I Saw The Sign 소설 & 이야기

Bago paman ako makalagpas ay napatigil ako, bumalik ako sa main gate. Parang may mali. Ah, hayun! Isang sign board na nakasabit sa gate. Gusto kong kunin kaso napakataas so kumuha ako ng bato na malaki na pwede kong pagpatungan. “Aray!” Napasigaw ako nang wala sa oras at nadumihan ang aking uniform. Hindi 'to maaari! In-expect ko 'to. Natumba ako pero at least nakuha ko 'yung signboard.

Hindi niya ako pinansin at nag patuloy lang sa pagpili ng iinomin. “Hoy! Lalaking naka blue na hoodie at kulay itim na jogging pants at rubber shoes. Humarap ka nga sa ‘kin!” Napansin kong napatingin sa akin iyong casher at mga tao dito sa 7/11 dahil sa pagsigaw ko. Hindi naman sila ang tinawag ko pero bakit sila ang tumingin sa ‘kin? Hindi niya parin ako pinapansin at nilagpasan lang ako.

Natatawa na lang siya. Duguan na si Hyacinth. Kanina pa siya nasa gubat. Talagang naliligaw na siya. Hindi din niya alam kung anong oras na. Kagabi pa siya nakikip@gbarilan sa mga humahabol sa kaniya. Dalawang signage ang nakita niya. Nakaturo ang isang arrow sa kanan at nakaturo naman ang isa kabila. Gulung gulo na siya. Hindi niya alam kung alin doon ang papunta sa kalsada. Wala naman kasi iyun kagabi. Flashback.

tawa ni Sebastian mula sa kabilang kwarto. Habang abala ang lahat, napansin kong lumabas si Sebastian at tumayo sa tapat ng aming main signage. Lumapit ako sa kanya at nakita kong pinupunasan niya ang salamin na takip ng aming "Vision and Mission" board. "Hon, okay na 'yan. Sobrang kintab na niyan," sabi ko.

Agreement. “Sign this and I will help you with your case.” sabi niya at mataman akong pinanood. Hindi na ako nagtanong pa. Hindi ko na ako nag-abala pang basahin ang nilalaman ng papel at saka pumirma sa baba, sa taas ng pangalan ko. Nang iabot kong muli ang papel sa kanya, nakita ko ang pagtaas ng sulok ng kanyang mga labi.

Ipinikit kong muli ang aking mga mata. “Yung mga iihi d’yan, umihi na kayo” nagising ako ng marinig ang sabi ng aming driver. Tumingin ako sa bintana. Nasa isang gasoline station kami. Gusto ko sanang bumaba at umihi kaso papano? Tulog parin sina sir Kirby at Richard na parehong nakasandal ang ulo sa aking balikat. Medyo nangangalay nadin ako. Iginalaw ko ng kunti ang aking balikat at nagising sila.

Ani niya n may pag aabang tono. " Paano ka nakakasigurado?" I asked. " Nakikita ko yung sign sayo, while I'm away... Pinapa- observe kita sa mga tao rito and napansin nga nila na para ka raw nagdadalang tao kaya naman lagi akong nagpapadal ng food" Ani nito.

At maging generous naman sa gagamit sa kanya. Lumabas ako ng banyo na sini-zipper paitaas ang jacket na suot ko. Mahirap na baka makita nila ang mahiwaga kong korona. Ayaw ko rin naman pasukan ng lamig, dahil sa subrang lamig ng bar na ito. At dahil nga sa subrang kamalasan ko ngayong araw, nasagi ko pa ang sign board na nasa gilid ng pintuan ng cr. Inis kong dinampot ito at inilipat ng pwesto. Idinikit ko ito sa pintuan. Pinagmasdan ko pa ito sandali. Mas maayos na ang pagkakalatag nito, hindi na rin ito masasagi ng sino man na dadaan, dahil nasa gilid na ito. Papaalis na nga din sana ako, may nahagip lang ang mga mata ko. "UNDER MAINTENANCE"

Hindi talaga s'ya titigil na pauwiin ako? Pambihira ka talaga JM! Hindi ka na naawa sa akin! Pagdating ko sa sumunod na kanto kaagad akong lumiko. May nakita akong ginagawang building. Maraming mga truck na nakapark. Nagpalinga-linga ako. Saan ba pweding magtago?

Kumaway ako sa kanila ng anak ko bago sumakay sa kotse ko. Unti-unting nawala ang ngiti sa mga labi ko nang tuluyan na akong makalabas sa mataas na gate ng mansyon. Babalik na naman ako sa San Antonio. Hindi ko alam kung anong nangyari sa ilang araw na wala ako. Nagpaalam naman ako kay Mikael at sigurado akong ipinaalam na niya sa lahat iyon. I looked up to the big billboard I saw when I stop my car because of the traffic light. She is smiling brightly while endorsing a beauty products.