Ibalik Mo Tamod Ko Novels & Stories

sabi ko Hinampas niya naman ang pisnge ko, dahilan para mapapikit ako "Baliw kang babae ka! Matanda na tayo, tsaka mas mabuti na yung maalam sa mga gantong bagay kaysa mauto ng mga lalaki diba? Yung kakantutin ka lang tapos iiwan pag lawlaw ka na? Mas maganda yung sila ang paglalaruan natin Q" sabi niya

" Tawagin mo ang papa mo,upang ma-iligtas ko ang mama mo!''' Okay lang ba sayo iyon karra?'''

kumapit sya sa balikat ng nobyo para kasi mabubuwal cya dahil sa nawawalan na cya nga lakas. "You like this babe huh?" Hindi ko alam kung kelan mawawalan ng bisa ang gamot na pinainum ng Papa mo sa atin. Good Luck nalang sa p**e mo pero parang buong gabi ata tatayo itong alaga ko...."

G*g* ka talaga bro, umayos ka baka hindi kana makauwi ng maynila. “Wohhhhh Lolo, Lola, Nay ohhh nagbabanta ang kaibigan ko. Nakakatakot pala ma inlove, pero torpe naman. Sumagap pa ng hangin sa Zambales para maalis ang bad vibes sa sarili. Ang tanong may babalikan ka pa ba?”

paluhod itong yumakap sakin na nag mamakaawa nababaliw kana ba monina? tumayo ka nga!!! sigaw ko dito Oo Shey Baliw na ko ! kapag hindi mo ko binalikan ay magpapak*matay ako ! i swear MAGPAPAK*MATAY AKO ! banta nito sakin. na alam ko naman na hindi nya kayang gawin dahil makagat nga lang ito ng langgam ay mangiyak ngiyak na ito mag pakamat*y pa kaya!

"B-bakit isinama mo siya?" "Wala na akong ibang choice. Saka nangako naman siya na hindi raw siya magsusumbong kay boss. Teka, kumain na ba kayo? Hindi na ako nakabili ng pagkain dahil excited akong makita ka." "Ayos lang, kumain naman na kami. Ahm, pasok." Nang sandaling iyon ay sandali niyang nilingon si Tamara at pumayag naman ito na maiwan ito sa labas.

Anito at ako'y saglit na tinapunan ng tingin "Oo". Tipid kong sagot. "I'm sorry, Mister ko akala ko kasi ay aalis kang muli, akala ko pabalik ka na kaagad sa Cotabato. Akala ko ay wala lang sa 'yo ang pagkawala ng kambal." Wika ko habang ang aking mga luha ay nagbabadya ng kumawala. "Gagawa na lang tayo ng kambal ulit, Misis ko." Nakangiti nitong wika

Niyakap siya nito pabalik. "Paano kung hindi pumayag sila mom?" "Ipaglalaban pa rin kita." Tumango siya. "Ipaglalaban din kita, Cray." "Thank you. For hold on to me, Amber." Tumingkayad siya para mabilis itong halikan sa mga labi. "I love you." "I love you too."

Not today, not again. Huminga ako ng malalim saka ko hinilot ang aking sentido. --- MIKAY (Moma, kailan ka babalik?) Huminga ako ng malalim. "Malapit na. Hindi mo naman ba sila ini-stress diyan?" (Moma naman eh.) Hindi ko naiwasang matawa nang ngumuso ito. "Nagtatanong lang naman ako." (Moma, hindi po ba p'wedeng punta rin ako riyan?)

aniya. Dumadami ang tao sa loob at magkatabi kami...iyong balikat namin nagkakasanggian kaya nahihiya ako magsalita, pero nandito na ako, e? Hindi pa ba ako makikipag usap sakaniya? "Ahmm oo, e. Kayo rin ba?" Napaka obvious naman jusko! "Oo...tapos napabili rin ng kape sa Starbucks."