I Forgot My Iphone Passcode Novels & Stories

Dahil sa kagustuhan kong maging ligtas ang sarili kong espasyo, pinalitan ko ang lumang pin code at hindi ko pa naibibigay ang bagong passcode kay Daddy. Kung si Daddy man ang nasa labas, malamang ay hindi talaga siya makakapasok nang kusa tulad ng dati. Dahan-dahan kong inikot ang double lock at binuksan ang p***o. Habang kinukuskos ko pa ang aking mga mata gamit ang likod ng aking palad, halos matigil ang paghinga ko sa nakita ko. "Daddy?"

Ilang minuto pa ang tinagal ko sa harap ng pinto na iyon bago naisipan na i-try kung gagana pa ba 'yong passcode na ibinigay niya sa akin dati. Nanlaki ang mata ko nang bumukas ang pintuan sa unang try. He never changed his passcode! And it's been years already! Dahan-dahan ko iyong itinulak at pumasok sa loob. Tahimik ang loob. Napalingon ako sa paligid at napansin na nag-iba ang ayos at kulay ng condo niya. Halatang pinaayos iyon.

Alam talaga niya kung paano ako mas inisin pa. Tinotoo niya ang sinabi niyang papalitan niya ang password ko. Akala ko noong una hindi niya ginawa at nagbibiro lang siya, pero ilang ulit ko ng tinipa ang dating password ko, hindi ko pa rin iyon mabuksan at noong nilagay ko na ang pangalan niya, bumukas ang phone ko! Like what? And look what he did. Sinave niya ang number niya at iyon ang pangalang nilagay niya.

Nakangiti ko na binuksan yon, pero agad din na napasimangot nang makita na may code yon, paano ko naman huhulaan ang code ng lalaki na to. Birthday nya kaya? Pwede, so I typed it, wrong password daw, kainis naman, number nya? Okay sige, wrong password, 2nd attempt. Hala, isang try na lang, malo-lock na to! Teka, ano ba, uhm, hindi naman siguro masama mag try? I entered a combination that’s I’m actually not sure, napahawak ako sa bibig ko dahil baka tumili ako, it is my birthday? How can he even remember? Isang beses lang kami nag celebrate ng birthday ko together.

May kung ano akong nararamdaman na nagsasabing ito ang dapat kong gawin. Mabuti na lang at naiwan yung laptop niya. Kaagad kong kinuha iyon at binuksan. Nakakapagtaka, my password iyon hindi gaya ng cellphone niya. Sinubukan ko ang birthday niya, ang birthday ko, o ang anniversary namin pero hindi gumana. Sa huling pagkakataon ay sinubukan ko ang birthday ni Ferlyn, ang sa wakas ay nabuksan ko iyon.

Siguro ay dapat na mag palit na ako ng passcode ng unit ko na ito ng hindi ito basta basta na lang makakpasok dito. Mahirap na rin kasi mamaya may kasama akong bisita tapos madatnan namin na nandito ito. Base pa lang sa itsura nito kanina ay alam ko na mag pu pursige ito na bumalik ako sa kanya. Na hindi ko naman na gagawin pa.

Sana naman ay makita ni Reed agad ang message nya. Pagkalabas nya ng CR ay kinakalikot pa din nito ang cellphone nya. Alam nyang may password naman iyon pero bakit nabuksan nito? Di kaya habang natutulog cya kanina ay tinutok nito sa kamay nya ang fingerprint sensor para mabuksan nito?

Kinuha niya ang bag niya saka lumabas. Naiwan niya ang phone nito sa upuan na kaagad kong kinuha. May password. Nilibot ko ang paligid at wala nang nagdadaan na tao. Nilabas ko ang powder ko at nilagyan ang phone niya at hinipan ito pagkatapos. Nakita ko ang mga number na gamit pero hindi ko rin alam kung saan doon ang mauuna. Pinag-aralan ko ito at nang makuhang birthday niya ay agad kong inopen.

"Susunod ako. Take the phone on my pocket and call Finn. The password is 041596." Natigilan ako sa kanyang sinabi. That is my password too. Bakit nakikigaya siya ng password? May rason ako dahil birthday ko iyon. E siya, ano ang rason niya? "Goddamn it! What are you still waiting for? Take the phone on my pocket now and fucking get out of the car."

Kailangan niyang tawagan si Miguel para ipaalam kung nasaan siya. “Shit!” Napasigaw siya sa inis ng makitang may password ang cellphone nito. Hindi ito gumamit ng fingerprint o face unlock kaya hindi niya ito mabuksan. Sinubukan niyang buksan ito gamit ang lahat ng pwedeng i-password nito pero wala talaga. Ang malas naman! Nakakainis!