug, baby ko. magpahinga ka ng mabuti at tumatag ka pag-uwi ko. huwag mo ako masyadong isipin at baka masamid ako." "e, paano? Wala akong ibang mapag libangan rito. Hindi ko alam Ang password ng N*****x. pati na rin 'yung wifi, Hindi mo ako na-iconnect."

sabi nito. "Nahirapan kasi akong makatulog kanina, may mga unexpected news din kaya naisipan kong isalpak ang sim na nabili ko. Nung magbukas sinubukan kong buksan ang dati kong account. Mabuti nga naaalala ko pa ang password. Ikaw lang kasi ang nasa friend’s list ko, wala rin namang account ang magaling kong kapatid kaya no choice ako,” pambibiro niya rito. Sanay na si Earl sa kanya na minsan binabasag niya ang trip nito o di kaya’y binibiro niya ito.

"Susunod ako. Take the phone on my pocket and call Finn. The password is 041596." Natigilan ako sa kanyang sinabi. That is my password too. Bakit nakikigaya siya ng password? May rason ako dahil birthday ko iyon. E siya, ano ang rason niya? "Goddamn it! What are you still waiting for? Take the phone on my pocket now and fucking get out of the car."

Nabasa kong muli ang mga kulitan at asaran namin, 'yong mga panahon na enemies pa kami pati na din ang mga panahon na nagpapalitan na kami ng "I miss you" "Sorry, naging duwag ako," bulong ko sa hangin. Blinock ko na ang number niya at saka ko na dinelete lahat ng conversation namin. Nilibang ko muna ang sarili, naisip kong buksan ang I*******m account ko. Ang tagal ko na din kasing hindi nagamit, madalas ay F******k lang ang ginagamit ko. Napansin ko ang sandamakmak na notifications kaya inisa-isa ko iyon. Ngunit para bang pinagsisisihan kong tiningnan ko pa ito.

Kailangan na kailangan niya pa naman ng kausap ngayon dahil sa mga hindi niya maintindihan na nararamdaman. Ang kaibigan niya lang din ang maiintindihan siya. Kapag naman sinabi niya sa kaniyang ina, ay baka pagalitan pa siya. Kaya ang kailangan na kailangan niya ngayon, ay si Jasmin, pero hindi niya alam kung paano ito matatawagan. HIndi niya alam kung ano ang number nito. "Facevooc?" Naalala ni Celina na meroon pala silang account magkaibigan sa social media, pero matagal na nilang hindi ginagamit iyon kaya hindi niya na alam kung ano ang password niya roon.

Pilit ko munang inalala, at saka ko ito tinype, pero ayaw bumukas. What about my birthday? I pressed the date of my birthday pero ganun pa rin ayaw bumukas ng phone niya. “Please, please!” Ayokong magtry ng ibang number at baka mag-security lock out ito. Mas lalong hindi ko siya mabubuksan. Nag-isip ako saglit kung anong pwedeng gamitin ni Beatrice na password. Justin’s birthday? No. She would never. How about her parents’ wedding anniversary? Pero hindi ko alam kung kailan.

ani ng aking ina na nanlilisik ang mata. Binitawan ako at kinuha nila ang laptop ko saka ito pinakealaman. Hindi ko naman nilagyan ng password nun, authomatic na mawawala lahat ng wifi at mga account ko dun. Naglagay ako ng bago kong natutunan habang nagtratrabaho ako.

paliwanag ni Francesca matapos mag-isip, “ang password ay birthday ko. Pero hindi ko alam kung pinalitan na iyon ngayon. Why don’t you try your own birthday instead?” Bahagyang nagbago ang ekspresyon ni Leah. Hindi siya sigurado kung babaguhin nga ni Matheo ang password at papalitan ito ng birthday niya. “Maybe… baka nakalimutan niyang palitan dahil busy siya,” aniya habang nagkukunwaring kaswal. “Sabihin mo muna sa akin ang dati mong password, just in case.” Walang choice si Francesca kundi ibigay ang dating password. Pagkatapos sabihin ito, halos sabay ang pagsara niya ng pinto, ayaw na niyang magtagal pa si Leah at manggulo.

“Kinausap ko si George at nagpahatid ako sa driver ko.” “Nag-send po ako ng email. Nabasa ninyo po ba?” “Ha? Kailan? Nakalimutan ko na ang password ng personal email ko kaya hindi ko na ginagamit.” Nakahinga siya ng maluwag. Nagsabi kasi siya dito ng problema nila ni Hanna pati ang plano niyang annulment. Mainam at hindi pa nito nababasa. “Hayaan ninyo na po. Ang social media account po ninyo, hindi ninyo po ba binubuksan?” Ipinagdarasal din niya na sana ay wala itong napanood na eskandalo.