روايات وقصص ضمن I'll Be There In Tagalog

i said bago nagiwas ng tingin i cant bear to see him "𝙞-𝙞 𝙘𝙖𝙣 𝙬𝙖𝙞𝙩~𝙞𝙡𝙡 𝙬𝙖𝙞𝙩 𝙧𝙖𝙞𝙣𝙚"he cracked saying my name bago tumayo at inayos ang sarili saka umopo halata ang lungkot sa mukha niya

“What do you mean?” “Well I don’t think I still need to tell you this, but I feel like I have to… Pero kasi… Pwede ba tayong mag kita?” “M-mag kit- teka nasaan ka ba? Are you back to the Philippines?” Gulat niyang tanong, at tila lalo pa siyang nagulat sa isinagot nito. “Yes, WE are back to the Philippines, I am with Thalia, Faith… We need to talk to you…”

Saying words without thinking. "I'll do everything po. Kung kailangan ko pong manilbihan sa inyo, gagawin ko. Sasama po ako sa inyo sa Maynila pero sana po ay hayaan niyo parin akong mag-aral at maging scholar ninyo," mahabang wika ko na halos ikahingal ko.

“M-Mama, umiiyak po kayo.” “Oo, d-dahil naaawa si mama sa big boy niya. Natatakot kasi ang big boy ni mama—” Kaagad na sinapo nito ang mukha niya. “Mama, hindi na po ako natatakot. Mama, papayag na po akong pumasok kayo sa school at work. Maglalaro na lang kami ni Toto riyan sa tabi ng bahay. Basta, Mama, may pasalubong po ako pag-uwi mo po.”

Heartbreak Pumasok ang sasakyan ni Peter sa aming malawak na bakuran, mula sa shotgun seat ay tanaw ko si Mommy at Daddy na excited na naka-abang sa pagdating namin. "Mom! Dad!" Salubong ko sa mga ito nang makababa sa naturang sasakyan. "How are you, hija? I missed you," she mumbled, while hugging me tight. "I'm okay, mom. I missed you too.." Ginantihan ko ito ng mas mahigpit kong yakap.

"Take care of yourself, anak." Tumango ako ng hindi lumilingon rito at deri-deritsong pumasok sa kwarto ko. I got all the things I packed a while ago and called someone who can help me. "Diego."

"Tapos na kasi ang birthday ko noong magkakilala tayo kaya hindi mo alam. Sa October 3 kaya lang ay nasa Singapore ako noon. Pag-uwi ko na lang. Okay lang ba?" "Sure! Sure! Mahihindian ba naman kita?! Basta huwag mong kalimutan ang pasalubong ko!" natatawang wika ko. "Oo na! Hindi mo ako matatanggihan dahil guwapo ako!" "Saan banda?! Sa talampakan?" pambabara ko sa kaniya. "Sa lahat!" "Yabang!" Nagtawanan na lang kaming dalawa sa kalokohan namin.

she explained. "T-tuaze?" "Yes, Miss. We're in Cebu." Kaya pala familiar sa akin ang lugar dahil nasa Cebu lang ako, marahil nga malapit ito sa lupain ng De Marquez. Tuaze? So all this time, me and my mom are using my father's surname after all the years? "You need to eat, Miss. Sa amin magagalit si Sir kapag hindi ka pa kumain," sinabi niya pero umiling lang ulit ako.

at agad akong nawalan ng malay dahil sa lakas ng pagkakabangga sa akin, laking gulat ko nang mapunta ako sa isang madilim na lugar. Nasan ako bakit andilim? bakit hindi ko maigalaw ang paa ko? Masakit auntie auntie. nasaan ka?kailangan kita ngayon auntie please help me i cant move my foot auntie where are you? Pinalayas kana diba bakit hinahanap mo pa? Sino ka?where are you? I am your savior dapat kang maghigati dapat mo silang PATAYIN.

I will never let someone get her from me. Dahil lahat sakanya ay pag mamay-ari ko. ------