Ibalik Mo Tamod Ko Novels & Stories

"Alam mo, sabi ni Star, marami siyang nasasagap na negative aura sa akin. Kaya nga kahit na ilang beses ko siyang niligawan noon, lagi niya akong tinatanggihan. Baka raw ako pa yung magdala ng malas sa kanya. Maiba ako, Bianca. Matanong kita, may kakaiba ka bang nararamdaman kapag kasama mo ako?"

Niyakap siya nito pabalik. "Paano kung hindi pumayag sila mom?" "Ipaglalaban pa rin kita." Tumango siya. "Ipaglalaban din kita, Cray." "Thank you. For hold on to me, Amber." Tumingkayad siya para mabilis itong halikan sa mga labi. "I love you." "I love you too."

Hindi kailanman inakala ni Mara Villanueva na mapupunta siya sa isang kasunduang babago sa takbo ng kanyang buhay. Isang simpleng babae mula sa probinsya, sanay lumaban para sa pamilya, at handang isakripisyo ang lahat—kahit ang sarili niyang puso. Nang magkasakit ang kanyang ama at mawalan siya ng ibang malalapitan, napilitan siyang tanggapin ang alok ng isang lalaking hindi niya dapat pinagkatiwalaan. Si Atty. Rafael Cortez—isang makapangyarihan, malamig, at walang pusong abogado na sanay makuha ang lahat ng gusto niya. Sa ilalim ng isang kontrata, naging bahagi si Mara ng mundo nito—isang mundong puno ng kasinungalingan, kapangyarihan, at mapanganib na damdamin. Sa una, malinaw ang han

Sabi ko Kahit ang totoo masakit pa din ang nararamdaman ko kahit hindi naman pala totoo na linoko nila ako. "You know what? You're right..but I'm still saying sorry to you. Tinuring mo akong parang kapatid tapos magagawa ko lang yun"

“Alam ko. Kasi ba naman puro pang-mayamang prutas ang kinakain mo sa Maynila.” “Dae, ah! Nagpapabakal din ako duman ning bayawas. Gusto ko rin baga ang santol, Tyong. Sayang ngani. Mayo pa ngunyang malig-ang, ano po? Miss ko na din ito, ay!” (Translation: Hindi, ah? Nagpapabili rin ako doon ng bayabas. Gusto ko rin ng santol. Sayang nga. Wala pa ngayong malig-ang, ano po? Miss ko na rin iyon, eh!)

matamis niyang sabi "I love you too" sabi ko habang nakalapat ang labi ko sa kanya. Kaya ganito pala ang pakiramdam, ngayon naiintindihan ko na kung bakit hindi ma-gets ang mga magulang ko sa isa't isa. They've got the burning passion, one which can't be quenched, just like I have now with Damien.

Elies: Woah, paano kung mauna akong mamatay sayo? Me: Edi, susunod ako sayo. Elies: Hahaha, baliw ka na niyan. Me; Baliw sa sayo, baby. Elies: Bye na nga, baka mabaliw ako sa kalukuhan mo. Me: Okay na sana ‘yong mabaliw rin ako kaso may karugtong pang kalukuhan mo.

aniya. Dumadami ang tao sa loob at magkatabi kami...iyong balikat namin nagkakasanggian kaya nahihiya ako magsalita, pero nandito na ako, e? Hindi pa ba ako makikipag usap sakaniya? "Ahmm oo, e. Kayo rin ba?" Napaka obvious naman jusko! "Oo...tapos napabili rin ng kape sa Starbucks."

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Nagkibit-balikat Hindi nakaligtas sa akin ang pagsingkit ng mata ni Taki sa galit dahil sa sinabi ko. "Dammit!"