I Saw The Sign Mga Nobela at Kwento

I just did a goodbye sign tanda ng pagpapaalam ko dito. Tumadjak ito sahig na tila nainis at nagalit sa akin dahil iniwan ko. Wala akong pakealam kasi kailangan kong kumpirmahin ang aking nakita. Narating ko ang grocery then I decided to get inside. I saw Jessica eating something sa grocery, sample ata ito, freetaste.

Sigaw ko sa pagkakahawak nila saakin. Ibinato ako ng mga green sa gitna ng ground zero at pagtingin ko sa kanila ay pinapalibutan nila akong lahat. I can't see a single hole sa sobrang dami nila. "I don't have any issues sa inyo" Sabi ko sa kanila at when I looked above the blue building. I see Ten and all of the blues watching me. "TEN!"

“Sige.” Sumakay ako sa sasakyan. Habang umaandar ito palayo, nakita ko siya sa side mirror. Nakatayo pa rin siya sa gate, hawak ang rehas, sinusundan ng tingin ang sasakyan hanggang sa kanto. At habang papalayo ako, mas malinaw kong naramdaman ang isang bagay na hindi ko dapat gustuhin. May taong naghihintay sa pagbalik ko.

Hindi mo man sinasadya alam kong nainsulto ko pa rin s'ya. I used to think that farmers are...nevermind. I shouldn't think lowly of them. Nakita kong tumigil ang sinasakyan naming SUV sa tapat ng isang kubo na may nakapaskil sa bandang bubungan na signage. "Santiago's Tapsi at Bulalohan." Pabulong kong basa. Alam ko kung ano ang bulalo, paborito ko nga 'yon pero 'yong Tapsi? Hindi ko pa ata naririnig 'yon.

Dahil sobrang namimilipit pa rin ako sa sakit ng tyan ko at hindi pa rin ako makahinga ng maayos. Nagpalinga-linga siya nang tingin at agad kaming tumakbo sad ulo ng hallway. Doon naman namin nakita ang signboard na ‘emergency exit’ tumakbo kaagad palapit doon ang kasama ko hanggang sa mabuksan ko ang pinto. Bumungad sa amin ang pasikot-sikot na hagdanan pababa. “I-ibaba mo na alng muna ako,” wika ko pagpasok namin.

iritable kong nasabi sa loob ko and again bigla ko na namang naalala si Ram, hindi ko pa din kasi nakikita ito naisip ko tuloy na baka kusa na itong sumuko kaya hindi na ako pinupuntahan and that thought scared the hell out of me kahit na nga ba hindi pa ako nakakapagdecide kung sino ba talaga ang dapat na sa akin. "Please give me a sign." pagsusumamo ko habang nakapikit ang mga mata ko at nang magmulat ako ng mga mata ay nakita ko ang dalawang magnobyo ata na masayang nagsasalo sa fishball na binili nila, simple lang iyon pero kitang kita ko ang kasiyahan habang magkasama sila, hindi ko tuloy maiwasang hindi mainggit sa nakikita ko sa kanila kaya mas lalong tumindi ang pagkamiss na nararamd

Ako di din makapaniwala. Tinulungan nila ako bumangon, pero sa likuran ko yung guardia na handang hawakan ako. “Mam...” halos di mahanap na salita ng saleslady na sasabihin sa akin. May dumating na middle woman at halata sa mga kilay niya na masungit ito. Bakit andito si Miss Minchin? “Anong nangyari dito?” At napatitig siya sa akin. “Nakikita mo ba ang sign na yun.” yung sign na kapag nabasag ko, kailangan ko bayaran…

I can't damn help it. Napatingin ulit ako sa kanya. He was talking to the cashier, it was his turn to order. Dinukdok ko ang aking mukha sa table when I saw a super familiar face with a super familiar friend. I tried squinting my eyes to make sure who I saw. Fudge, this is the typical disadvantage for nearsighted people like me. Ang hirap makakita sa malayo. Nakita kong humarap iyong babae sa lalaking kasama n'ya. Mas lalo lang lumaki ang nanlaki kong mga mata when I saw Ivy and Adam together. But they didn't seem to be having fun at all, they're acting perfectly casual like strangers who'd just met yesterday.

Pero bumibigat na ang talukap ng mga mata ko kaya hinayaan ko na ang sarili ko na tangayin ng antok. Kinabukasan ay maaga pa akong gumising para mag-ikot ikot. Hanggang sa napadpad ako sa may pier. Nakita ko na busy ang mga tao at may nakita rin ako na signage na naghahanap sila ng kargador. Kaya kaagad akong lumapit para magtanong. “Kuya, naghahanap pa rin po ba kayo ng tauhan?” tanong ko sa isang lalaki na naroon.

Siyang ikinatalikod ko at iniwan ko nga siya. Napabuntong hininga ako ng pumasok sa taxi. Kumuha na din ako ng taxi na maghihintay sa kanya at sisiguraduhin na uuwi na ito. Troublemaker si Missamy? Ang saya no? But… I'm happy na muli kitang nakita. Pagdating ko sa airport agad kong nakilala si Ivy. Ang tipong kulay niyang itim at pula. “Jeff.”